28
Feb
2010
Shelter Bay Marina V zondag, februari 28, 2010 5:11 pm
We rommelen wat en ruimen op, maken een inventaris van al het eten en drinken aan boord en gaan ’s avonds in het Marina Restaurant eten omdat het stoofvlees dat ik voor vandaag gekocht heb slecht is geworden.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
27
Feb
2010
Haulout 24-27/02 zaterdag, februari 27, 2010 5:10 pm
Om 8u00 Panamese tijd - zoals ze hier zeggen - zouden ze onze boot uit het water halen maar tot onze aangename verrassing is het ook écht 8u00 als ze ons naar de lift roepen.
Als we onze Narid boven zien komen staan we verstelt hoe slecht de antifouling eruit ziet. We wisten dat ze niet goed meer was maar wisten niet dat ze bijna volledig verdwenen was.! en dat na amper 8 maanden!
Het afkrabben van de pokken en afschuren van het restje antifouling laten we doen. We hebben die mannen hier op de werf eens bezig gezien en die kunnen dat veel beter én twee keer zo snel als wij en vermits we zo snel mogelijk terug in het water willen kunnen we dat rotwerkje beter uitbesteden.
Dag 1 wordt er dus gekrabd en geschuurd, dag twee wordt er nog een halve dag geschuurd en krijgt de romp de rest van de dag tijd om te drogen.
Heel vroeg in de morgen van de derde dag zetten we een eerste laag antifouling - dat doen we zelf - en vlak voor het donker wordt zetten we de tweede laag.
Tenslotte laten we de verf nog een nacht en een halve dag drogen en na de middag van de vierde dag gaan we terug het water in.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
23
Feb
2010
Shelter Bay Marina IV dinsdag, februari 23, 2010 5:08 pm
’s Morgens nemen we de marinabus naar de winkel. Shelter Bay Marina is een mooi, modern complex met een zwembad, jacuzzi , een restaurant waar ze je niet al te graag bedienen en de helft niet hebben van wat er op de menu staat maar vooral veraf gelegen van de bewoonde wereld. De eerste winkel vindt je er op 45 min rijden en hoewel de marinabus twee maal per dag naar de stad rijdt, voelen we ons er toch maar afgesloten (opgesloten) van alles.
Enfin, we gaan nog een paar spullen halen die we morgen nodig hebben als onze boot uit het water gaat en hopen dat we niets vergeten, want eventjes gauw een schuurpapiertje of dergelijke gaan halen zit er dan niet meer in.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
21
Feb
2010
Panamakanaal I zondag, februari 21, 2010 5:06 pm
Vandaag en morgen mogen we dan toch eens gaan oefenen in het kanaal. Om 12.30 worden we op Innforapenny verwacht en vertrekken zowat meteen naar de ‘flats’. Daar aangekomen komt de Adviser direct aan boord en varen we door naar de sluizen. Er wordt ons eerst gezegd dat we er alleen door moeten, wat wil zeggen dat wij linehandlers, Peter & Nani en Dirk & ik, uit ons pijp moeten komen en zorgen dat de Innforapenny mooi in het midden van de sluis blijft door de lijnen goed onder controle te houden. Als we aan de eerste sluis arriveren verandert de planning plots; we worden de middelste boot van een stel van drie en van zodra we de zeilboten links en rechts aan ons hebben vastgemaakt krijgen we voor de rest een easy ride door de sluizen. Twee linehandlers op de boot rechts en twee op de boot links moeten nu al het werk doen.
In vergelijking met de sluizen van Nederland en België (waarschijnlijk ook Frankrijk en.maar daar hebben we nooit gezeild) zijn deze hier in Panama veel gemakkelijker te doen. In plaats van dat je zelf de lijnen moet vastmaken aan de bolders, staan hier op de muren links en rechts twee man die een koordje naar je toe werpen waaraan je je lijn moet vastmaken. Zij trekken dan je lijn omhoog en leggen hem rond de bolder. Als we van de eerste sluis naar de tweede varen, lopen die mannen boven gewoon mee met je lijn en leggen hem in de volgende sluis weer rond de bolden, idem dito voor de derde sluis.
Na 1 uur en 40 min zijn we erdoor, maken de boot links en rechts van ons los en varen naar de boei in het Gatun meer waar de adviser van boord gaat en we tot morgenvroeg moeten wachten om door het kanaal te varen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
20
Feb
2010
Shelter Bay Marina III zaterdag, februari 20, 2010 5:05 pm
Vlak na de middag worden we op de Innforapenny verwacht als linehandlers, maar omdat hun doorvaart door het Panama kanaal met een dag verlaat wordt, maken we het werkje dat we vandaag begonnen zijn, al het stanless steel van de Narid oppoetsen, helemaal af.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
19
Feb
2010
Shelter Bay Marina II vrijdag, februari 19, 2010 5:04 pm
De marina ligt goed vol en omdat ze gisteren eigenlijk niet echt plaats voor ons hadden, hadden ze ons aan een steiger onder constructie gelegd. Niet echt ideaal maar van zogauw er een plaats vrijkomt krijgen we een box toegewezen.
Als we daar goed en wel liggen trakteren we onze Narid nog eens op een lange zoetwaterdouche en schrobben haar nog eens lekker schoon.
De rest van de dag wordt er vooral veel gebabbeld. We komen hier zoveel mensen tegen die we al lang niet meer gezien hebben en het is erg gezellig om nog eens lekker met iedereen bij te praten.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
18
Feb
2010
Shelter Bay Marina I donderdag, februari 18, 2010 5:02 pm
Zoals ik al eerder schreef is de ‘flats’ niet echt een gezellige plaats en gezien de administratie om door het kanaal te gaan in orde is willen we hier ook niet langer blijven. We hebben nu drie opties waar we naartoe kunnen; de ankerplaats voor Club Nautico, de Rio Charges of Shelter Bay Marina.
Aangezien Club Nautico maar plaats heeft voor ongeveer 3 boten en er nu al 5 liggen kunnen we dat al vergeten.
Wat betreft de Rio Charges: ziet er goed uit, maar omdat we van zaterdag tot zondag linehandlers zijn op de ‘Innforapenny’ besluiten we maar om meteen naar de marina te gaan zodat we ons, terwijl we Peter en Penny door het kanaal helpen, geen zorgen hoeven te maken over onze Narid. Trouwens, volgende week wordt onze boot er uit het water gehaald om er nieuwe antfifouling op te smeren en dan kan het zeker geen kwaad om er al goed op tijd te zijn hé.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
17
Feb
2010
Flats III woensdag, februari 17, 2010 6:13 pm
Vijf boten moeten er vandaag gemeten worden en wij zijn ongeveer als laatste aan de beurt. De Admeasurer springt van de pilotboot bij ons aan boord en begint er meteen aan. Van het uiterste puntje vooraan tot het uiterste puntje achteraan wordt onze Narid nauwkeurig gemeten en blijkt, in tegenstelling tot vele verhalen die we gehoord hebben, exact zo groot te zijn als op onze papieren staat. Nu, zolang je boot onder de 50 voet meet, doet de precieze lengte er weinig aan toe, want tot 50 voet betaal je een vast minimumtarief.
Na de meting krijgen we een duidelijk uitleg van wat we van de transit mogen verwachten en mogen zoveel vragen stellen als we kunnen bedenken.
Van zodra je op de Citibank betaald hebt kan je telefonisch een datum aanvragen voor de transit waarvan de wachttijd tussen de 2 tot dagen ligt.(Je moet wel binnen de 3 maand na afrekening door het kanaal gaan, anders vervalt de betaling.) Voor de doorvaart van de sluizen heb je 4 lijnen nodig van 38 meter lang en 2,2 cm diameter, 4 linehandlers en iemand die de boot bestuurd (kapitein!). Twee linehandlers om de lijnen op de boeg te bedienen en twee om de lijnen achteraan onder controle te houden.
Er zijn een paar verschillende manieren waarop je door de sluizen kan gaan, maar op welke manier dat je erdoor moet weet je pas op het moment zelf. Ofwel Center Chamber of langs een sleepboot. Center Chamber wilt zeggen dat je boot in het midden van de sluis wordt gehouden door de twee lijnen vooraan en de twee achteraan. Op deze manier wordt er meestal een ’stel’ van boten gemaakt waardoor er twee tot drie boten aan elkaar worden vastgemaakt als een pakket. De middelste boot (de grootste met de krachtigste motor) stuurt dan de drie boten, tegen dat de rechtse boot de rechtse lijnen ,1 voor en 1 achter, bedient en de linkse boot de linkse lijn vooraan en achteraan bedient.
Langs de sleepboot maak je je gewoon vast aan de sleepboot en laat je hem al het werk doen.
Tenslotte krijg je ook nog een ‘Adviser’ aan boord die je helpt (advies geeft) in de sluizen en die je te eten moet geven; snacks, diner, ontbijt en lunch.
Aan de Atlantische kant van het kanaal heb je drie sluizen achtereen die je in totaal 26 meter hoger afzetten in het Gatun meer. Vandaar is het ongeveer 46 mijl naar de Pedro Miguel sluis (1) en dan nog een klein stukje naar de Miraflores sluizen (2) die je weer doen zakken en in de Pacific Ocean laten uitkomen.
Voor je door de sluizen mag moet je boot technisch helemaal in orde zijn en je moet 8 knopen op de motor kunnen lopen.
De totale kost voor ons is
$500 Transit Tolls (under 50 feet)
$54 TVI inspection Charge
$55 Security Charge
en
$891 Buffer of waarborg die we 3 weken na de transit terug krijgen, als we natuurlijk de sluizen of het kanaal niet beschadigd hebben hé.
Dus $1500 in totaal die we cash moeten betalen.
Tito vraagt daar bovenop nog eens $75 service (watertaxi, taxi, geloop ed) en $25 voor de Zarpe naar Galapagos. Bij hem kan je ook nog lijnen aan $15 per stuk en banden (fenders om je boot te beschermen) aan $3 per stuk huren.
In de namiddag komt Tito ons ophalen om dat hele zooitje te betalen en hoewel we nog niet meteen door het kanaal gaan (we moeten eerst onze boot nog uit het water halen om nieuwe antifouling te zetten) zijn we toch erg opgelucht dat de hele administratie rompslomp rond de transit al in orde is.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
16
Feb
2010
Flats II dinsdag, februari 16, 2010 6:11 pm
Vandaag haalt Tito ons al om 10.00 op en hoewel het Carnaval is werken die van het Panama Kanaal toch wel in de voormiddag, evenals de Autoridad Maritima de Panama.
Op vijf minuten is de afspraak voor de meting gemaakt (morgen tussen 8.00 en 13.00 op de Flats) en hoewel het bij de Maritieme Autoriteiten iets langer duurt, geraken we toch rond vandaag.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
15
Feb
2010
Flats I maandag, februari 15, 2010 6:10 pm
Om 11.00 zou Tito ons met de watertaxi (kost van de taxi is in zijn dienst inbegrepen) komen afhalen, maar 3 ½ later komt hij pas opdagen. We moeten eerst naar het ‘Admeasurement Clearance and Handline Inspection’ gebouw een afspraak maken om onze boot te laten meten - de lengte van de boot bepaald de prijs voor de transit van het kanaal - dan naar de havenkapitein voor een algemene declaratie en quarantaine aangifte (wat dat juist inhoud is ons een raadsel maar we hebben de papieren nodig) en als we gemeten zijn moeten we de kosten van het kanaal cash betalen op de citibank.
De watertaxi zit goed vol en aan land wordt iedereen meteen overgeladen in Tito’s taxi’s. Colon zou tegenwoordig zo gevaarlijk geworden zijn dat het ten strengste wordt afgeraden om hier te voet te gaan. Naar het schijnt hebben ze hier gisteren op klaarlichte dag nog iemand overhoop geschoten en wanneer wij vandaag een groep mensen passeren zien we een jonge gast dreigend met zijn pistool zwaaien.
Enfin, veilig in de taxi komen we zonder problemen aan bij de ‘Meters en.’ maar omdat het morgen Carnaval is zijn die vandaag een beetje vroeger gestopt met werken! En die van de Autoridad de Maritima zullen waarschijnlijk ook al aan het feesten zijn, dus daar gaan we maar niet meer langs vandaag.
Wat we wel nog doen is langs de winkel gaan, want nu we toch aan land zijn rijdt Tito ons nog even langs de supermark, wat we erg sympathiek van hem vinden.
14
Feb
2010
Colon zondag, februari 14, 2010 6:09 pm
Ze zaten er weer eens naast met de weersvoorspelling maar vandaag vinden we dat echt niet erg. 3 bf wind was de voorspelling maar 4 tot 4+ beaufort krijgen we in onze zeilen en eerlijk, als je dat van opzij binnenkrijgt zeilt dat echt lekker. De 20 mijl naar Colon zijn dan ook zo gezeild.
Aan de ingang van de ‘Colon Harbor’ is het een komen en gaan van grote schepen en als we toestemming vragen aan het ‘”Cristobal Signal Station’ om het havengebied in te varen krijgen we gelijk permissie om achter een groot containerschip mee binnen te glippen.
Eenmaal binnen leggen we ons op de ‘flats’, eigenlijk de wachtplaats voor kleien schepen (wij dus) om door het kanaal te gaan, maar je mag er ook gewoon ankeren. Bij nader inzien is het op de flats niet echt ideaal. De Panama Canal Yacht Club die hier een halve mijl vandaag lag is gesloten wegens de uitbreiding van de containerhaven en bijgevolg kan je van hieruit niet meer aan land. De enige oplossing om aan de kant te geraken is de watertaxi nemen, die 20$ per taxi (niet per persoon) kost enkele rit. Niet echt de plaats dus om lang te blijven, maar wel het werkgebied van de agent Tito, die voor een zacht prijsje zijn diensten aanbiedt om je ganse administratie voor de transit van het kanaal in orde te brengen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
13
Feb
2010
Portobello (10-13/2/2010) zaterdag, februari 13, 2010 10:55 am
Portobello was ooit een belangrijke stad in Panama die door zijn unieke locatie en mooie grote baai dé haven was vanwaar tonnen goud en zilver van Zuid en Centraal Amerika verscheept werden naar Spanje. De dag van vandaag is Portobello een klein ingedommeld dorp en uitgezonderd de ruïnes van zowel het San Fernando Fort als de villa van de Gouverneur schiet er van zijn vroegere rijkdommen niets meer over. Het enige dat Portobello nog heeft is de Zwarte Christus in de San Felipe kerk, een houten beeld van Jezus dat heilig verklaard is en van Portobello een bedevaartsoord gemaakt heeft.
De eerste dag, woensdag, maken we een wandeling in Portobello en ontdekken een paar Chinese superettes, enkele restaurants en een stuk of drie plaatsen waar we kunnen internetten. Van dat laatste maken we meteen gebruik en na een maand stilte zijn onze ouders blij ons weer eens te horen via Skype.
Omdat je van hieruit gemakkelijk naar Colon of Panama City kan, besluiten we donderdag om de hoofdstad te gaan bezoeken. Enfin gemakkelijk, je moet eerst de lokale bus - een oud aftands geval met een chauffeur die denkt dat hij Schumacher is - naar Sabanitas nemen en daar overstappen op een luxe airconditioned bus naar Panama City. Twee tot tweeënhalf uur duurt de hele rit en omdat we niet goed weten waar we precies moeten zijn blijven we op de bus zitten tot aan de terminal, maar dat was achteraf gezien niet zo’n goed idee. We hadden gehoopt om zo in het centrum van de stad uit te komen, maar in plaats ervan zitten we helemaal aan de rand aan een groot winkelcentrum en winkeltjes kijken was vandaag nu niet de bedoeling.
Als we vragen welke bus we moeten nemen voor het centrum, krijgen we te horen dat Panama City veel te gevaarlijk is om er een beetje rond te gaan wandelen en we beter hier kunnen blijven, of een taxi nemen naar Amador, een echte toeristenwijk. Hier blijven zien we niet zitten, dus dan maar de taxi naar Amador.
Daar aangekomen blijkt Amador helemaal het uiterste puntje van Panama City te zijn, de plaats waar de jachthaven zich bevindt en een paar restaurants en toeristenwinkels zitten. Niet het échte Panama dus waar we vandaag naartoe wilden.maar we krijgen er wel een tip om de taxi naar Casco Viejo te nemen.
Casco Viejo is inderdaad een stukje historisch Panama. Een oude wijk die stukje bij beetje gerestaureerd wordt en waar het presidentieel paleis is. Mooi, maar omdat het al zo laat is kunnen we er maar even rondwandelen, we hebben namelijk nog een lange weg voor de boeg terug naar huis.
Vrijdag en zaterdag blijven we nog in Portobello. We doen wat inkopen, doen onze was - na vier weken kan ik je verzekeren dat dat een heel karwei is- en vullen onze watertanks weer vol
Leave a comment »Category: Geen rubriek
9
Feb
2010
Panamarina dinsdag, februari 9, 2010 10:53 am
Hier een beetje verder ligt ‘Panamarina’ een jachthaven waar we eens willen gaan informeren hoeveel het ons zou kosten om onze boot er twee weken achter te laten, terwijl wij een landtrip maken.
Omdat we het niet de moeite vinden om het anker voor 2,5 mijl te lichten, nemen we onze dinghy, maar amaai, met ons Bieke lijkt dat toch echt wel ver weg zeg. Het laatste stukje kunnen we wel binnendoor via de Dinghy Pass en die maakt de hele rit de moeite waard.
Als we de ingang tussen de riffen naar de mangrove hebben gevonden komen we aan een meertje en helemaal achteraan is de pass. Dirk wilt er eerst niet door omdat de doorgang nogal nauw lijkt en hij schrik heeft dat de wortels van de mangrovestruiken ons Bieke zouden doorboren, maar als we een ander bootje erdoor zien gaan volgen we het gewoon. De Dinghy Pass is eigenlijk gewoon een natuurlijke tunnel in de struiken maar wauw, echt ferm om er tussendoor te varen.
Panamarina zelf is een kleine goedbeschermde jachthaven waar de boten aan moorings hangen. Om er te verblijven, zo horen we, stelt het niet veel voor, maar om je boot er eventjes achter te laten is het wel oké. Ook de prijzen zijn oké, zolang je maar niet gaat douchen of water tankt, want ofwel draaien ze de kraan dicht, ofwel tellen ze de liters water dubbel.
Enfin, het ziet er niet slecht uit en zeker het overwegen waard indien we zouden gaan backpacken in Peru.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
8
Feb
2010
Isla Grande maandag, februari 8, 2010 12:47 pm
40 zeemijl is het naar Isla Grande en omdat ze vandaag toch niet zoveel wind voorspellen (het zou morgen pas stevig gaan waaien!?) vertrekken we al om 6u30.
Nu valt het eigenlijk echt wel mee met de wind. In het begin krijgen we 16 knopen die weliswaar afzwakken tot 10 knopen maar omdat de wind half binnenkomt, lopen we toch lekker. Kort na de middag arriveren we dan ook al en omdat het nog zo vroeg is profiteren we ervan om een wandelingetje te maken en een ijsje te gaan eten. Na al die Indianen dorpkes is het een beetje raar om terug gewone huizen te zien en hoewel de San Blas heel mooi waren ben ik, raar maar waar, toch ook wel een beetje content om terug in de ‘bewoonde’ wereld te zijn.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
7
Feb
2010
Porvenir zondag, februari 7, 2010 12:46 pm
Vroeg op de morgen vertrekken we al naar Porvenir. Het eerste, of voor ons het laatste eiland van de San Blas- hangt ervan af uit welke richting je komt natuurlijk - maar dit eiland is anders als de anderen in de archipel. Hier is geen Kuna dorp maar wel een vliegveld waar twee maal per dag een vliegtuigje vanuit Panama City landt, er is een hotel er zijn twee restaurants, een souvenir winkeltje en zowel de douane als de immigratie worden hier vertegenwoordigd. Het is hier klein, rustig en erg gezellig.
Eigenlijk dachten wij eerst om pas in Colon in te klaren en Porvenir over te slagen, maar omdat je een Zarpe (een soort van toestemming) nodig hebt om van de San Blas naar Colon te zeilen en je tot US$ 500 boete kan krijgen indien je zonder vaart, besluiten we maar om gelijk al onze papieren hier in orde te brengen.
Omdat het zondag is moeten we wel even wachten voordat de ambtenaren komen opdagen en moeten we extra ‘overtime’ betalen, maar uiteindelijk (en achteraf gezien) brengen ze alles netjes in orde en verloopt de administratie hier veel vlotter en simpeler als in de rest van Panama.
Na de papieren proberen we één van de restaurants uit want na 3 weken vis hebben we echt wel eens zin in een stukje vlees en reken maar…dat smaakt.
De rest van de dag maken we het gezellig samen met de ‘Serendipity’ en de ‘Witte Raaf’ en omdat uit eten gaan hier zo spotgoedkoop is doen we dat ’s avonds nog eens over.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
6
Feb
2010
Chichime zaterdag, februari 6, 2010 12:45 pm
Met één oog op de kalender en het andere op de meteo besluiten we om een tandje bij te steken en wat sneller door de San Blas te gaan. Half februari willen we graag in Colon zijn en vermits volgens de weerberichten de wind gaat draaien (tegenwind) en ze een ruwe zee met hoge golven voorspellen voor volgende week, besluiten we om vandaag al meteen naar Chichime door te zeilen. Dat wil zeggen dat we de Lemmon Cays overslagen. Volgens de pilot is het snorkelen in de Lemmons ongelooflijk maar als we er passeren zien we dat het daar erg druk is. Tot 27 boten tellen we op sommige ankerplaatsen en voor zulke kleine eilandjes vinden we dat toch wel een beetje veel volk.
Chichime ligt anders ook goed vol, maar voor één nachtje vinden we er nog wel een plaatsje.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
5
Feb
2010
Holandes Cays vrijdag, februari 5, 2010 9:28 pm
Na de lunch gaan we nog eens een stukje zeilen, 7 mijl om precies te zijn tot de Holandes Cays. Deze eilandengroep is het meest populair onder de Amerikaanse zeilers en soms zit het er stampvol, maar vandaag hebben we geluk, in de swimming pool anchorage liggen in totaal maar een stuk of 5 boten, waaronder¦een Belg!
Daar moeten we toch eens goedendag gaan zeggen, want het is zo uitzonderlijk om Belgische zeilers tegen te komen dat wanneer we er zien we gelijk een beetje chauvinistisch worden.
Als we aankloppen steekt Tom zijn neus eens boven het luik uit tot wanneer hij echt Vlaams hoort praten, dan komt hij meteen naar buiten. Tom is een jonge gast van 27 jaar die helemaal op zijn eentje van Antwerpen tot hier gezeild is. Onderweg heeft hij nogal wat pech gehad en om de boordkast een beetje te spijsen zeilt hij nu backpackers over van Cartagena naar de Carti Island (of omgekeerd) in de San Blas vanwaar ze een vliegtuigje kunnen nemen naar Panama City. Een mooie bijverdienste voor eventjes, maar als we zijn verhalen zo horen - meestal komen ze met 6 man tegelijk aan boord en zijn het echte landrotten - dan zijn het toch maar zuurverdiende centjes hoor. Anders wel nen toffe kerel en we wensen hem nog veel geluk, succes en backpackers toe zodat hij zijn reis kan voortzetten.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
4
Feb
2010
Coco Bandero West donderdag, februari 4, 2010 9:26 pm
3 en 4 februari
De West Cocos zijn al even mooi als de Oost Cocos behalve dat er hier iets meer vis zit. We gaan dan ook zowel in de voormiddag als in de namiddag snorkelen en vissen.
De eerste avond houden we een BBQ op het eiland met een paar Zweedse boten en een Nederlands schip en brengt iedereen iets mee te eten dat we dan onder allen verdelen (potluck). Omdat wij het nogal riskant vinden om vis met graten te eten in de halve donkere grillen we worstjes op het vuur, maar met wat patatjes in zilverpapier en een koolslaatje smaakt dat zeker niet slecht. Maar eigenlijk is het eten maar bijzaak, het gaat hem vooral om de sfeer en je kan je wel voorstellen dat die ongelooflijk is. Op een onbewoond eilandje met vrienden rond een vuurtje zitten en ondertussen gezellig wat babbelen en knabbelen man man toch, het is net of we dromen.
De volgende dag doen we dat grillen nog eens over, maar dan op de middag en met vis op het vuur. We hebben tenslotte na twee keer per dag harpoenvissen zoveel vis in de frigo zitten en zo een papegaaivis gebakken in de pan is niet slecht, maar in een papillot met wat groentjes en dan boven een open vuur gegaard is toch eens wat anders.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
2
Feb
2010
Azucar dinsdag, februari 2, 2010 9:25 pm
We hebben gehoord dat je op het eiland Azucar water kan tanken en hoewel we nog wat water over hebben van de Rio Diablo moeten we het toch voorzichtig aan gaan doen. Daarom lijkt het ons verstandig om even naar Azucar te zeilen, vol te tanken en meteen terug te komen. Heen en terug is dat maar 12 mijl en dus zo gepiept.Enfin dat dachten we. Om 10u00 vertrekken we en anderhalf uur later zijn we er al, maar vanaf dan loopt het niet meer zo vlot. De waterkaan is dicht en zal pas ten vroegste rond 14u00 terug open gaan en er zijn twee boten voor ons.
Ok, geen erg, dan gaan we eerst wat brood en verse groenten kopen. Een bakker vinden we zonder probleem en winkeltjes ook, maar die hebben vandaag alleen maar aardappelen en uien. We gaan alle winkels af maar zonder resultaat, tot we bij iemand thuis terecht komen die in een typische Kuna hut woont (bamboe muren en strooien dak) met daarin een echt stoffen salon, televisie en dvd-speler !!!- en ons wat paprikas verkoopt.
Om 14u00 is er nog steeds geen beweging aan de kraan, want het madammeke met de sleutel zit nog aan de andere kant van het eiland dat ocharme maar ne scheet groot is, 200m lang en 150m breed!
Soit, om 15u30 gaat de kraan open en na ongeveer een uurtje tappen is de eerste boot vol. Boot nummer twee gaat iets vlotter en om 17u15 zitten wij ook vol. Omdat het te laat is om weer naar Coco Bandero Oost te gaan en we liever niet in Azucar willen blijven, stomen we op volle kracht naar de West Cocos en laten net voor het vallen van de avond het anker neer voor Urduptarboat.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
1
Feb
2010
Coco Bandera Oost I maandag, februari 1, 2010 10:10 am
Nog eens 2,5 zeemijl verder liggen de Coco Bandero Cays, in de Pilot omschreven als adembenemend mooi en goed beschermd. De Coco’s zijn eigenlijk niet meer dan 12 hoopjes zand met wat palmbomen op, die achter een 7 mijl breed rif verspreid liggen. Maar de eilandjes zijn inderdaad paradijselijk mooi en de riffen een fantastisch snorkelgebied.
Dirk leeft zich hier ook weer uit met de harpoen en voor het avondeten hebben we elk 2 vers geschoten vissen en nog 2 voor morgen in de koelkast.
maandag 1 februari 2010
vrijdag 1 januari 2010
31
Jan
2010
Green Island III zondag, januari 31, 2010 10:09 am
Met Jean-Pierre en Danielle gaan we harpoenvissen. Gisteren had Dirk tijdens het snorkelen aan het rif een monsterkrab zien zitten en wil die vandaag, als het even kan gaan schieten. Het is even zoeken om ze terug te vinden, want ze is een paar rotsen verhuisd, maar ze maakt geen schijn van kans wanneer Dirk ze terug in de gaten krijgt. Met één enkel schot spiest hij ze aan de harpoen en wow.wat een beest.en wat een scharen. De scharen alleen zijn ongeveer 25 cm groot! Onder dezelfde rots zitten nog een paar krabben, maar niet meer voor lang want iets later liggen ze in ons bootje.
Dirk krijgt de smaak van het harpoenvissen te pakken en blijft maar jagen, met als resultaat: 5 krabben, 2 langoesten en 1 vis. Zat genoeg om met vier man van te eten denk ik, maar heb moeite om Dirk daarvan te uivertuigen, want die amuseert zich te pletter.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
30
Jan
2010
Green Island II zaterdag, januari 30, 2010 10:07 am
Gisteren was er bij de ‘Joule’ ook een Canadees koppel aan boord en zoals echte Canadesen betaamd waren Chris en Belinda hun nationale trost, ‘marple syrop’ uitvoerig aan het promoten. Omdat wij nog nooit ‘marple syrop’ hebben geproefd en Chris dat onacceptabel vond heeft Dirk iedereen van gisterenavond uitgenodigd op een pannenkoekenontbijt met marple syrop.
Dirk heeft er zijn handen aan vol om voor 8 man pannenkoeken te bakken maar aangezien iedereen wat meebrengt wordt het een gezellig nationaal ontbijt. Belgische pannenkoeken met Luikse siroop, Canadese marple syrop, Engelse golden syrop en een verse fruitsalade.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
29
Jan
2010
Green Island I vrijdag, januari 29, 2010 10:06 am
In de voormiddag gaan we nog even naar Nargana onze bestelling bij de bakker ophalen: pistoletkes, passeren de groentewinkel voor wat tomaten, komkommer, eikes en kip - meer hebben ze niet - en na de lunch: spiegelei op een verse pistolet vertrekken we naar Green Island.
Green Island is maar een uurtje varen of 5 zeemijl van Nargana gelegen, maar ziet er kompleet anders uit. Een onbewoond eiland met witte zandstranden en palmbomen in mooi helder blauw water- en 14! boten in de bescherming van zijn rif geparkeerd. De enige levende ziel op het eiland is een krokodil, eentje van zo’n 2 meter lang, maar niet echt geïnteresseerd in mensen want hij bijt niet. Het is alleen een beetje verschietachtig als je hem toevallig tegenkomt, maar als je hem gaat zoeken dan vindt je hem niet hoor.!
Het water hier ziet er fantastisch uit en echt uitnodigend om te gaan snorkelen, maar omdat we met nog een paar koppels uitgenodigd worden op de ‘Joule’ stellen we dat uit tot morgen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
29
Jan
2010
Nargana II vrijdag, januari 29, 2010 10:05 am
Met Jean-Pierre en Danielle van de ‘Zen’ varen we in onze bijbootjes de Rio Diablo op. Het wordt onverwacht een avontuurlijke tocht van varen, roeien en stappen zonder ons eigenlijke doel te bereiken; de bron. In het begin is de rivier breed en diep genoeg om er gewoon over te varen maar hoe dieper we het regenwoud ingaan hoe grilliger de rivier wordt. Op den duur is ze zo ondiep dat we de motor omhoog moeten zetten en verder roeien. Ook zitten er veel stroomversnelling in de rivier en op die plaatsen raast het water over rotsblokken en moeten we onze bootjes erover dragen.
Het was eigenlijk de bedoeling om aan de bron onze jerrycan’s te vullen en een wasje te draaien, maar na drie uur is de bron nog lang niet in zicht. Omdat we voor het donker terug willen zijn vullen we dan maar halverwege de jerrycan’s in de overtuiging dat het water in Nargana ook maar van halverwege de rivier komt, want we zien hier nog gene Kuna met zijne kano verder stroomopwaarts gaan!
Terug gaat een beetje sneller en moeten we zelfs bijna niet roeien, de stroming duwt ons vanzelfs naar de monding en hoewel er geen ‘wildlife’ valt te bespeuren zien en horen we wel heel veel vogels. De omgeving hier is ook prachtig, pure wilde natuur met hier en daar een poging om wat kokospalmen en bananenbomen in toom te houden zodat die kunnen geoogst worden, maar voor de rest ruw regenwoud.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
27
Jan
2010
Nargana woensdag, januari 27, 2010 9:26 am
Vlak voor de Diablo rivier liggen de eilanden Nargana en Corazon die met elkaar verbonden zijn door een brug. De inwoners van deze twee eilanden leven niet meer volgens de Kuna traditie en bijgevolg heeft de Chief hier nog maar weinig te vertellen. Je vind hier dan ook zowat alles, een bank, een restaurant , een paar bars, verschillende bakkers en wat gewone voedingswinkels.
Het eerste dat we hier dan ook doen als we aankomen is op zoek gaan naar wat verse groenten en we hebben geluk want er is juist een verse levering geweest. Voor de rest stellen deze eilanden eigenlijk niet veel voor maar je kan van hieruit met de bijboot de Diablo rivier opvaren en dat zou wel de moeite zijn
Leave a comment »Category: Geen rubriek
26
Jan
2010
Isla Tigre III dinsdag, januari 26, 2010 7:58 pm
Van de zes langoesten die we eergisteren gekocht hebben, hebben we er gelijk vier gegeten en zijn er dus nog twee over. Jean-Pierre had ons gezegd dat we die zeker drie tot vier dagen levend konden houden als we ze in een stoffen zak - bijvoorbeeld een oude zeilzak - met een paar kleine gaatjes in, in het water bewaarden.
Omdat we alle dagen kreeft een beetje teveel van het goede vinden hebben we gisteren wel eens een paar keer in de zak gekeken en gecontroleerd of ze nog leefden maar ze gehouden voor vandaag. Voor de lunch ben ik dan ook van plan om ze koken en met een hardgekookt eitje en wat mayonaise er een slaatje voor bij de boterham van te maken.
Terwijl ik water aan de kook breng vraag ik Dirk om de langoesten op te halen maar.de zak ik leeg.en onze langoesten foetsie.! Nochtans was de zak bovenaan dichtgeknoopt en zijn de gaatjes veel te klein voor de langoesten om erlangs te ontsnappen maar toch zijn ze weg.
Zonde, want ik was al een hele morgen aan het watertanden als ik nog maar dacht aan zo ne verse boterham met verse kreeftensalade.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
25
Jan
2010
Isla Tigre II maandag, januari 25, 2010 7:57 pm
We maken er een rustige dag van. Bakken brood, lezen wat, gaan op de koffie bij Jean-Pierre en Danielle van de ‘Zen’ en gaan ook nog eens snorkelen bij het rif.
We zien 1 kleine langoest die nog wat moet groeien en een mooie gespikkelde rog. Dirk vindt zo’n rog veel te mooi en sierlijk zwemmen om te vangen, maar ik denk dat ik dat op mijn bord toch ook mooi zou vinden.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
24
Jan
2010
Isla Tigre I zondag, januari 24, 2010 7:56 pm
Dit eiland is ietsjes groter maar eigenlijk hebben we het nu toch wel gezien wat de Kuna dorpen betreft.
Het rif hier bij Isla Tigre is anders wel de moeite en er zouden veel langoesten zitten. In de namiddag halen we dan ook onze duikbril en zwemvliezen uit de kast met de bedoeling er een paar te vangen, maar dat valt een beetje tegen. Je moet potverdorie goed kijken onder elke rots in het water of er misschien eentje zit en geloof me, er zijn meer rotsen dan langoesten. Zal wel een kwestie van gewoonte zijn om ze te ‘zien’ maar een beetje training is er precies toch wel voor nodig.
Onze vangst is dan ook euh. nihil. maar dat is zo erg niet want we zijn nog maar juist terug thuis of de langoesten komen al vanzelf langs. Acht stuks van een centimeter of 25 voor 7$! Ja, daar moeten we ze niet voor laten hé. en het blikje tonijn dat ik juist vast had verdwijnt al gauw terug in de bilge.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
23
Jan
2010
Devil Cays II zaterdag, januari 23, 2010 7:55 pm
Behalve dat we net niet achter het rif liggen en daardoor nogal erg schommelen door de golven die er staan liggen we veilig genoeg om van boord te gaan. Na gisteren zo’n ganse middag uitzicht op de ‘long drops’ van het eiland (kleine hokjes boven het water waarin de toiletten zich bevinden) willen we nu wel eens weten of er nog wat anders te zien valt ook.
Eens aan land blijkt het dorp veel mooier en gezelliger als Playon Chico. We worden heel vriendelijk onthaald door de Chief en de hutjes staan hier niet zo dicht op elkaar en de meeste hebben zelfs een tuintje. Echt heel anders. Maar piepklein en je moet goed uitkijken waar je loopt want je zit zo in iemand zijne hof. Op zijn langst is het ongeveer 400 m van het uiterste puntje van het ene eiland, over de brug, tot het uiterste puntje van het volgende eiland en we hebben het hier dus nogal snel gezien. Terug aan boord zetten we meteen koers naar Isla Tigre, want nog eens een middag naar de ‘long drops’ koekeloeren..nee nee, merci.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
22
Jan
2010
Panamakanaal II vrijdag, januari 22, 2010 5:07 pm
Om zes uur ’s morgens komt er een nieuwe adviser aan boord en nadat we ons hebben losgegooid van de boei varen we het Panama kanaal door (+/- 42 mijl) naar de volgende groep sluizen waar we om 12.00 verwacht worden.
Daar aangekomen maken we net zoals gisteren weer een ’stel’ van drie boten, maar liggen deze keer aan de linkse buitenkant. Niks easy ride dus vandaag, maar werken - enfin, Peter en Dirk moeten werken en Nani en ik mogen ze een beetje helpen en Penny zorgt voor de catering, terwijl Peter II achter het stuur zit. Maar het loopt allemaal van een leien dakje en om 13u30 varen we al de Pacific op en een uurtje later ligt de Innforapenny voor anker in Panama City.
22
Jan
2010
Devil Cays I vrijdag, januari 22, 2010 1:48 pm
We gaan nog eens een stukje westwaarts. Op 17 zeemijl van hier liggen de Devil Cays. Deze eilandengroep bestaat uit Tainya, Sindup en Niadup.
Omdat de wind nogal scherp zit - bijna tegenwind - en onze batterijen nogal laag staan motoren we het hele stuk.
Ja, sinds we in de San Blas zijn hebben we nog niet veel zon gezien. Het is warm, zo rond de 28°C maar heel erg bewolkt. Nu vinden wij dat echt niet erg om eens wat meer schaduw te hebben maar onze zonnepanelen kunnen zo hun werk niet doen hé en vermits we goed beschut liggen moeten we ook al niet op windenergie rekenen.
Soit, op drie uurtjes zijn we er en het anker ligt nog niet tegoei op de grond of de Chief komt al de toeristentax innen.
De ankerplaats, tussen het eiland Niadup en het vasteland is nogal klein en smal en omdat we er met vier boten liggen en we er nog geen goed oog op hebben hoe onze boot gaat draaien als de wind draait, blijven we voor alle veiligheid de rest van de dag aan boord.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
21
Jan
2010
Snug Harbor IV donderdag, januari 21, 2010 1:47 pm
Vandaag spelen we wat in het paradijs.
We gaan op krokodillenjacht.
Soms zwemmen er al eens krokodillen vanuit de rivieren op het vasteland naar de eilanden en hier in Snug Harbor zit een kleintje. Gisteren hebben onze Amerikaanse buren hem gezien, maar wij kunnen hem niet nergens vinden.
We gaan op expeditie naar de onbewoonde eilandjes rondom ons en duiken het water in bij het rif waar de Kuna’s komen vissen en vragen ons af op wat ze vissen, want veel vis zien we er niet!!!
Leave a comment »Category: Geen rubriek
20
Jan
2010
Snug Harbor III woensdag, januari 20, 2010 1:46 pm
Vandaag gaan we eens een kijkje nemen in het dorpke hier een mijl verder. Nu zou Playon Chico niet meteen het meest pittoreske dorp zijn hier in de streek maar we zijn ondertussen toch zo nieuwsgierig geworden naar de Kuna’s dat ons dat eigenlijk weinig uitmaakt.
We lezen in de Pilot dat de hutten in een traditioneel Kuna dorp zijn gemaakt van bamboestokken die ze vlak naast elkaar in de grond steken met daarboven een dak van gevlochten palmbladeren. Het interieur bestaat oorspronkelijk alleen uit hangmatten maar wij zien er veel plastic tuinstoelen. Elk dorp heeft twee grote hutten, het ‘congresso’ en het ‘chicha’. In het congresso komen elke avond de bewoners samen om te luisteren naar wat de Sailas (chief) te vertellen heeft, bijgestaan door Agrars (tolken) die de wijsheid van de chief interpreteren en naar de hedendaagse omstandigheden vertalen en uitleggen. In de tweede hut, de chicha wordt, wordt enkele keren per jaar chicha gebrouwen. Een alcoholische drank gemaakt uit suikerriet en nog wat dat geprepareerd wordt voor spirituele gebeurtenissen en om te vieren wanneer een meisje vrouw wordt.
Bij de Kuna’s hebben de vrouwen het voor het zeggen, zij beheren het geld en wanneer ze trouwen komt de man bij hen inwonen. Heel vroeg in de morgen roeien de mannen naar het vasteland om kokosnoten te gaan oogsten en een beetje fruit, bananenbomen en suikerriet te verbouwen. Rond de middag zit hun werkdag erop en de rest van de dag relaxen ze, gaan ze vissen of een beetje zeilen in hun ‘ulu’ (zeilkano). De vrouwen maken voor de kost ‘molas’ zoiets als patchwork, verschillende lapjes stof die ze bovenop elkaar naaien tot kleurrijke geometrische figuren of afbeeldingen van vogels en dieren. Deze molas worden erg geapprecieerd in vele landen en is Panama’s meest beroemde handwerk. Terwijl de mannen gewoon gekleed zijn, gaan veel vrouwen nog traditioneel gekleed; een molas waarvan ze een bloes hebben gemaakt, een sarong en glaspareltjes rond hun benen (van hun knie tot enkel).
Playon Chico is een dichtbevolkt eilandje. Hoewel de zandstraatjes tussen de hutten proper geveegd zijn lijkt het hier toch rommelig. De hutten staan zijn zo dicht op elkaar gebouwd dat ze hier bijna op elkaars schoot zitten en terwijl hier zoveel mooie (onbewoonde) eilanden zijn met witte zandstrandjes, palmbomen en veel struikgewas is hier geen sprietje groen te vinden en ziet alles er een beetje grauw uit. De hutjes hebben bijna dezelfde kleur bruin als het zand waarop ze gebouwd zijn en dat maakt het geheel een beetje kleurloos. Ook zien we bijna geen vrouwen meer in de traditionele klederdracht, maar de vele kinderen die hier rondlopen zijn ongelooflijk schattig. Allemaal roepen ze vriendelijk ‘ola’ en wuiven ons na.
We zien dat de moderne wereld met zijn gsm’s, televisie, radio,.ed hier zijn intrede al heeft gedaan en hoewel we misschien iets te laat zijn (een jaar of drie), zijn we toch blij dat we nog een beetje van hun traditionele cultuur mogen meemaken.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
19
Jan
2010
Snug Harbor II dinsdag, januari 19, 2010 10:03 am
Zoals beloofd wordt ons vóór het ontbijt vers brood geleverd. Enfin, echt vers smaakt het precies niet, maar het wordt wel mooi op tijd geleverd.
Gisteren kwam hier een Kuna Indiaan met zijne kano langs om zaken te doen. De Kuna’s hier verplaatsen zich allemaal in dugouts, een lange rechte boomstam die ze hebben uitgehold tot een kano en die ze voorstuwen met één peddel. Sommige dugouts hebben een lange paal als mast en een vierkantig zeiltje waarmee ze tot ver in zee zeilen. Hoe die gasten in zo’n onstabiel wiebelding kunnen zeilen is ons een raadsel maar we doen er ons petje voor af, want nondedju.dat doen wij hen toch niet na zenne.
Soit, gisteren dus kwam Diego langs met langoesten. 12 stuks voor 8$. Geen slechte prijs, maar eigenlijk hadden we kip voor ’s avonds die eerst moest gegeten worden.
‘Misschien morgen’ zeg ik
‘Ja maar’ zegt Diego ‘hebt ge geen koelkast aan boord?’
‘ja toch wel, maar vandaag willen we geen langoesten, morgen misccheien’
‘Ge kunt vandaag toch mijn langoesten kopen, die al koken en tot morgen in de friego bewaren!’
Ja, das waar.en omdat ik tegen zoveel logica niet tegenop kan koop ik de langoesten.
‘Heb je ook af val?’ is de volgende vraag ‘want tegen 1$ per zak neem ik dat mee en verbrand ik dat’
Hm, eerst even navragen of dat wel veilig is om aan hem mee te geven, want veel Kuna’s halen je vuilzak op en gooien die dan gewoon in het water.
‘En brood, wil je morgen geen Kuna brood? Lekker, vraag maar aan die Amerikanen daar en maar 1$ voor 10 stuks, ‘
‘En bananen en.
.heb je geen magazine voor mij of een t-shirt of.’
‘Brood willen we wel’zeg ik ‘ en ik zal tegen morgen een paar boekjes voor je uitzoeken’
Vanmorgen dus komt Diego helemaal vanuit zijn dorp, dat hier een mijl verder ligt , geroeid met onze broodjes en eerlijk; ze zijn niet slecht van smaak, maar wel maar klein. Juist gelijk de langoesten, die hadden we eigenlijk beter niet gekocht. Eén kreeftje was zelf zo klein dat we dat uit medelijden terug in het water hebben gegooid.
De Chief van dit eilandengroepje komt iets later langs om de entree in zijn Paradijs te innen. Voor 10$ en een tas koffie krijgen we de permissie en een betalingsbewijs om hier een maand blijven.
‘Geldt deze toeristentax ook op het volgende eiland?’ vraag ik.
‘Ja, ja’ verzekerd hij me.maar eerlijk gezegd geloof ik er niet veel van.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
18
Jan
2010
Snug Harbor I maandag, januari 18, 2010 10:02 am
Door al dat gewiebel en geschud hebben we toch niet zo lekker geslapen vannacht en willen het liefst zo snel mogelijk verder gaan.
Nu volgens het boekske is de beste tijd om van het ene eiland naar het andere te varen tussen 11u00 en 13u00, wanneer de zon hoog achter je staat en je het best de riffen ziet die hier overal verspreid liggen.
Vanmorgen is er anders niet veel zon te bespeuren maar het is nog vroeg en we besluiten om nog wat te wachten en de zon een kans te geven.
Iets voor 11u00 vertrekken en hoewel het nog steeds heel bewolkt is en we geen extra hulp van de zon krijgen lukt het ons deze keer toch wel om zonder problemen op de ankerplaats in Snug Harbor te arriveren. Snug Harbor is een mooie grote baai omringd door verschillende onbewoonde eilandjes en volgens de enige catamaran die zo’n 300 m verder ligt, één van de mooiste plekjes van de San Blas.
We voelen ons ook een beetje in het paradijs totdat ineens de zoutwaterpomp in de keuken springt en de zee onze Narid binnenloopt. Met de afsluitkraan dicht te draaien lost Dirk de wateroverlast op maar de pomp is niet meer te herstellen.Dat gaat ons zoetwaterverbruik zeker niet ten goede komen, maar misschien, wie weet, kunnen we hier ergens wel vers water tanken.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
17
Jan
2010
Naar San Blas zondag, januari 17, 2010 10:01 am
De meteo voor de volgende 24 uur:
.CARIBBEAN…EXCEPT AS NOTED IN WARNINGS…FROM 10N TO 18N BETWEEN 70W AND 83W NE TO E WINDS 20 TO 25 KT. SEAS 8 TO 12 FT IN NE SWELL.
Zoals je ziet nog wel tamelijk hoge golven maar 20 knopen wind die uit een hoek van ongeveer 90° waait (halve wind) is lekker zeilen, dus vandaag wagen we de oversteek naar de San Blas eianden.
De San Blas zijn +/- 340 eilanden uitgestrekt over 100 zeemijl langs de Panamese kust. Wereldwijd zijn ze uniek op verschillende manieren, ze zijn eigendom van de befaamde Kuna Indianen, die van het ganse Amerikaanse continent hun cultuur en tradities het best bewaard hebben. Tegelijkertijd vindt je hier nog een stukje ongerept regenwoud en een ongelooflijk mooi gebied om in rond te zeilen.
De San Blas eilanden en het bijhorende stukje vasteland, Kuna Yala genaamd, zijn sinds 1925 onafhankelijk van Panama en worden sindsdien bestuurd door de Kuna Indianen zelf. Het land en de eilanden hier zijn niet opgedeeld in individuele eigendommen, maar behoort aan al de Kuna’s toe en omdat de Kuna’s niet geïnteresseerd zijn in de industriële vooruitgang ziet het landschap er hier nog altijd uit zoals eeuwen geleden.
Wij willen ongeveer halverwege de San Blas beginnen in Snug Harbor en vandaar steeds verder west gaan richting Colon en het Panama Kanaal. Van hieruit is dat 143 zeemijl en we rekenen dat we er zo’n 24 uur voor nodig zullen hebben. Om op zeker te spelen dat we voor het donker aankomen vertrekken we om 9u30 ’s morgens.
De eerste drie uur hebben we bijna geen wind en moeten motoren om een beetje vooruit te geraken. Na 15 mijl krijgen we eindelijk 13 knopen wind, nog niet veel maar toch genoeg om de zeilen uit te pakken en de motor af te zetten. In de loop van de dag neemt de wind geleidelijk toe maar we maken niet veel vaart doordat we stroom tegen hebben. Die tegenstroom begint met 0,6 tegen maar ’s nachts loopt die algauw op tot 2,5 tegen. Gedurende de nacht zeilen we met gereefde zeilen (Dirk reeft de zeilen altijd ‘ s nachts) tegen 6,5 knoop maar als we onder op de GPS gaan kijken maken we in werkelijkheid niet meer snelheid dan 3,9 knopen! Oei, oei, dat gaat niet goed komen hé, we gaan veel te laat arriveren.
Om onze aankomst wat de vervroegen verleggen we de landingsplaats met 10 mijl en net wanneer de zon ondergaat manoeuvreren we ons tussen de riffen en de eilandjes naar de beschutte ankerplaats bij Mono Island. Vlak voor de baai moeten we nog langs een rif maar in de schemer zien we het niet liggen en botsen er lichtjes tegenaan. Shit.
Een tweede poging wagen om de baai binnen te varen durven we niet aan en omdat het nu toch al echt donker aan het worden is en we hier geen verkeer meer verwachten laten we het anker midden in het kanaal tussen de eilanden vallen. Hoewel we beschermd liggen achter het buitenste rif van de Archipel liggen we hier alles behalve rustig. We hotsen en botsen op de golven juist hetzelfde als zouden we nog aan het zeilen zijn, maar moe van de lange trip hebben we er vanavond niet echt last van en vallen als een blok in slaap.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
15
Jan
2010
Rosario VI vrijdag, januari 15, 2010 10:38 am
Peter en Nani die hier vanmorgen ook aangekomen zijn nodigen tegen zonsondergang een paar mensen uit om samen gezellig iets te drinken.
Nu hebben Australiërs en Amerikanen de gewoonte dat wanneer ze ergens uitgenodigd worden ze zelf hun drinken meebrengen. Peter heeft altijd iets mee als ze naar ons komen en wij hebben ondertussen ook geleerd om steeds wat te drinken of knabbelen mee te brengen, maar toch blijven we dat een beetje een rare gewoonte vinden. Als we iemand vragen om een biertje te komen drinken moet die toch zijn eigen bier niet meebrengen! We zullen dat bij een volgende gelegenheid wel eens terugkrijgen.niet dan.
Enfin, vandaag gaan we toch ook met een paar blikjes en vers gemaakte popcorn op visite en vanavond is het wel echt raar. Ze hebben nog een Amerikaans en Australisch stel uitgenodigd en als iedereen is geïnstalleerd haalt het ene stel zijn glazen boven en schenkt zichzelf rum-cola in en het anders stel vult zijn glazen met wijn. Wij trekken ons blikje bier open en vervolgens knabbelt ieder op zijn zelf meegebracht hapje.
Langs de ene kant misschien wel voordeling voor je voorraadkast, maar de spontaniteit onder de zeilers gaat er wel helemaal door verloren. Ondertussen durven wij niet meer onverwacht en zonder iets mee te hebben zomaar tegen iemand goedendag gaan zeggen. Stel dat ze je aan boord uitnodigen (iets dat wij bijna altijd doen als iemand langskomt en meestal leidt tot toffe contacten) en we hebben ons eigen drinken niet bij!
Leave a comment »Category: Geen rubriek
14
Jan
2010
Rosario V donderdag, januari 14, 2010 10:37 am
Het Aquarium op één van de eilandjes van Rosario’s vindt ik niet echt bijzonder. Ja, er zwemmen grote vissen in naar verhouding kleine visbakken, ze hebben er een paar haaien, schildpadden en natuurlijk een koppel dolfijnen. Die laatste geven om het uur een show en hoewel ik het fantastisch vindt hoe ze zo’n dolfijn kunnen trainen zie ik toch liever een show van hen in het wild. Oké, ze springen dan wel niet zo hoog uit het water en ze wuiven niet naar je ten afscheid en het is misschien iets minder spectaculair maar wel een stuk ontroerender.
Wat wel tof is hier, is het huis van de eigenaar van het aquarium. Omdat we samen met Kenny en Jessie - van de ‘Makai’ (USA-BE)- en hun gasten naar hier zijn gekomen en omdat zij een grote schildpad mee hebben die ze zojuist van een visser hebben gekocht en zodoende van de kookpot hebben gered, die ze het aquarium willen schenken, mogen we via de achterdeur naar binnen. We worden vriendelijk begroet door Rafa, de eigenaar, die de gewonde schilpad dankbaar aanneemt en krijgen een voorkeursbehandeling met gratis inkom en rondleiding en op de koop toe nog een meloensapje op zijn terras. Rafa’s huis is in typische Colombiaanse stijl gebouwd met ruime open kamers en wanden van glas die allemaal open kunnen. Van hieruit heb je een ongelooflijk uitzicht op de riffen en de omringende eilanden, een droomstekje midden in de natuur en toch ook weer niet zo ver van de moderne wereld (maar een 30 min varen met 250 pk naar Cartagena). Dirk en ik kunnen het ons al zo voorstellen.maar nee nee.we gaan eerst nog een paar oceanen verder kijken.
Misschien as we een dagske ouder zijn hé ! Maar nu nog eerst wat genieten van ons zigeuner leven.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
13
Jan
2010
Rosario IV woensdag, januari 13, 2010 10:36 am
Na twee dagen schrapen en schrobben (we zijn er bijna mee klaar )wordt het hoog tijd om de beentjes eens te strekken. Volgens onze buren valt er niet veel te wandelen op Isla Grande, honderd meter naar recht en honderd meter naar links en dan heb je het gehad. Tiens.wij hebben toch wat anders gehoord. en gaan toch maar eens kijken.
Isla Grande heeft inderdaad geen straten zoals wij dat kennen maar een wirwar van smalle zandwegentjes. Ze lijken allemaal op elkaar zonder naambordjes en wegwijzers maar verloren kan je hier niet lopen want de mensen wijzen je spontaan de weg. Soms komt er eens een fietser doorgesjeesd maar dat was het dan wat het verkeer betreft.We komen aan een piepklein dorpke en we passeren de plaatselijke supermarkt en die is wel zeker , op zijn minst 4 vierkante meter groot!
Wat een contrast met Cartagena dat hier ocharme maar 17 mijl vandaan ligt.
De private collectie ‘vogels vanuit de hele wereld’ die hier in iemands achtertuin staat is ook zeer de moeite. Die gast heeft al zeker honderd verschillende vogels verzameld en die zitten allemaal in mooi onderhouden kooien en die mag je zomaar gaan bewonderen zonder ervoor te betalen.
We komen tot de conclusie dat Isla Grande een sympathiek eilandje is waarvan we nooit hadden gedacht dat er zoveel volk op woont. We hadden hier hotels en vakantiegangers verwacht maar geen dorpkes en plaatselijke gemeenschappen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
12
Jan
2010
Rosario III dinsdag, januari 12, 2010 9:34 am
Zoals ik al eerder had geschreven was het de bedoeling om hier maar eventjes te blijven juist totdat al de ongewenste passagiers (de pokken) van boord zijn, maar het ziet ernaar uit dat het iets langer gaat duren.
Morgen wordt hier namelijk een lage luchtdruk verwacht. Het is moeilijk te voorspellen wat dit juist betekend, maar meestal is dat niet veel goeds. Veel wind, hoge golven, ruwe zee, misschien regen,.enfin, allerlei dingen waar je niet zit op te wachten als je een tocht van rond de 150 zeemijl voor de boeg hebt. Natuurlijk kan slecht weer je altijd overvallen en als dat zo is, dan is dat zo, maar als wij op voorhand weten dat het niet plezant gaat worden, dan blijven we liever wachten. Hoelang we deze keer zullen moeten wachten is nog niet helemaal duidelijk, maar het voelt in elk geval echt niet als een straf aan om wat langer in Rosario’s te blijven. Trouwens.we hebben nog niet helemaal afgerekend met onze pokken.
11
Jan
2010
Rosario II maandag, januari 11, 2010 9:33 am
Terwijl Dirk pokken plukt lees ik een boekje.Goed hé.
Maar ondertussen ben ik wel brood aan het kneden en bakken.dus eigenlijk heb ik het toch nog niet echt goed voor elkaar.
Enfin als het brood uit de over komt heb ik geen excuus meer om verder te lezen en neem het poetsen van ons Bieke en het schrobben van het dek van onze Narid voor mijn rekening.
Nog niet zo heel lang geleden hadden we onze bootjes nog maar helemaal opgeblonken en gespoeld met zoet water, maar daar valt niet veel meer van te zien. Na een maand Cartagena zien ze weer grauw en hangen vol fijn stof en vuile voetstappen.
Dirk heeft zijn handen vol met het onderwaterschip. Met een palet van zo’n 25 cm breed, een duikbril en snorkel, schraapt hij de hele onderkant af, 35 m2 in totaal. Het stuk vlak onder het wateroppervlak dat gaat nogal maar eens wat dieper in het water wil dat zeggen: lucht happen, duiken, schrapen en op tijd weer boven komen voor verse lucht. Eén kant van de boot per dag is dan ook genoeg en de rest van de dag brengt hij door in een roes en een woezie gevoel in zijn hoofd wegens zuurstofgebrek. Als dat niet goedkoop zat zijn is.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
10
Jan
2010
Rosario I zondag, januari 10, 2010 9:32 am
Om 8u45 starten we de motor, halen het anker op - jesus.dat zit goed vast - en kijken nog een laatste keer om naar Cartagena.
Islas Rosarios is onze bestemming, een groep kleine eilandjes in kristalhelder water, nog geen 20 mijl hiervandaan. Het is de bedoeling om daar de onderkant van ons schip zuiver te maken en de kilo’s pokken die we hier in dit smerige water hebben gekweekt er weer af te schrapen en dan rechtsreeks door te zeilen naar de Archipelagio de San Blas in Panama.
We vertrekken samen met ‘Joule’ - Peter en Nani - maar die slagen na 14 mijl al rechtsaf en ankeren in Cholon Bay.
Als we na de middag aankomen - we moeten een ommetje rond de riffen maken om aan de zuidkant van Isla Grande uit te komen - liggen er meer boten als verwacht ( 6!) maar ziet het water er zo veelbelovend uit dat we dat meteen uitproberen. Heerlijk. eindelijk na zo’n lange tijd weer lekker plonsen en spetteren in het water maar als we langs de boot zwemmen eek!.wat is dat!..oh.oef.t is maar de kiel die drie keer zo groot is geworden van de mossels.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
9
Jan
2010
Cartagena XVIII zaterdag, januari 9, 2010 9:47 am
De eerste dag van het nieuwe jaar vieren we weer heel bescheiden onder ons tweetjes, maar van dan af beginnen we met onze boot te bevoorraden. Einde volgende week plannen we hier namelijk te vertrekken. We willen eerst de onderkant van onze boot gaan schrobben in Rosario’s, een paar eilandjes hier vlakbij (17 mijl) en van daar rechtstreeks naar de San Blas eilanden, voor de kust van Panama. Dat wil dus zeggen voor +/- zes weken eten en drinken aan boord halen want in Rosario’s valt er niet veel te winkelen en in de San Blas al niet veel meer. Verse vis en af en toe wat tomaten, witte kool ed kan je er wel kopen maar daar stopt het dan ongeveer bij.
We gaan daarom naar de Makro - een flauw afkooksel van de Belgische Makro - de Olympica, de Exito en de Carulla, (allemaal grote supermarkten) en slagen rijst, bonen, linzen, erwten, bloem, gist, havermout, melk, bier, enz. enz in. Eén dag wordt helemaal in beslag genomen om de diesel-, benzine- en watertanks te vullen en hoe het juist zit met die dagen weet ik niet, maar ze vliegen weer om.
Omdat Dirk zijn vinger nog steeds niet genezen is en er nog juist hetzelfde uitziet als 3 weken geleden gaan we nog eens terug naar de dokter voor dat ‘gratis consult’ - de dokter had beloofd dat hij niets meer zou aanrekenen als Dirk moest terugkomen - maar die is op verlof.! Dan maar een afspraak gemaakt met een dermatoloog. Twee dagen later mogen we komen en eindelijk hebben we eens een dokter vast die er iets meer werk van maakt. Hij stuurt Dirk door naar het laboratorium voor een biopsie opdat zijn diagnose; bacteriële infectie, kan bevestigd worden. Ondertussen schrijft hij nieuwe antibiotica en zalf voor en zal Dirk via e-mail op de hoogte houden van de uitslag van de kweken.
Om het allemaal nog een beetje leuk te houden hangen we af en toe de toerist uit en bezoeken ‘El convento de la Popa’ een klooster boven op een berg, een must voor het panoramische uitzicht over de stad en de ‘breathtaking taxi drive’ ernaar toe en het goudmuseum. Dat laatste niet al te groot maar wel heel erg de moeite met een fantastische collectie juwelen vanuit de oudheid.
Ook ’s avonds houden we het plezant en één keer gaan we zelfs eens naar de cinema; naar de film ‘Avatar’ in 3D. Een ongelooflijke goede film.moet je zeker gaan zien.
Tegen het einde van de week zijn we, zoals gepland gereed en klaar in Cartagena en houden zaterdag nog over om uit te klaren en afscheid te nemen - hopelijk voor niet te lang - van Linda en Hans van de Baros.
Morgen is het dan zover, na precies één maand zullen we het anker weer lichten en verder zeilen naar Rosario’s.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
7
Jan
2010
Nargana donderdag, januari 7, 2010 7:58 pm
Vlak voor de Diablo rivier liggen de eilanden Nargana en Corazon die met elkaar verbonden zijn door een brug. De inwoners van deze twee eilanden leven niet meer volgens de Kuna traditie en bijgevolg heeft de Chief hier nog maar weinig te vertellen. Je vind hier dan ook zowat alles, een bank, een restaurant , een paar bars, verschillende bakkers en wat gewone voedingswinkels.
Het eerste dat we hier dan ook doen als we aankomen is op zoek gaan naar wat verse groenten en we hebben geluk want er is juist een verse levering geweest. Voor de rest stellen deze eilanden eigenlijk niet veel voor maar je kan van hieruit met de bijboot de Diablo rivier opvaren en dat zou wel de moeite zijn.
Jan
2010
Green Island III zondag, januari 31, 2010 10:09 am
Met Jean-Pierre en Danielle gaan we harpoenvissen. Gisteren had Dirk tijdens het snorkelen aan het rif een monsterkrab zien zitten en wil die vandaag, als het even kan gaan schieten. Het is even zoeken om ze terug te vinden, want ze is een paar rotsen verhuisd, maar ze maakt geen schijn van kans wanneer Dirk ze terug in de gaten krijgt. Met één enkel schot spiest hij ze aan de harpoen en wow.wat een beest.en wat een scharen. De scharen alleen zijn ongeveer 25 cm groot! Onder dezelfde rots zitten nog een paar krabben, maar niet meer voor lang want iets later liggen ze in ons bootje.
Dirk krijgt de smaak van het harpoenvissen te pakken en blijft maar jagen, met als resultaat: 5 krabben, 2 langoesten en 1 vis. Zat genoeg om met vier man van te eten denk ik, maar heb moeite om Dirk daarvan te uivertuigen, want die amuseert zich te pletter.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
30
Jan
2010
Green Island II zaterdag, januari 30, 2010 10:07 am
Gisteren was er bij de ‘Joule’ ook een Canadees koppel aan boord en zoals echte Canadesen betaamd waren Chris en Belinda hun nationale trost, ‘marple syrop’ uitvoerig aan het promoten. Omdat wij nog nooit ‘marple syrop’ hebben geproefd en Chris dat onacceptabel vond heeft Dirk iedereen van gisterenavond uitgenodigd op een pannenkoekenontbijt met marple syrop.
Dirk heeft er zijn handen aan vol om voor 8 man pannenkoeken te bakken maar aangezien iedereen wat meebrengt wordt het een gezellig nationaal ontbijt. Belgische pannenkoeken met Luikse siroop, Canadese marple syrop, Engelse golden syrop en een verse fruitsalade.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
29
Jan
2010
Green Island I vrijdag, januari 29, 2010 10:06 am
In de voormiddag gaan we nog even naar Nargana onze bestelling bij de bakker ophalen: pistoletkes, passeren de groentewinkel voor wat tomaten, komkommer, eikes en kip - meer hebben ze niet - en na de lunch: spiegelei op een verse pistolet vertrekken we naar Green Island.
Green Island is maar een uurtje varen of 5 zeemijl van Nargana gelegen, maar ziet er kompleet anders uit. Een onbewoond eiland met witte zandstranden en palmbomen in mooi helder blauw water- en 14! boten in de bescherming van zijn rif geparkeerd. De enige levende ziel op het eiland is een krokodil, eentje van zo’n 2 meter lang, maar niet echt geïnteresseerd in mensen want hij bijt niet. Het is alleen een beetje verschietachtig als je hem toevallig tegenkomt, maar als je hem gaat zoeken dan vindt je hem niet hoor.!
Het water hier ziet er fantastisch uit en echt uitnodigend om te gaan snorkelen, maar omdat we met nog een paar koppels uitgenodigd worden op de ‘Joule’ stellen we dat uit tot morgen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
29
Jan
2010
Nargana II vrijdag, januari 29, 2010 10:05 am
Met Jean-Pierre en Danielle van de ‘Zen’ varen we in onze bijbootjes de Rio Diablo op. Het wordt onverwacht een avontuurlijke tocht van varen, roeien en stappen zonder ons eigenlijke doel te bereiken; de bron. In het begin is de rivier breed en diep genoeg om er gewoon over te varen maar hoe dieper we het regenwoud ingaan hoe grilliger de rivier wordt. Op den duur is ze zo ondiep dat we de motor omhoog moeten zetten en verder roeien. Ook zitten er veel stroomversnelling in de rivier en op die plaatsen raast het water over rotsblokken en moeten we onze bootjes erover dragen.
Het was eigenlijk de bedoeling om aan de bron onze jerrycan’s te vullen en een wasje te draaien, maar na drie uur is de bron nog lang niet in zicht. Omdat we voor het donker terug willen zijn vullen we dan maar halverwege de jerrycan’s in de overtuiging dat het water in Nargana ook maar van halverwege de rivier komt, want we zien hier nog gene Kuna met zijne kano verder stroomopwaarts gaan!
Terug gaat een beetje sneller en moeten we zelfs bijna niet roeien, de stroming duwt ons vanzelfs naar de monding en hoewel er geen ‘wildlife’ valt te bespeuren zien en horen we wel heel veel vogels. De omgeving hier is ook prachtig, pure wilde natuur met hier en daar een poging om wat kokospalmen en bananenbomen in toom te houden zodat die kunnen geoogst worden, maar voor de rest ruw regenwoud.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
27
Jan
2010
Nargana woensdag, januari 27, 2010 9:26 am
Vlak voor de Diablo rivier liggen de eilanden Nargana en Corazon die met elkaar verbonden zijn door een brug. De inwoners van deze twee eilanden leven niet meer volgens de Kuna traditie en bijgevolg heeft de Chief hier nog maar weinig te vertellen. Je vind hier dan ook zowat alles, een bank, een restaurant , een paar bars, verschillende bakkers en wat gewone voedingswinkels.
Het eerste dat we hier dan ook doen als we aankomen is op zoek gaan naar wat verse groenten en we hebben geluk want er is juist een verse levering geweest. Voor de rest stellen deze eilanden eigenlijk niet veel voor maar je kan van hieruit met de bijboot de Diablo rivier opvaren en dat zou wel de moeite zijn
Leave a comment »Category: Geen rubriek
26
Jan
2010
Isla Tigre III dinsdag, januari 26, 2010 7:58 pm
Van de zes langoesten die we eergisteren gekocht hebben, hebben we er gelijk vier gegeten en zijn er dus nog twee over. Jean-Pierre had ons gezegd dat we die zeker drie tot vier dagen levend konden houden als we ze in een stoffen zak - bijvoorbeeld een oude zeilzak - met een paar kleine gaatjes in, in het water bewaarden.
Omdat we alle dagen kreeft een beetje teveel van het goede vinden hebben we gisteren wel eens een paar keer in de zak gekeken en gecontroleerd of ze nog leefden maar ze gehouden voor vandaag. Voor de lunch ben ik dan ook van plan om ze koken en met een hardgekookt eitje en wat mayonaise er een slaatje voor bij de boterham van te maken.
Terwijl ik water aan de kook breng vraag ik Dirk om de langoesten op te halen maar.de zak ik leeg.en onze langoesten foetsie.! Nochtans was de zak bovenaan dichtgeknoopt en zijn de gaatjes veel te klein voor de langoesten om erlangs te ontsnappen maar toch zijn ze weg.
Zonde, want ik was al een hele morgen aan het watertanden als ik nog maar dacht aan zo ne verse boterham met verse kreeftensalade.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
25
Jan
2010
Isla Tigre II maandag, januari 25, 2010 7:57 pm
We maken er een rustige dag van. Bakken brood, lezen wat, gaan op de koffie bij Jean-Pierre en Danielle van de ‘Zen’ en gaan ook nog eens snorkelen bij het rif.
We zien 1 kleine langoest die nog wat moet groeien en een mooie gespikkelde rog. Dirk vindt zo’n rog veel te mooi en sierlijk zwemmen om te vangen, maar ik denk dat ik dat op mijn bord toch ook mooi zou vinden.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
24
Jan
2010
Isla Tigre I zondag, januari 24, 2010 7:56 pm
Dit eiland is ietsjes groter maar eigenlijk hebben we het nu toch wel gezien wat de Kuna dorpen betreft.
Het rif hier bij Isla Tigre is anders wel de moeite en er zouden veel langoesten zitten. In de namiddag halen we dan ook onze duikbril en zwemvliezen uit de kast met de bedoeling er een paar te vangen, maar dat valt een beetje tegen. Je moet potverdorie goed kijken onder elke rots in het water of er misschien eentje zit en geloof me, er zijn meer rotsen dan langoesten. Zal wel een kwestie van gewoonte zijn om ze te ‘zien’ maar een beetje training is er precies toch wel voor nodig.
Onze vangst is dan ook euh. nihil. maar dat is zo erg niet want we zijn nog maar juist terug thuis of de langoesten komen al vanzelf langs. Acht stuks van een centimeter of 25 voor 7$! Ja, daar moeten we ze niet voor laten hé. en het blikje tonijn dat ik juist vast had verdwijnt al gauw terug in de bilge.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
23
Jan
2010
Devil Cays II zaterdag, januari 23, 2010 7:55 pm
Behalve dat we net niet achter het rif liggen en daardoor nogal erg schommelen door de golven die er staan liggen we veilig genoeg om van boord te gaan. Na gisteren zo’n ganse middag uitzicht op de ‘long drops’ van het eiland (kleine hokjes boven het water waarin de toiletten zich bevinden) willen we nu wel eens weten of er nog wat anders te zien valt ook.
Eens aan land blijkt het dorp veel mooier en gezelliger als Playon Chico. We worden heel vriendelijk onthaald door de Chief en de hutjes staan hier niet zo dicht op elkaar en de meeste hebben zelfs een tuintje. Echt heel anders. Maar piepklein en je moet goed uitkijken waar je loopt want je zit zo in iemand zijne hof. Op zijn langst is het ongeveer 400 m van het uiterste puntje van het ene eiland, over de brug, tot het uiterste puntje van het volgende eiland en we hebben het hier dus nogal snel gezien. Terug aan boord zetten we meteen koers naar Isla Tigre, want nog eens een middag naar de ‘long drops’ koekeloeren..nee nee, merci.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
22
Jan
2010
Panamakanaal II vrijdag, januari 22, 2010 5:07 pm
Om zes uur ’s morgens komt er een nieuwe adviser aan boord en nadat we ons hebben losgegooid van de boei varen we het Panama kanaal door (+/- 42 mijl) naar de volgende groep sluizen waar we om 12.00 verwacht worden.
Daar aangekomen maken we net zoals gisteren weer een ’stel’ van drie boten, maar liggen deze keer aan de linkse buitenkant. Niks easy ride dus vandaag, maar werken - enfin, Peter en Dirk moeten werken en Nani en ik mogen ze een beetje helpen en Penny zorgt voor de catering, terwijl Peter II achter het stuur zit. Maar het loopt allemaal van een leien dakje en om 13u30 varen we al de Pacific op en een uurtje later ligt de Innforapenny voor anker in Panama City.
22
Jan
2010
Devil Cays I vrijdag, januari 22, 2010 1:48 pm
We gaan nog eens een stukje westwaarts. Op 17 zeemijl van hier liggen de Devil Cays. Deze eilandengroep bestaat uit Tainya, Sindup en Niadup.
Omdat de wind nogal scherp zit - bijna tegenwind - en onze batterijen nogal laag staan motoren we het hele stuk.
Ja, sinds we in de San Blas zijn hebben we nog niet veel zon gezien. Het is warm, zo rond de 28°C maar heel erg bewolkt. Nu vinden wij dat echt niet erg om eens wat meer schaduw te hebben maar onze zonnepanelen kunnen zo hun werk niet doen hé en vermits we goed beschut liggen moeten we ook al niet op windenergie rekenen.
Soit, op drie uurtjes zijn we er en het anker ligt nog niet tegoei op de grond of de Chief komt al de toeristentax innen.
De ankerplaats, tussen het eiland Niadup en het vasteland is nogal klein en smal en omdat we er met vier boten liggen en we er nog geen goed oog op hebben hoe onze boot gaat draaien als de wind draait, blijven we voor alle veiligheid de rest van de dag aan boord.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
21
Jan
2010
Snug Harbor IV donderdag, januari 21, 2010 1:47 pm
Vandaag spelen we wat in het paradijs.
We gaan op krokodillenjacht.
Soms zwemmen er al eens krokodillen vanuit de rivieren op het vasteland naar de eilanden en hier in Snug Harbor zit een kleintje. Gisteren hebben onze Amerikaanse buren hem gezien, maar wij kunnen hem niet nergens vinden.
We gaan op expeditie naar de onbewoonde eilandjes rondom ons en duiken het water in bij het rif waar de Kuna’s komen vissen en vragen ons af op wat ze vissen, want veel vis zien we er niet!!!
Leave a comment »Category: Geen rubriek
20
Jan
2010
Snug Harbor III woensdag, januari 20, 2010 1:46 pm
Vandaag gaan we eens een kijkje nemen in het dorpke hier een mijl verder. Nu zou Playon Chico niet meteen het meest pittoreske dorp zijn hier in de streek maar we zijn ondertussen toch zo nieuwsgierig geworden naar de Kuna’s dat ons dat eigenlijk weinig uitmaakt.
We lezen in de Pilot dat de hutten in een traditioneel Kuna dorp zijn gemaakt van bamboestokken die ze vlak naast elkaar in de grond steken met daarboven een dak van gevlochten palmbladeren. Het interieur bestaat oorspronkelijk alleen uit hangmatten maar wij zien er veel plastic tuinstoelen. Elk dorp heeft twee grote hutten, het ‘congresso’ en het ‘chicha’. In het congresso komen elke avond de bewoners samen om te luisteren naar wat de Sailas (chief) te vertellen heeft, bijgestaan door Agrars (tolken) die de wijsheid van de chief interpreteren en naar de hedendaagse omstandigheden vertalen en uitleggen. In de tweede hut, de chicha wordt, wordt enkele keren per jaar chicha gebrouwen. Een alcoholische drank gemaakt uit suikerriet en nog wat dat geprepareerd wordt voor spirituele gebeurtenissen en om te vieren wanneer een meisje vrouw wordt.
Bij de Kuna’s hebben de vrouwen het voor het zeggen, zij beheren het geld en wanneer ze trouwen komt de man bij hen inwonen. Heel vroeg in de morgen roeien de mannen naar het vasteland om kokosnoten te gaan oogsten en een beetje fruit, bananenbomen en suikerriet te verbouwen. Rond de middag zit hun werkdag erop en de rest van de dag relaxen ze, gaan ze vissen of een beetje zeilen in hun ‘ulu’ (zeilkano). De vrouwen maken voor de kost ‘molas’ zoiets als patchwork, verschillende lapjes stof die ze bovenop elkaar naaien tot kleurrijke geometrische figuren of afbeeldingen van vogels en dieren. Deze molas worden erg geapprecieerd in vele landen en is Panama’s meest beroemde handwerk. Terwijl de mannen gewoon gekleed zijn, gaan veel vrouwen nog traditioneel gekleed; een molas waarvan ze een bloes hebben gemaakt, een sarong en glaspareltjes rond hun benen (van hun knie tot enkel).
Playon Chico is een dichtbevolkt eilandje. Hoewel de zandstraatjes tussen de hutten proper geveegd zijn lijkt het hier toch rommelig. De hutten staan zijn zo dicht op elkaar gebouwd dat ze hier bijna op elkaars schoot zitten en terwijl hier zoveel mooie (onbewoonde) eilanden zijn met witte zandstrandjes, palmbomen en veel struikgewas is hier geen sprietje groen te vinden en ziet alles er een beetje grauw uit. De hutjes hebben bijna dezelfde kleur bruin als het zand waarop ze gebouwd zijn en dat maakt het geheel een beetje kleurloos. Ook zien we bijna geen vrouwen meer in de traditionele klederdracht, maar de vele kinderen die hier rondlopen zijn ongelooflijk schattig. Allemaal roepen ze vriendelijk ‘ola’ en wuiven ons na.
We zien dat de moderne wereld met zijn gsm’s, televisie, radio,.ed hier zijn intrede al heeft gedaan en hoewel we misschien iets te laat zijn (een jaar of drie), zijn we toch blij dat we nog een beetje van hun traditionele cultuur mogen meemaken.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
19
Jan
2010
Snug Harbor II dinsdag, januari 19, 2010 10:03 am
Zoals beloofd wordt ons vóór het ontbijt vers brood geleverd. Enfin, echt vers smaakt het precies niet, maar het wordt wel mooi op tijd geleverd.
Gisteren kwam hier een Kuna Indiaan met zijne kano langs om zaken te doen. De Kuna’s hier verplaatsen zich allemaal in dugouts, een lange rechte boomstam die ze hebben uitgehold tot een kano en die ze voorstuwen met één peddel. Sommige dugouts hebben een lange paal als mast en een vierkantig zeiltje waarmee ze tot ver in zee zeilen. Hoe die gasten in zo’n onstabiel wiebelding kunnen zeilen is ons een raadsel maar we doen er ons petje voor af, want nondedju.dat doen wij hen toch niet na zenne.
Soit, gisteren dus kwam Diego langs met langoesten. 12 stuks voor 8$. Geen slechte prijs, maar eigenlijk hadden we kip voor ’s avonds die eerst moest gegeten worden.
‘Misschien morgen’ zeg ik
‘Ja maar’ zegt Diego ‘hebt ge geen koelkast aan boord?’
‘ja toch wel, maar vandaag willen we geen langoesten, morgen misccheien’
‘Ge kunt vandaag toch mijn langoesten kopen, die al koken en tot morgen in de friego bewaren!’
Ja, das waar.en omdat ik tegen zoveel logica niet tegenop kan koop ik de langoesten.
‘Heb je ook af val?’ is de volgende vraag ‘want tegen 1$ per zak neem ik dat mee en verbrand ik dat’
Hm, eerst even navragen of dat wel veilig is om aan hem mee te geven, want veel Kuna’s halen je vuilzak op en gooien die dan gewoon in het water.
‘En brood, wil je morgen geen Kuna brood? Lekker, vraag maar aan die Amerikanen daar en maar 1$ voor 10 stuks, ‘
‘En bananen en.
.heb je geen magazine voor mij of een t-shirt of.’
‘Brood willen we wel’zeg ik ‘ en ik zal tegen morgen een paar boekjes voor je uitzoeken’
Vanmorgen dus komt Diego helemaal vanuit zijn dorp, dat hier een mijl verder ligt , geroeid met onze broodjes en eerlijk; ze zijn niet slecht van smaak, maar wel maar klein. Juist gelijk de langoesten, die hadden we eigenlijk beter niet gekocht. Eén kreeftje was zelf zo klein dat we dat uit medelijden terug in het water hebben gegooid.
De Chief van dit eilandengroepje komt iets later langs om de entree in zijn Paradijs te innen. Voor 10$ en een tas koffie krijgen we de permissie en een betalingsbewijs om hier een maand blijven.
‘Geldt deze toeristentax ook op het volgende eiland?’ vraag ik.
‘Ja, ja’ verzekerd hij me.maar eerlijk gezegd geloof ik er niet veel van.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
18
Jan
2010
Snug Harbor I maandag, januari 18, 2010 10:02 am
Door al dat gewiebel en geschud hebben we toch niet zo lekker geslapen vannacht en willen het liefst zo snel mogelijk verder gaan.
Nu volgens het boekske is de beste tijd om van het ene eiland naar het andere te varen tussen 11u00 en 13u00, wanneer de zon hoog achter je staat en je het best de riffen ziet die hier overal verspreid liggen.
Vanmorgen is er anders niet veel zon te bespeuren maar het is nog vroeg en we besluiten om nog wat te wachten en de zon een kans te geven.
Iets voor 11u00 vertrekken en hoewel het nog steeds heel bewolkt is en we geen extra hulp van de zon krijgen lukt het ons deze keer toch wel om zonder problemen op de ankerplaats in Snug Harbor te arriveren. Snug Harbor is een mooie grote baai omringd door verschillende onbewoonde eilandjes en volgens de enige catamaran die zo’n 300 m verder ligt, één van de mooiste plekjes van de San Blas.
We voelen ons ook een beetje in het paradijs totdat ineens de zoutwaterpomp in de keuken springt en de zee onze Narid binnenloopt. Met de afsluitkraan dicht te draaien lost Dirk de wateroverlast op maar de pomp is niet meer te herstellen.Dat gaat ons zoetwaterverbruik zeker niet ten goede komen, maar misschien, wie weet, kunnen we hier ergens wel vers water tanken.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
17
Jan
2010
Naar San Blas zondag, januari 17, 2010 10:01 am
De meteo voor de volgende 24 uur:
.CARIBBEAN…EXCEPT AS NOTED IN WARNINGS…FROM 10N TO 18N BETWEEN 70W AND 83W NE TO E WINDS 20 TO 25 KT. SEAS 8 TO 12 FT IN NE SWELL.
Zoals je ziet nog wel tamelijk hoge golven maar 20 knopen wind die uit een hoek van ongeveer 90° waait (halve wind) is lekker zeilen, dus vandaag wagen we de oversteek naar de San Blas eianden.
De San Blas zijn +/- 340 eilanden uitgestrekt over 100 zeemijl langs de Panamese kust. Wereldwijd zijn ze uniek op verschillende manieren, ze zijn eigendom van de befaamde Kuna Indianen, die van het ganse Amerikaanse continent hun cultuur en tradities het best bewaard hebben. Tegelijkertijd vindt je hier nog een stukje ongerept regenwoud en een ongelooflijk mooi gebied om in rond te zeilen.
De San Blas eilanden en het bijhorende stukje vasteland, Kuna Yala genaamd, zijn sinds 1925 onafhankelijk van Panama en worden sindsdien bestuurd door de Kuna Indianen zelf. Het land en de eilanden hier zijn niet opgedeeld in individuele eigendommen, maar behoort aan al de Kuna’s toe en omdat de Kuna’s niet geïnteresseerd zijn in de industriële vooruitgang ziet het landschap er hier nog altijd uit zoals eeuwen geleden.
Wij willen ongeveer halverwege de San Blas beginnen in Snug Harbor en vandaar steeds verder west gaan richting Colon en het Panama Kanaal. Van hieruit is dat 143 zeemijl en we rekenen dat we er zo’n 24 uur voor nodig zullen hebben. Om op zeker te spelen dat we voor het donker aankomen vertrekken we om 9u30 ’s morgens.
De eerste drie uur hebben we bijna geen wind en moeten motoren om een beetje vooruit te geraken. Na 15 mijl krijgen we eindelijk 13 knopen wind, nog niet veel maar toch genoeg om de zeilen uit te pakken en de motor af te zetten. In de loop van de dag neemt de wind geleidelijk toe maar we maken niet veel vaart doordat we stroom tegen hebben. Die tegenstroom begint met 0,6 tegen maar ’s nachts loopt die algauw op tot 2,5 tegen. Gedurende de nacht zeilen we met gereefde zeilen (Dirk reeft de zeilen altijd ‘ s nachts) tegen 6,5 knoop maar als we onder op de GPS gaan kijken maken we in werkelijkheid niet meer snelheid dan 3,9 knopen! Oei, oei, dat gaat niet goed komen hé, we gaan veel te laat arriveren.
Om onze aankomst wat de vervroegen verleggen we de landingsplaats met 10 mijl en net wanneer de zon ondergaat manoeuvreren we ons tussen de riffen en de eilandjes naar de beschutte ankerplaats bij Mono Island. Vlak voor de baai moeten we nog langs een rif maar in de schemer zien we het niet liggen en botsen er lichtjes tegenaan. Shit.
Een tweede poging wagen om de baai binnen te varen durven we niet aan en omdat het nu toch al echt donker aan het worden is en we hier geen verkeer meer verwachten laten we het anker midden in het kanaal tussen de eilanden vallen. Hoewel we beschermd liggen achter het buitenste rif van de Archipel liggen we hier alles behalve rustig. We hotsen en botsen op de golven juist hetzelfde als zouden we nog aan het zeilen zijn, maar moe van de lange trip hebben we er vanavond niet echt last van en vallen als een blok in slaap.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
15
Jan
2010
Rosario VI vrijdag, januari 15, 2010 10:38 am
Peter en Nani die hier vanmorgen ook aangekomen zijn nodigen tegen zonsondergang een paar mensen uit om samen gezellig iets te drinken.
Nu hebben Australiërs en Amerikanen de gewoonte dat wanneer ze ergens uitgenodigd worden ze zelf hun drinken meebrengen. Peter heeft altijd iets mee als ze naar ons komen en wij hebben ondertussen ook geleerd om steeds wat te drinken of knabbelen mee te brengen, maar toch blijven we dat een beetje een rare gewoonte vinden. Als we iemand vragen om een biertje te komen drinken moet die toch zijn eigen bier niet meebrengen! We zullen dat bij een volgende gelegenheid wel eens terugkrijgen.niet dan.
Enfin, vandaag gaan we toch ook met een paar blikjes en vers gemaakte popcorn op visite en vanavond is het wel echt raar. Ze hebben nog een Amerikaans en Australisch stel uitgenodigd en als iedereen is geïnstalleerd haalt het ene stel zijn glazen boven en schenkt zichzelf rum-cola in en het anders stel vult zijn glazen met wijn. Wij trekken ons blikje bier open en vervolgens knabbelt ieder op zijn zelf meegebracht hapje.
Langs de ene kant misschien wel voordeling voor je voorraadkast, maar de spontaniteit onder de zeilers gaat er wel helemaal door verloren. Ondertussen durven wij niet meer onverwacht en zonder iets mee te hebben zomaar tegen iemand goedendag gaan zeggen. Stel dat ze je aan boord uitnodigen (iets dat wij bijna altijd doen als iemand langskomt en meestal leidt tot toffe contacten) en we hebben ons eigen drinken niet bij!
Leave a comment »Category: Geen rubriek
14
Jan
2010
Rosario V donderdag, januari 14, 2010 10:37 am
Het Aquarium op één van de eilandjes van Rosario’s vindt ik niet echt bijzonder. Ja, er zwemmen grote vissen in naar verhouding kleine visbakken, ze hebben er een paar haaien, schildpadden en natuurlijk een koppel dolfijnen. Die laatste geven om het uur een show en hoewel ik het fantastisch vindt hoe ze zo’n dolfijn kunnen trainen zie ik toch liever een show van hen in het wild. Oké, ze springen dan wel niet zo hoog uit het water en ze wuiven niet naar je ten afscheid en het is misschien iets minder spectaculair maar wel een stuk ontroerender.
Wat wel tof is hier, is het huis van de eigenaar van het aquarium. Omdat we samen met Kenny en Jessie - van de ‘Makai’ (USA-BE)- en hun gasten naar hier zijn gekomen en omdat zij een grote schildpad mee hebben die ze zojuist van een visser hebben gekocht en zodoende van de kookpot hebben gered, die ze het aquarium willen schenken, mogen we via de achterdeur naar binnen. We worden vriendelijk begroet door Rafa, de eigenaar, die de gewonde schilpad dankbaar aanneemt en krijgen een voorkeursbehandeling met gratis inkom en rondleiding en op de koop toe nog een meloensapje op zijn terras. Rafa’s huis is in typische Colombiaanse stijl gebouwd met ruime open kamers en wanden van glas die allemaal open kunnen. Van hieruit heb je een ongelooflijk uitzicht op de riffen en de omringende eilanden, een droomstekje midden in de natuur en toch ook weer niet zo ver van de moderne wereld (maar een 30 min varen met 250 pk naar Cartagena). Dirk en ik kunnen het ons al zo voorstellen.maar nee nee.we gaan eerst nog een paar oceanen verder kijken.
Misschien as we een dagske ouder zijn hé ! Maar nu nog eerst wat genieten van ons zigeuner leven.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
13
Jan
2010
Rosario IV woensdag, januari 13, 2010 10:36 am
Na twee dagen schrapen en schrobben (we zijn er bijna mee klaar )wordt het hoog tijd om de beentjes eens te strekken. Volgens onze buren valt er niet veel te wandelen op Isla Grande, honderd meter naar recht en honderd meter naar links en dan heb je het gehad. Tiens.wij hebben toch wat anders gehoord. en gaan toch maar eens kijken.
Isla Grande heeft inderdaad geen straten zoals wij dat kennen maar een wirwar van smalle zandwegentjes. Ze lijken allemaal op elkaar zonder naambordjes en wegwijzers maar verloren kan je hier niet lopen want de mensen wijzen je spontaan de weg. Soms komt er eens een fietser doorgesjeesd maar dat was het dan wat het verkeer betreft.We komen aan een piepklein dorpke en we passeren de plaatselijke supermarkt en die is wel zeker , op zijn minst 4 vierkante meter groot!
Wat een contrast met Cartagena dat hier ocharme maar 17 mijl vandaan ligt.
De private collectie ‘vogels vanuit de hele wereld’ die hier in iemands achtertuin staat is ook zeer de moeite. Die gast heeft al zeker honderd verschillende vogels verzameld en die zitten allemaal in mooi onderhouden kooien en die mag je zomaar gaan bewonderen zonder ervoor te betalen.
We komen tot de conclusie dat Isla Grande een sympathiek eilandje is waarvan we nooit hadden gedacht dat er zoveel volk op woont. We hadden hier hotels en vakantiegangers verwacht maar geen dorpkes en plaatselijke gemeenschappen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
12
Jan
2010
Rosario III dinsdag, januari 12, 2010 9:34 am
Zoals ik al eerder had geschreven was het de bedoeling om hier maar eventjes te blijven juist totdat al de ongewenste passagiers (de pokken) van boord zijn, maar het ziet ernaar uit dat het iets langer gaat duren.
Morgen wordt hier namelijk een lage luchtdruk verwacht. Het is moeilijk te voorspellen wat dit juist betekend, maar meestal is dat niet veel goeds. Veel wind, hoge golven, ruwe zee, misschien regen,.enfin, allerlei dingen waar je niet zit op te wachten als je een tocht van rond de 150 zeemijl voor de boeg hebt. Natuurlijk kan slecht weer je altijd overvallen en als dat zo is, dan is dat zo, maar als wij op voorhand weten dat het niet plezant gaat worden, dan blijven we liever wachten. Hoelang we deze keer zullen moeten wachten is nog niet helemaal duidelijk, maar het voelt in elk geval echt niet als een straf aan om wat langer in Rosario’s te blijven. Trouwens.we hebben nog niet helemaal afgerekend met onze pokken.
11
Jan
2010
Rosario II maandag, januari 11, 2010 9:33 am
Terwijl Dirk pokken plukt lees ik een boekje.Goed hé.
Maar ondertussen ben ik wel brood aan het kneden en bakken.dus eigenlijk heb ik het toch nog niet echt goed voor elkaar.
Enfin als het brood uit de over komt heb ik geen excuus meer om verder te lezen en neem het poetsen van ons Bieke en het schrobben van het dek van onze Narid voor mijn rekening.
Nog niet zo heel lang geleden hadden we onze bootjes nog maar helemaal opgeblonken en gespoeld met zoet water, maar daar valt niet veel meer van te zien. Na een maand Cartagena zien ze weer grauw en hangen vol fijn stof en vuile voetstappen.
Dirk heeft zijn handen vol met het onderwaterschip. Met een palet van zo’n 25 cm breed, een duikbril en snorkel, schraapt hij de hele onderkant af, 35 m2 in totaal. Het stuk vlak onder het wateroppervlak dat gaat nogal maar eens wat dieper in het water wil dat zeggen: lucht happen, duiken, schrapen en op tijd weer boven komen voor verse lucht. Eén kant van de boot per dag is dan ook genoeg en de rest van de dag brengt hij door in een roes en een woezie gevoel in zijn hoofd wegens zuurstofgebrek. Als dat niet goedkoop zat zijn is.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
10
Jan
2010
Rosario I zondag, januari 10, 2010 9:32 am
Om 8u45 starten we de motor, halen het anker op - jesus.dat zit goed vast - en kijken nog een laatste keer om naar Cartagena.
Islas Rosarios is onze bestemming, een groep kleine eilandjes in kristalhelder water, nog geen 20 mijl hiervandaan. Het is de bedoeling om daar de onderkant van ons schip zuiver te maken en de kilo’s pokken die we hier in dit smerige water hebben gekweekt er weer af te schrapen en dan rechtsreeks door te zeilen naar de Archipelagio de San Blas in Panama.
We vertrekken samen met ‘Joule’ - Peter en Nani - maar die slagen na 14 mijl al rechtsaf en ankeren in Cholon Bay.
Als we na de middag aankomen - we moeten een ommetje rond de riffen maken om aan de zuidkant van Isla Grande uit te komen - liggen er meer boten als verwacht ( 6!) maar ziet het water er zo veelbelovend uit dat we dat meteen uitproberen. Heerlijk. eindelijk na zo’n lange tijd weer lekker plonsen en spetteren in het water maar als we langs de boot zwemmen eek!.wat is dat!..oh.oef.t is maar de kiel die drie keer zo groot is geworden van de mossels.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
9
Jan
2010
Cartagena XVIII zaterdag, januari 9, 2010 9:47 am
De eerste dag van het nieuwe jaar vieren we weer heel bescheiden onder ons tweetjes, maar van dan af beginnen we met onze boot te bevoorraden. Einde volgende week plannen we hier namelijk te vertrekken. We willen eerst de onderkant van onze boot gaan schrobben in Rosario’s, een paar eilandjes hier vlakbij (17 mijl) en van daar rechtstreeks naar de San Blas eilanden, voor de kust van Panama. Dat wil dus zeggen voor +/- zes weken eten en drinken aan boord halen want in Rosario’s valt er niet veel te winkelen en in de San Blas al niet veel meer. Verse vis en af en toe wat tomaten, witte kool ed kan je er wel kopen maar daar stopt het dan ongeveer bij.
We gaan daarom naar de Makro - een flauw afkooksel van de Belgische Makro - de Olympica, de Exito en de Carulla, (allemaal grote supermarkten) en slagen rijst, bonen, linzen, erwten, bloem, gist, havermout, melk, bier, enz. enz in. Eén dag wordt helemaal in beslag genomen om de diesel-, benzine- en watertanks te vullen en hoe het juist zit met die dagen weet ik niet, maar ze vliegen weer om.
Omdat Dirk zijn vinger nog steeds niet genezen is en er nog juist hetzelfde uitziet als 3 weken geleden gaan we nog eens terug naar de dokter voor dat ‘gratis consult’ - de dokter had beloofd dat hij niets meer zou aanrekenen als Dirk moest terugkomen - maar die is op verlof.! Dan maar een afspraak gemaakt met een dermatoloog. Twee dagen later mogen we komen en eindelijk hebben we eens een dokter vast die er iets meer werk van maakt. Hij stuurt Dirk door naar het laboratorium voor een biopsie opdat zijn diagnose; bacteriële infectie, kan bevestigd worden. Ondertussen schrijft hij nieuwe antibiotica en zalf voor en zal Dirk via e-mail op de hoogte houden van de uitslag van de kweken.
Om het allemaal nog een beetje leuk te houden hangen we af en toe de toerist uit en bezoeken ‘El convento de la Popa’ een klooster boven op een berg, een must voor het panoramische uitzicht over de stad en de ‘breathtaking taxi drive’ ernaar toe en het goudmuseum. Dat laatste niet al te groot maar wel heel erg de moeite met een fantastische collectie juwelen vanuit de oudheid.
Ook ’s avonds houden we het plezant en één keer gaan we zelfs eens naar de cinema; naar de film ‘Avatar’ in 3D. Een ongelooflijke goede film.moet je zeker gaan zien.
Tegen het einde van de week zijn we, zoals gepland gereed en klaar in Cartagena en houden zaterdag nog over om uit te klaren en afscheid te nemen - hopelijk voor niet te lang - van Linda en Hans van de Baros.
Morgen is het dan zover, na precies één maand zullen we het anker weer lichten en verder zeilen naar Rosario’s.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
7
Jan
2010
Nargana donderdag, januari 7, 2010 7:58 pm
Vlak voor de Diablo rivier liggen de eilanden Nargana en Corazon die met elkaar verbonden zijn door een brug. De inwoners van deze twee eilanden leven niet meer volgens de Kuna traditie en bijgevolg heeft de Chief hier nog maar weinig te vertellen. Je vind hier dan ook zowat alles, een bank, een restaurant , een paar bars, verschillende bakkers en wat gewone voedingswinkels.
Het eerste dat we hier dan ook doen als we aankomen is op zoek gaan naar wat verse groenten en we hebben geluk want er is juist een verse levering geweest. Voor de rest stellen deze eilanden eigenlijk niet veel voor maar je kan van hieruit met de bijboot de Diablo rivier opvaren en dat zou wel de moeite zijn.
dinsdag 1 december 2009
31
Dec
2009
Oudejaar in Cartagena XVII donderdag, december 31, 2009 9:32 pm
Volgens de stadbewoners zou oudejaar een nog groter feest zijn dan kerstmis en moet je deze keer wel reserveren als je in de stad iets wilt eten. De hele binnenstad zou autovrij worden gemaakt en alle pleintjes omgetoverd tot partysites, waar je zonder op voorhand te betalen - 70tot120 ?/pp eten, champagne en live-music inbegrepen - niet op geraakt.
Euh.dat vinden we net iets te duur, maar na kerstmis weten we ook niet goed wat we ervan moeten geloven.
Met Peter en Nani spreken we af om toch maar eens te gaan kijken in de oude binnenstad en vertrouwen erop dat we ergens wel iets te eten zullen vinden.
Als we in het centrum arriveren is het in tegenstelling tot met kerstmis deze keer wel druk en de pleinen zijn inderdaad afgesloten maar de straten ertussen zijn open voor het grote publiek. Het is er erg gezellig, alle restaurants hebben hun tafels buiten, midden op straat gedekt maar om de eten zijn we weeral te vroeg. Het enige tentje dat al serveert is een kleine, iewat groezelige chinees maar na drie kwartier wachten hebben we nog niets te drinken gekregen en hebben we de menukaart zelfs nog niet mogen zien.
Terug op straat, met ondertussen grote dorst en honger merken we op dat het etenstijd is geworden in Cartagena en hebben geluk om nog een tafeltje te vinden in al die drukte. Als we nog maar pas zitten komen Erno en Frieda (Tara) langs gewandeld en schuiven gezellig bij.
Het eten op zich trekt op niks maar de sfeer die in deze oude historische stad hangt is ongelooflijk en het vuurwerk om middernacht is bescheiden maar de moeite.
Na het vuurwerk zoeken we ieder onze thuis weer op en beginnen 2010 heel rustig maar hebben het gevoel dat het een mooi jaar gaat worden
Leave a comment »Category: Geen rubriek
30
Dec
2009
Cartagena tussen Oud en Nieuw XVI woensdag, december 30, 2009 9:30 pm
Tussen kerstmis en nieuwjaar hebben de meeste Colombianen vakantie en valt alles zo’n beetje stil. Hoewel wij niet stil vallen steken we toch ook niet zoveel uit wat het vermelden waard is.
Kerstdag vieren we heel rustig en zonder veel poespas onder ons tweetjes aan boord.
Vanaf de dag erna beginnen we met het verzamelen van spulletjes voor onze Narid. Zoals; plastic om de vensters van de buiskap te vernieuwen en ritssluitingen om de nieuwe vensters van de buiskap te kunnen openen. Nu, dat eerste vinden we tamelijk gemakkelijk maar licht voor in de keuken en boven de tafel is een ander paar mouwen. De 12V tl-buizen waarmee onze boot verlicht wordt gaan één voor één stuk en de -reserve- lampen vanuit de badkamer hebben we er ook al door gedraaid. Alhoewel ze in Colombia bijna alles kunnen herstellen weten ze met 12V niet goed raad. Nieuwe tl-lampen noch ledlampen voor in de halogeenspots (zou een mooie oplossing zijn) kunnen we hier niet vinden in de 12V versie. Na drie dagen zoeken vinden we dan eindelijk toch een oplossing; een 12V spaarlamp!! Nog nooit eerder gezien maar amaai.dat geeft veel licht!
Tijdens onze zoektocht naar het licht vinden we wel heel toevallig een Fonderia, metaalsmelterij, die voor een prikje van de normale prijs onze zincanode wilt namaken. We laten er eerst één maken en omdat die er zo goed uitziet bestellen we er gelijk zeven bij. Goed voor vier jaar zeilen.
Tussen het winkelen door - dat gaat hier veel trager als thuis want we doen alles te voet - bezoeken we ook nog het Castillo San Felipe. Volgens de gidsen een highlight van Cartagena en het door de Spanjaarden grootste fort ooit gebouwd. Voor ons een beetje een teleurstelling na de forten die we al in de Carieb gezien hebben en bijlange na niet zo groot. Het is ook een beetje overgerestaureerd want tegenwoordig zie je meer betonnen- als originele muren. Maar het uitzicht over de stad is hier wel de moeite waard.
Je ziet dus, volgens zeilersnormen hebben we het druk druk druk.en dan heb ik het nog niet over ons sociale leven gehad hier in Cartagena
Leave a comment »Category: Geen rubriek
24
Dec
2009
Zalige kerst & Gelukkig Nieuwjaar donderdag, december 24, 2009 10:57 pm
8 Comments »Category: Geen rubriek
24
Dec
2009
Cartagena XV donderdag, december 24, 2009 9:03 pm
Volgens de Cartageniërs zijn met kerstavond alle restaurants en cafeetjes 24 uur open en is het in het oude gedeelte van de stad één groot feest. Hoewel ze ons verzekerden dat het niet nodig was om ergens te reserveren, hebben we toch maar voor alle zekerheid een tafel voor 8 besteld bij de Italiaan.
Als we rond 19u00 arriveren in de stad is het nog erg rustig, maar ja, misschien hebben we naar Colombiaanse maatstaven wel erg vroeg gereserveerd. In ons restaurant zijn we de eersten en zelfs na het aperitief zijn we nog de enigen. Oeps.zou het eten hier niet lekker zijn?
We bestellen à la carte allemaal een ander voorgerecht en die zien er allemaal even lekker uit (en dat zijn ze ook), alleen heeft de eerste het zijne al op als de laatste het zijne pas krijgt. Zonde, want qua kwaliteit en kwantiteit is het voortreffelijk.
Als we het hoofdgerecht bestellen komt er een groep Amerikanen binnenvallen en we vrezen dat we nu wel erg lang zullen moeten wachten op het vervolg van onze menu, maar dat valt gelukkig nogal mee. Alleen is ook hier de timing van de keuken niet echt geslaagd, maar wat op ons bord ligt is zo lekker dat we het de kok zonder meer vergeven.
Het dessert besluiten we ergens anders te gaan eten, we willen eerst even een wandelingetje maken en een beetje van de kerstsfeer snuiven, maar buiten op straat blijkt het nog altijd even rustig te zijn als daarstraks. Waar het één grote feest wordt gehouden is ons een raadsel, waarschijnlijk bij iedereen thuis, maar niettemin hadden wij met ons kleine gezelschap Joule-Baros-Tara en Narid een heel gezellige en geslaagde avond.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
23
Dec
2009
Cartagena XIV woensdag, december 23, 2009 12:36 pm
Zoals je vast nog weet zijn we in juni uit het water geweest om nieuwe antifouling op onze boot te schilderen en awel se…die is er nu al bijna weer af. We hadden er inderdaad zachte, zelfslijpende antifouling op gezet – telkens als je vaart slijpt die zichzelf én het ongedierte eraf – maar normaal gaat die minsten één tot zelfs twee jaar mee maar bij ons dus niet…
Nu hebben we daarstraks een mail geschreven naar de fabrikant van de verf – die 1 jaar garantie belooft onder een paar voorwaarden - en tot onze verbazing hebben we al een antwoord terug gehad en de vraag hoeveel liters antifouling we gebruikt hebben. Tof dat ze zo snel reageren, nu nog afwachten hoe het verder afloopt.
Ondertussen gaan we hier ook eens ons licht opsteken wat betreft een haulout voor onze Narid, want we moeten haar ofwel hier in Colombia opnieuw verven of in Panama want zoals ze er nu uitziet kunnen we er niet mee op de Pacific.
Na een ganse dag informeren komen we tot de conclusie dat het in Colombia goedkoper is om aan je boot te werken, maar heel moeilijk om aan materiaal te geraken. Panama daarentegen is duurder maar heeft het voordeel dat je er alles vindt en dat we het verven nog één tot twee maanden kunnen uitstellen, wat tot gevolg heeft dat we ook één tot twee maanden minder kopzorgen op de Pacific zouden moeten hebben.
Tja moeilijk … laat ons nog maar even afwachten met wat Seahawk ( de fabrikant van onze huidige antifouling) nog boven water komt.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
22
Dec
2009
Cartagena XIII dinsdag, december 22, 2009 12:35 pm
‘In december regent het hier nooit’, verzekeren de Cartagenesen ons wanneer de lucht volgestouwd wordt met dikke donkere wolken, en wanneer we eens bedenkelijk naar boven kijken zeggen ze erbij: ‘dat is voor Santa Marta’.
Ah ja…oké… maar desondanks barst ’s avonds de hel los. We zitten juist met een paar man in de stad als ze boven de kraan opendraaien. Met bakken tegelijk valt de regen uit de lucht, vergezeld door een heuse klank- en lichtshow. Binnen de kortste keren zijn de rioleringen overspoeld en veranderen de straten van Centro in beken stromend water.
Schuilend onder de gaanderij van de salsabar met een drankje in de hand en goede muziek op de achtergrond maakt het ons allemaal niet veel uit totdat de wind zich met het onweer begint te bemoeien. We kunnen ineens niet snel genoeg terug aan boord zijn en omdat het veel te gevaarlijk is om te lopen (je ziet niet meer waar de straat eindigt en het voetpad begint) nemen we een taxi terug. Aangekomen op de Club Nautico ( de jachthaven waar onze dinghy ligt) zien we tot onze opluchting dat alle boten er nog even vredig bijliggen als daarstraks.
Alleen terug aan boord geraken ziet er een erg natte bedoening uit; ons Bieke is getransformeerd tot plonsbad en boven blijven ze maar met water smodderen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
21
Dec
2009
Cartagena XII maandag, december 21, 2009 10:44 am
Via via hebben we een adres gekregen waar ze zinkanodes op maat maken. Je weet wel, die dingen die je aan je schroef monteert en die na verloop van tijd verdwijnen, maar die daardoor je schroef beschermen tegen elektrolyse. Wij hebben er zo twee per jaar nodig en het model anode voor een maxprop (vaanstand porpeller) is niet altijd zo makkelijk te vinden. Nu zouden we naar het schijnt in de Ferreteria Inglesias zink kunnen kopen en tegenover deze ijzerwarenwinkel in dezelfde straat het zink in de Fonderia kunnen laten smelten tot anodes, (mits levering van een goed voorbeeld natuurlijk).
Om niet te lang te moeten zoeken naar bewuste winkels houden we een taxi aan en laten ons brengen naar de Ferreteria Inglesias op de Avenida Pedro de Heredio. Tien minuten later worden we gedropt voor de Ferretaria Americano…hm…niet helemaal hetzelfde als wat op ons papiertje staat maar voor een Colombiaan zijn Engelsen net als Amerikanen gringo’s dus laten we maar naar binnen gaan en eens vragen of ze zink verkopen. Nee dus, en Engels of Amerikaans spreken ze al evenmin. Omdat hier de ene ijzerwinkel naast de andere is lopen we maar eens de straat af op zoek naar Inglesias, maar niks te vinden net zomin als zink. Uiteindelijk vragen we een politieagent of die de winkel misschien weet zijn en die is zo vriendelijk om voor ons te gaan zoeken. Met zijn brommer rijdt hij de hele Avenida af en brengt ons tenslotte naar de Ferreteria’ International’. Maar ook hier geen zink en Inglesias kennen ze hier ook niet.(noch de winkel noch de taal).
Oké, dan geven we het maar op en hopen dat we nog wat anodes in Panama kunnen kopen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
20
Dec
2009
Cartagena XI zondag, december 20, 2009 10:43 am
Het is zondag en er valt dus weer weinig te beleven in Cartagena. We maken er dan ook een rustige dag van en nemen zelfs de moeite niet om van boord te gaan.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
19
Dec
2009
Cartagena X zaterdag, december 19, 2009 10:41 am
Het is echt warm in Cartagena en zo eens een duik in de zee, zoals we gewoon zijn, ziet er hier, in dit drekkige water niet echt gezond uit.
Nu hebben we wel gehoord dat je in sommige hotels tegen betaling mag gaan zwemmen en dat willen we vandaag wel eens gaan uitzoeken.
We wandelen helemaal naar de andere kant van de stad naar het Hotel Caribe waar we, volgens ons boekske van Cartagena, mogen gebruik maken van het zwembad, de ligstoelen, de gym en de douches en blijkbaar klopt dat ook, alleen kost dat 50US$ per persoon.
Oei…dat is wel heel veel en zulk bedrag staat helemaal niet in onze infogids! Als we een beetje doorvragen en uitleggen dat we per boot in Cartagena zijn en hadden gehoord dat Hotel Caribe een speciale regeling heeft getroffen met de jachtclub waar we vlak voor liggen, krijgen we ineens een heel ander verhaal te horen.
Voor €12 mogen we 14 dagen aan een stuk gebruik maken van de faciliteiten van het hotel, inclusief sauna en jacuzzi.
Hmmm, dat klinkt al veel beter…alleen zien we het niet zitten om alle dagen zo ver te wandelen…
In een ander, veel dichterbij gelegen hotel vernemen we dat we gratis mogen komen zwemmen zolang we maar iets verbruiken in de poolbar/restaurant…en van zodra de drukke eindejaarsperiode voorbij is en het hotel niet meer stampvol gasten zit…
Ja mooi…maar voor ons zal er dus niks te plonzen vallen en Cartagena…
Leave a comment »Category: Geen rubriek
18
Dec
2009
Cartagena IX vrijdag, december 18, 2009 10:40 am
Met Linda en Nani trek ik er nog eens op uit, naar de Caribe Plaza deze keer. Een modern winkelcentrum zoals we dat gewoon zijn van bij ons.
Het is toch ongelooflijk hoe veelzijdig Cartagena is. De ene moment loop je in een typische Zuid- Amerikaanse grootstad rondt met zijn kleine winkeltjes, armoedige kraampjes en alles wat daarbij hoort en de andere moment loop je een luxe, airconditioned megawinkelcentrum binnen. Alle grote kledingmerken zijn er zowat vertegenwoordigd, designerwinkels, een grote doe-het-zelf en…een carefour. Ja ja…de hypermarkt carefour en hij moet echt niet onder doen voor die van Hasselt.
De temperatuur in het winkelcentrum is zalig, koel maar niet koud. Heerlijk na die constante hitte van buiten.
Als we in de late namiddag terug zijn vragen onze mannen waar we toch zo lang hebben uitgehangen want we hebben helemaal geen boodschappen of koopjes bij.
‘In het winkelcentrum ‘ antwoorden we
‘Watblieft…zo lang…vrouwen en winkelen!!!’
‘Euhm…eigenlijk hebben we er niet veel winkeltjes gedaan, het was er alleen zo fijn om rond te lopen…’
17
Dec
2009
Cartagena VIII donderdag, december 17, 2009 10:39 am
Eindelijk, na acht maanden krijgt onze Narid nog eens een zoetwaterdouche. In april hebben we de laatste keer in een jachthaven gelegen en daar hebben we haar nog uitgebreid gewassen en gespoeld met kraanwater, maar sindsdien heeft ze het moeten stellen met emmertjes zout water.
Het is wel een heel gedoe, want we liggen niet in een marina waar we de tuinslang zomaar aan de kraan kunnen hangen en naar hartelust water spuiten, maar liggen voor anker. Maar we kunnen hier wel gemakkelijk en onbeperkt onze jerrycan’s vullen, dus geen excuus meer om niet te poetsen.
We zepen onze Narid eerst in, schrobben haar eens lekker tot al het aangekoekte zout en vuil loslaat en spoelen haar dan af met acht (!!) jerrycan’s zuiver kraanwater.
Twee keer moet Dirk over en weer naar de kant om water te halen maar het resultaat mag er dan ook wel wezen…een boot die er niet alleen van ver proper uitziet maar van dichtbij ook echt proper is.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
16
Dec
2009
Cartagena VII woensdag, december 16, 2009 6:04 pm
Met twee vriendinnen trek ik de stad in, het oude levendige gedeelte. We wandelen langst de markt en tussen de kleine straatjes door en kijken onze ogen uit Eigenlijk hebben we niets nodig, maar vinden het gewoon gezellig om de sfeer hier op te snuiven. Maar aan een paar dingen kunnen we toch niet weerstaan:
Een lekker verfrissende beker gemalen ijs met siroop. Je hebt hier kleine rijdende kraampjes waar ze stukjes ijs van een blok schaven en die dan overgieten met een felgekleurde siroop en als het iets meer mag zijn gieten ze er ook nog gezoete gecondenseerde melk over.
Ook aan de vers geperste, goed gekoelde huisgemaakte limoenlimonade geraken we niet zomaar voorbij en die wordt bijna op elke hoek van ’ t straat verkocht in een aqaurium op wielen.
Tenslotte proeven we nog gefrituurde ballekes die bij de eerste hap naar smoutebollen smaken maar eigenlijk kaasballen zijn.
Voor de rest is het zonde dat we te uitgebreid geluncht hebben…en zien ons verplicht om nog eens terug te komen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
15
Dec
2009
Cartagena VI dinsdag, december 15, 2009 6:04 pm
Een paar weken geleden heb ik toch eens geschreven dat Dirk iets aan zijn vinger had. We zijn toen - dat was nog in Curaçao - naar de dokter geweest en het ziekenhuis en daar hebben ze zijn nagel verwijderd. Awel, 2 ½ maand later is die vinger nog altijd niet genezen… ondanks al de badjes in chloor, dettol of sodawater, het drie keer per dag insmeren met allerlei zalven en de twee antibioticakuren.
Hoog tijd dus om nog eens een dokter te gaan opzoeken.
In het AMI ziekenhuis vinden we een Engelssprekende dokter/zeiler, die met één blik op Dirk’s vinger de diagnose ‘schimmel’ vaststelt. Hij schrijft een nieuwe zalf voor die minstens 14 dagen nodig heeft voordat je enig resultaat ziet en 6 weken om de schimmelinfectie volledig te doen verdwijnen. Als het na twee weken niet stilletjesaan begint te beteren, zegt de dokter mag je terugkomen voor een gratis consult.
We zijn eens curieus….
Leave a comment »Category: Geen rubriek
14
Dec
2009
CARTAGENA V maandag, december 14, 2009 3:24 pm
Cartagena bestaat uit verschillende wijken die aan elkaar verbonden zijn door bruggen. Je hebt de oude historische wijk of Centro, de nieuwe moderne wijk vol hotels genaamd Bocagrande, de rustigere woonwijk Manga met ten noorden ervan de meer industriële wijk Pie de la Popa en tussen Manga en Centro ligt nog een oud gedeelte van Cartagena namelijk Getsemani.
Vandaag geraken we per toeval in deze laatste wijk verzeild en ik moet zeggen, hier bruist de stad van het leven en komen we de echte Cartageen tegen. In de straten hier is het alle dagen markt en kan je zowat alles kopen wat je je maar kan inbeelden. Van groenten tot vlees en van hemden tot schoenzolen. Ja echt waar, we komen er een winkel tegen waar je alles kan kopen om zelf je schoenen te maken. Ook zijn er veel kramen waar ze allerlei dingen repareren zoals ventilators, blenders, gsm’s maar ook paraplu’s en valiezen ed…een ongelooflijk mierennest maar wel heel gezellig en Dirk moet me hier zo’n beetje wegsleuren om terug naar huis te gaan, want ik zou hier nog uren kunnen mensen kijken. Ik denk trouwens dat ik hier ook nog eens een paar keer moet terug komen om al het lekkers te proeven wat ze hier op straat verkopen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
13
Dec
2009
CARTAGEN IV zondag, december 13, 2009 3:22 pm
Zoals gewoonlijk op een zondag houden we het rustig aan boord, maar in de namiddag vinden we het toch een beetje te stil en trekken er op uit ons benen strekken.
We wandelen op het gemakje naar Centro, het oude gedeelte van Cartagena, maar in tegenstelling tot de vorige keer valt er nu niet veel te zien of te beleven. Er loopt hier en daar wel iemand rond maar bijna alle cafeetjes en restaurants zijn gesloten. Typisch natuurlijk voor een katholieke Zuid-Amerikaanse stad maar in toeristisch Cartagena hadden we dat toch niet verwacht.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
12
Dec
2009
CARTAGENA III zaterdag, december 12, 2009 3:21 pm
Het is Dirk zijne dag niet.
’s Morgenvroeg gaan we naar de kant op zoek naar een agent om in te klaren en om wifi te kopen. Omdat we zowel op de agent als op internet moeten wachten gaat Dirk gauw even terug naar de boot de was halen zodat we die ondertussen naar de wasserij kunnen brengen.
Het duurt lang voordat hij terug is en hij ziet er bovendien helemaal niet vrolijk uit.
‘In panne gevallen met Bieke’ krijg ik te horen.
Wanneer we al lang terug aan boord zijn, maar nog steeds geen internet verbinding hebben gaat Dirk opnieuw naar de kant, eens kijken wat er mis is. Nog slechter gezind als daarstraks komt hij weer:
‘Voor de tweede keer in panne gevallen en dat hele klote-eind voor niets geroeid, want er was niemand aanwezig’
Nog wat later, als Bieke hare motor het weer doet maar de wifi nog steeds niet gaat hij nog eens kijken hoe dat nu zit met internet.
Voor de derde keer op rij vandaag valt hij in panne en loopt er een verschrikkelijk slecht humeur bij op. Wat hem betreft is de 3,3 Mariner bb-motor gereed voor het stort en in de rest van de dag heeft hij geen zin meer …al sjans dat de dag al ver gevorderd is….
Leave a comment »Category: Geen rubriek
11
Dec
2009
CARTAGENA II vrijdag, december 11, 2009 3:18 pm
Peter en Nani maken ons wegwijs in Cartagena. Het is nog een eindje stappen van waar wij liggen naar het oude ‘centro’, maar het historische gedeelte is wel écht mooi. Het ziet er nog net zo uit als in de 16e eeuw, toen de Spanjaarden Cartagena stichtten. Huizen met balkons en enorme grote massieve deuren met de mooiste deurkloppers, pleinen, kerken en kloosters en dat alles ommuurd door een dikke wal. Prachtig!
Omdat het vandaag mijn verjaardag is nemen Peter en Nani ons na de korte rondleiding mee naar een restaurantje dat ze pas ontdekt hebben. Ze trakteren ons er op steak en sorry dat ik het weer over eten heb, maar dit kan ik toch echt niet onvermeld laten. We krijgen er een nog sissende steak – zo heet is hij - op een warme plaat opgediend, tamelijk dun maar overheerlijk…! Echt waar…de lekkerste steak sinds heel lang. Dirk krijgt een lap van 600 gr voor zijn neus geschoteld en na 15 min schiet er niets meer van over…
’s Avonds trekken we nog eens naar het centrum met een paar man om voort te vieren en het moet gezegd worden, Cartagena is een mooi verjaardagscadeau!
1 Comment »Category: Geen rubriek
10
Dec
2009
Cartagena I donderdag, december 10, 2009 9:02 pm
Om 6u00 beginnen we aan de laatste 50 zeemijlen vóór Cartagena. Het is windstil als we Puerto Velero uitvaren, maar uit ervaring weten we dat wanneer de zon opkomt de wind meestal ook op appèl verschijnt.
Nochtans is het vandaag anders, geen wind maar wel enorm veel deining. Het eerste stuk worden we nogal stevig gewiegd door goed veel swell – golven kan je het niet echt noemen, het is meer een ritmische beweging van de zee – en rammelt alles wat los staat van zijn plaats.
Na 15 mijl ongeveer neemt de deining wat af, maar wind krijgen we er niet voor in de plaats.
Tegen de middag zijn we het gebrom van onze motor spuugzat en proberen eens uit hoe snel we vorderen op zeil, maar na een half uur moeten we kiezen: of oorstoppen tegen het lawaai in ons oren en op een redelijk uur aankomen, of wachten tot de stroming ons vannacht aflevert in Cartagena. We kiezen voor het eerste, zetten een luid muziekje op en motoren nog dapper drie en een half uur door.
Zoals verwacht ligt de baai van Cartagena goed vol en onze eerste reactie is dan ook:
Oeijejoei, we gaan onze boot hier nergens kwijt geraken en in plaats van , zoals we hadden afgesproken, eerst een rondje te maken en te kijken waar het dinghydock enzo ligt, laat Dirk zonder te twijfelen het anker op het eerste ‘eventuele’ plekje vallen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
9
Dec
2009
Puerto Velero IV woensdag, december 9, 2009 9:02 pm
Voor we naar de troebele baai van Cartagena gaan, profiteren we nog eens van het propere zeewater om onze Narid af te spoelen. Het is ongelooflijk hoe stoffig ons bootje eruit ziet… er ligt bijna een gans strand op het dek! Ook de mast en al de vallen zijn langs één kant van kleur verschoten (zandkleurig) maar die krijgen we zomaar niet proper. Wat ons betreft mag het gerust eens een uurtje goed regenen, maar dat zit er volgens de weerberichten niet direct in. Dan maar goed spoelen met zout water en van de week naspoelen met kostbaar zoetwater.
In de namiddag maken we met zijn allen – Baros, Tara, High State en Narid – een wandeling; bedoeling is om naar het dorp Hermosa te stappen, maar we nemen ergens een verkeerde afslag en komen terug op het strand terecht. Na een uurtje zijn we rond maar voor we terug aan boord gaan installeren we ons lekker in de schaduw onder een rieten afdakje en werken onze vochtbalans weer bij.
’s Avonds houden we het rustig en kruipen er vroeg in, want morgen moeten we er vroeg uit.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
8
Dec
2009
Purto Velero III dinsdag, december 8, 2009 9:01 pm
De ‘Baros’, ‘Tara’ en ‘High State’ zijn naar hier onderweg en vermits we nog steeds niet gehaast zijn om door te gaan naar Cartagena blijven we nog een dagje op hen wachten.
Naar het schijnt is het water in de baai van Cartagena alles behalve proper en hangt de boot er binnen de kortste keren vol pokken en andere rotzooi en omdat we er Kerstmis willen vieren, komen we er liever niet té vroeg aan.
Onlangs kregen we een mailtje met het bericht dat twee zeiljachten na drie weken in de kom van Cartangena niet meer weg geraakten. Hun propellers waren zo erg aangegroeid dat die niet meer konden draaien!
Daarom dus zijn we het nu zo’n beetje aan het rekken en trekken.
7
Dec
2009
Puerto Velero II maandag, december 7, 2009 9:00 pm
We willen van hieruit een uitstapje maken naar Baranquilla, de stad aan de Rio Magdalena. Meestal zijn steden aan een rivier de moeite om te bezoeken en de Magdalena willen we ook wel eens van dichtbij zien.
We beginnen met een ritje achterop een brommerke naar de bushalte. Met drie!! – chauffeur, ik en Dirk – op een 125 cc brommer, rijden we eerst het zandpad af en dan nog ongeveer twee kilometer op de asfaltweg tot aan de grote baan. Daar wachten we zeker 45 min op de bus. De eerste die passeert stopt niet, maar die zit dan ook nokvol.
De tweede bus stopt gelukkig wel want we waren juist aan het overwegen om de expeditie af te blazen. We stappen de bontgekleurde bus op die van binnen bekleed is met rode stof, knalrode zetels en kanten gordijnen. De mensen op de bus zijn supervriendelijk en maken plaats zodat wij ook kunnen zitten. Een uur ongeveer duurt de rit naar de stad maar van het landschap zien we niet veel door de geblindeerde vensters en de gordijnen ervoor. Als we uiteindelijk in Baranquilla aankomen blijkt de stad vreselijk groot te zijn en wanneer de bus bijna leeg is stappen we zomaar ergens af.
Oeps wat nu gedaan, het is hier verschrikkelijk druk; mensen auto’s veel bussen, paard en kar, alles door elkaar…hoe gaan wij in hemelsnaam de juiste bus terug vinden naar ons bootje…?
Oké, dat zien we sebiet wel, eerst eten, want we hebben alle twee grote honger en schuiven bij het eerste restaurant dat we tegenkomen aan tafel. Na het eten (lekker en goedkoper als de busrit en het brood dat we onderweg kopen) lijkt het ons het verstandigste om maar meteen de bus terug te nemen, want aan de stad vinden we niet veel aan en wie weet hoe lang duurt het voor we terug aan onze boot geraken.
We staan nog maar juist een beetje rond te draaien en wat verloren te kijken of er komt iemand ons vertellen dat de bus naar Puerto Velero direct komt – die weet al beter als wij waar we naartoe moeten !…- en inderdaad nog geen vijf minuten later komt onze zelfde bus van daarstraks terug langst.
De terugrit is al even leuk als de heenrit en onze medepassagiers zorgen ervoor dat we aan de juiste halte afstappen. Ik denk dat als we hen gevraagd hadden om een taxi-brommer voor ons te regelen ze dat ook nog gedaan hadden, maar dat kregen we niet uitgelegd. Dus moeten we het laatste stukje nog te voet maar na een half uur goed doorstappen zien we onze Narid alweer liggen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
6
Dec
2009
Perto Velero zondag, december 6, 2009 6:25 pm
Puerto Velero is één groot u-vormig strand. Het strand is ingedeeld in verschillende playa’s en elke playa heeft zijn bar en verhuurt stoelen met tafel en een hangmat onder afzonderlijke rieten afdakjes. Vandaag (zondag) zit het vol dagjesmensen en families die genieten van een vrije dag aan het strand. De mensen hier zijn allemaal ontzettend vriendelijk en het strand wordt intensief afgeborsteld en pico bello onderhouden.
Er is een kite- en surfschool en vermits hier bijna een constante bries staat zit de zaak in het weekend niet verlegen om klanten.
Het valt ons op dat hier zoveel brommertjes op en aanrijden, maar dan zien we het, ze fungeren als taxi voor de jeugd uit het dorp hier een beetje verder. Tegen de namiddag zit het hier goed vol en maken wij er een even relaxte dag aan boord van als de Colombianen aan het strand.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
5
Dec
2009
Punta Hermosa I zaterdag, december 5, 2009 6:24 pm
Bij het eerste ochtendlicht zijn we er vandoor.
Punta Hermosa is ons volgende doel en dat ligt 52 Nm verder. Niet zo heel ver dus maar zoals ik gisteren al schreef kan het op dit stuk soms nogal spoken; ruwe zee, hoge golven en véél wind. Vandaag moeten we ook de monding van de Magdalena rivier passeren en dat is naar het schijnt ook nogal een kwaad stukje. De rivier stroomt namelijk nogal krachtig de zee in, haaks op de stroming van de zee en dat uit zich in een kokende heksenketel van golven, wind, zout- en zoetwater. Bovendien bij slecht weer of regen in het binnenland durft de Magdalena veel rotzooi en zelfs ganse bomen uitspuwen in zee en probeer die maar eens te ontwijken in zo’n kolkend ruw water.
Enfin, vandaag zou het nogal moeten meevallen want als we nog maar pas vertrokken zijn valt er al één element weg; de wind!
We moeten even de motor starten om vooruit te komen, maar hoe dichter bij de rivier, hoe meer wind en de golven bouwen zich ook snel op tot zo’n 4 m hoog. Opeens alsof er een lijn getrokken is verandert de blauwe zee in een bruin sopje dat naar aarde ruikt, maar we hebben geluk; geen torenhoge golven of windstoten harder dan 28 kn en geen bomen of andere obstakels in het water. Zonder veel commotie geraken we over de rivier en eens aan de andere kant kalmeren de zee en de wind zich zodanig dat we het laatste stukje champagne zeilen tot aan puerto Velero, de ankerplaats.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
4
Dec
2009
Rodadero V vrijdag, december 4, 2009 9:11 pm
Rodadero by night is pas echt vakantie. Zeker in de kerstperiode.
Tot hier toe zagen we het niet zitten om ons Bieke onbewaakt en in de donkere op het strand achter te laten, maar we hebben een strandrestaurant gevonden met een Nederlands sprekende ober - heeft in Curaçao gewoond - die wel even wil bootzitten, terwijl wij een stapje in de wereld zetten.
Uit beleefdheid eten we eerst in zijn restaurant maar daar krijgen we al snel spijt van als we de promenade opwandelen. Het ene eetwagentje - tafel op wielen met toonbank en oven - staat daar naast het andere met heerlijk riekende pizza’s, vleesspiesen en maïskolven. Ruikt delicious.! Spijtig dat we geen honger meer hebben.
Terwijl het hier door de dag nogal druk is, hangt er nu een relaxte sfeer op de met kerstlicht verlichte dijk en in de stad is het veel drukker als anders en er hangt een echte party-vibe.
1 Comment »Category: Geen rubriek
3
Dec
2009
Rodadero IV donderdag, december 3, 2009 9:09 pm
Het ziet ernaar uit dat we hier verwaaid liggen!
Gisteren was Innforapenny - Peter en Penny - al eens vertrokken naar Punta Hermosa, maar na een uurtje lagen ze alweer gezellig bij de Joule en ons. Vandaag hebben ze dan nog eens een poging gewaagd en t’ is omdat ze een vliegtuig moeten halen in Panama dat ze doorgezet hebben, anders waren ze weer terug gekomen. Zo hard waait het dus buiten.! Nochtans hebben wij er hier in de baai niet veel last van.
Het volgende traject, van hier naar Punta Hermosa is anders wel een heel lastig stuk, maar aangezien wij nog altijd geen haast hebben om in Cartagena te zijn wachten we geduldig een goed weervenster af.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
2
Dec
2009
Rodadero III woensdag, december 2, 2009 9:08 pm
Na de rust en de pure natuur was het even wennen maar we vinden het hier reuze gezellig. Het doet ons echt denken aan de Belgische kust op een mooie zomerdag.alleen veel goedkoper.
Een vers geperst exotisch fruitsapje kost hier maar nen goeie euro en lunchen doe je voor 5$. Voor dat geld vinden we het dan ook niet de moeite om boodschappen te doen en zelf te kokkerellen maar gaan gewoon uiteten, proeven van de locale keuken.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
1
Dec
2009
Rodadero II dinsdag, december 1, 2009 9:07 pm
Rodadero is heel anders dan we verwacht hadden. Onze twee vorige stops waren uithoekjes van Colombia maar nu zijn we in een echte stad beland! Een badstad,. zoiets als Blankenbergen.
Hoge flatgebouwen en appartement met zeezicht, een promenade vol restaurantjes en een groot druk strand bezaaid met fruitstalletjes en venters van ijscrème, frisdrank, bier, garnalen ed.
Voor een doordeweekse dag is het hier heel druk en vol met Colombiaanse vakantiegangers en veel jeugd. Zouden ze hier een winterbreak hebben of zo.?
Voor de verandering zijn wij met onze zeilboten eens de toeristische attractie. Ze zwemmen vanaf het strand naar ons toe of nemen de waterfiets en komen foto’s van ons nemen. Sommigen vragen zelfs of ze aan boord mogen komen kijken. En het zijn niet alleen kinderen die langskomen hé, ook Oma en Opa zijn nieuwsgierig en willen wel eens zo nen zeilboot van dichtbij zien.Ze zijn wel allemaal vriendelijk en we hebben niet de indruk dat ze kwaad in de zin hebben en als we hen uitleggen dat dit ons ‘huis’ is, begrijpen ze dat we hen niet aan boord uitnodigen.
Toch wel raar om zo bekeken te worden maar eigenlijk doen ze niets anders als wij, als we in een authentiek plaatske terecht komen en ons fototoestel boven halen.
Dec
2009
Oudejaar in Cartagena XVII donderdag, december 31, 2009 9:32 pm
Volgens de stadbewoners zou oudejaar een nog groter feest zijn dan kerstmis en moet je deze keer wel reserveren als je in de stad iets wilt eten. De hele binnenstad zou autovrij worden gemaakt en alle pleintjes omgetoverd tot partysites, waar je zonder op voorhand te betalen - 70tot120 ?/pp eten, champagne en live-music inbegrepen - niet op geraakt.
Euh.dat vinden we net iets te duur, maar na kerstmis weten we ook niet goed wat we ervan moeten geloven.
Met Peter en Nani spreken we af om toch maar eens te gaan kijken in de oude binnenstad en vertrouwen erop dat we ergens wel iets te eten zullen vinden.
Als we in het centrum arriveren is het in tegenstelling tot met kerstmis deze keer wel druk en de pleinen zijn inderdaad afgesloten maar de straten ertussen zijn open voor het grote publiek. Het is er erg gezellig, alle restaurants hebben hun tafels buiten, midden op straat gedekt maar om de eten zijn we weeral te vroeg. Het enige tentje dat al serveert is een kleine, iewat groezelige chinees maar na drie kwartier wachten hebben we nog niets te drinken gekregen en hebben we de menukaart zelfs nog niet mogen zien.
Terug op straat, met ondertussen grote dorst en honger merken we op dat het etenstijd is geworden in Cartagena en hebben geluk om nog een tafeltje te vinden in al die drukte. Als we nog maar pas zitten komen Erno en Frieda (Tara) langs gewandeld en schuiven gezellig bij.
Het eten op zich trekt op niks maar de sfeer die in deze oude historische stad hangt is ongelooflijk en het vuurwerk om middernacht is bescheiden maar de moeite.
Na het vuurwerk zoeken we ieder onze thuis weer op en beginnen 2010 heel rustig maar hebben het gevoel dat het een mooi jaar gaat worden
Leave a comment »Category: Geen rubriek
30
Dec
2009
Cartagena tussen Oud en Nieuw XVI woensdag, december 30, 2009 9:30 pm
Tussen kerstmis en nieuwjaar hebben de meeste Colombianen vakantie en valt alles zo’n beetje stil. Hoewel wij niet stil vallen steken we toch ook niet zoveel uit wat het vermelden waard is.
Kerstdag vieren we heel rustig en zonder veel poespas onder ons tweetjes aan boord.
Vanaf de dag erna beginnen we met het verzamelen van spulletjes voor onze Narid. Zoals; plastic om de vensters van de buiskap te vernieuwen en ritssluitingen om de nieuwe vensters van de buiskap te kunnen openen. Nu, dat eerste vinden we tamelijk gemakkelijk maar licht voor in de keuken en boven de tafel is een ander paar mouwen. De 12V tl-buizen waarmee onze boot verlicht wordt gaan één voor één stuk en de -reserve- lampen vanuit de badkamer hebben we er ook al door gedraaid. Alhoewel ze in Colombia bijna alles kunnen herstellen weten ze met 12V niet goed raad. Nieuwe tl-lampen noch ledlampen voor in de halogeenspots (zou een mooie oplossing zijn) kunnen we hier niet vinden in de 12V versie. Na drie dagen zoeken vinden we dan eindelijk toch een oplossing; een 12V spaarlamp!! Nog nooit eerder gezien maar amaai.dat geeft veel licht!
Tijdens onze zoektocht naar het licht vinden we wel heel toevallig een Fonderia, metaalsmelterij, die voor een prikje van de normale prijs onze zincanode wilt namaken. We laten er eerst één maken en omdat die er zo goed uitziet bestellen we er gelijk zeven bij. Goed voor vier jaar zeilen.
Tussen het winkelen door - dat gaat hier veel trager als thuis want we doen alles te voet - bezoeken we ook nog het Castillo San Felipe. Volgens de gidsen een highlight van Cartagena en het door de Spanjaarden grootste fort ooit gebouwd. Voor ons een beetje een teleurstelling na de forten die we al in de Carieb gezien hebben en bijlange na niet zo groot. Het is ook een beetje overgerestaureerd want tegenwoordig zie je meer betonnen- als originele muren. Maar het uitzicht over de stad is hier wel de moeite waard.
Je ziet dus, volgens zeilersnormen hebben we het druk druk druk.en dan heb ik het nog niet over ons sociale leven gehad hier in Cartagena
Leave a comment »Category: Geen rubriek
24
Dec
2009
Zalige kerst & Gelukkig Nieuwjaar donderdag, december 24, 2009 10:57 pm
8 Comments »Category: Geen rubriek
24
Dec
2009
Cartagena XV donderdag, december 24, 2009 9:03 pm
Volgens de Cartageniërs zijn met kerstavond alle restaurants en cafeetjes 24 uur open en is het in het oude gedeelte van de stad één groot feest. Hoewel ze ons verzekerden dat het niet nodig was om ergens te reserveren, hebben we toch maar voor alle zekerheid een tafel voor 8 besteld bij de Italiaan.
Als we rond 19u00 arriveren in de stad is het nog erg rustig, maar ja, misschien hebben we naar Colombiaanse maatstaven wel erg vroeg gereserveerd. In ons restaurant zijn we de eersten en zelfs na het aperitief zijn we nog de enigen. Oeps.zou het eten hier niet lekker zijn?
We bestellen à la carte allemaal een ander voorgerecht en die zien er allemaal even lekker uit (en dat zijn ze ook), alleen heeft de eerste het zijne al op als de laatste het zijne pas krijgt. Zonde, want qua kwaliteit en kwantiteit is het voortreffelijk.
Als we het hoofdgerecht bestellen komt er een groep Amerikanen binnenvallen en we vrezen dat we nu wel erg lang zullen moeten wachten op het vervolg van onze menu, maar dat valt gelukkig nogal mee. Alleen is ook hier de timing van de keuken niet echt geslaagd, maar wat op ons bord ligt is zo lekker dat we het de kok zonder meer vergeven.
Het dessert besluiten we ergens anders te gaan eten, we willen eerst even een wandelingetje maken en een beetje van de kerstsfeer snuiven, maar buiten op straat blijkt het nog altijd even rustig te zijn als daarstraks. Waar het één grote feest wordt gehouden is ons een raadsel, waarschijnlijk bij iedereen thuis, maar niettemin hadden wij met ons kleine gezelschap Joule-Baros-Tara en Narid een heel gezellige en geslaagde avond.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
23
Dec
2009
Cartagena XIV woensdag, december 23, 2009 12:36 pm
Zoals je vast nog weet zijn we in juni uit het water geweest om nieuwe antifouling op onze boot te schilderen en awel se…die is er nu al bijna weer af. We hadden er inderdaad zachte, zelfslijpende antifouling op gezet – telkens als je vaart slijpt die zichzelf én het ongedierte eraf – maar normaal gaat die minsten één tot zelfs twee jaar mee maar bij ons dus niet…
Nu hebben we daarstraks een mail geschreven naar de fabrikant van de verf – die 1 jaar garantie belooft onder een paar voorwaarden - en tot onze verbazing hebben we al een antwoord terug gehad en de vraag hoeveel liters antifouling we gebruikt hebben. Tof dat ze zo snel reageren, nu nog afwachten hoe het verder afloopt.
Ondertussen gaan we hier ook eens ons licht opsteken wat betreft een haulout voor onze Narid, want we moeten haar ofwel hier in Colombia opnieuw verven of in Panama want zoals ze er nu uitziet kunnen we er niet mee op de Pacific.
Na een ganse dag informeren komen we tot de conclusie dat het in Colombia goedkoper is om aan je boot te werken, maar heel moeilijk om aan materiaal te geraken. Panama daarentegen is duurder maar heeft het voordeel dat je er alles vindt en dat we het verven nog één tot twee maanden kunnen uitstellen, wat tot gevolg heeft dat we ook één tot twee maanden minder kopzorgen op de Pacific zouden moeten hebben.
Tja moeilijk … laat ons nog maar even afwachten met wat Seahawk ( de fabrikant van onze huidige antifouling) nog boven water komt.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
22
Dec
2009
Cartagena XIII dinsdag, december 22, 2009 12:35 pm
‘In december regent het hier nooit’, verzekeren de Cartagenesen ons wanneer de lucht volgestouwd wordt met dikke donkere wolken, en wanneer we eens bedenkelijk naar boven kijken zeggen ze erbij: ‘dat is voor Santa Marta’.
Ah ja…oké… maar desondanks barst ’s avonds de hel los. We zitten juist met een paar man in de stad als ze boven de kraan opendraaien. Met bakken tegelijk valt de regen uit de lucht, vergezeld door een heuse klank- en lichtshow. Binnen de kortste keren zijn de rioleringen overspoeld en veranderen de straten van Centro in beken stromend water.
Schuilend onder de gaanderij van de salsabar met een drankje in de hand en goede muziek op de achtergrond maakt het ons allemaal niet veel uit totdat de wind zich met het onweer begint te bemoeien. We kunnen ineens niet snel genoeg terug aan boord zijn en omdat het veel te gevaarlijk is om te lopen (je ziet niet meer waar de straat eindigt en het voetpad begint) nemen we een taxi terug. Aangekomen op de Club Nautico ( de jachthaven waar onze dinghy ligt) zien we tot onze opluchting dat alle boten er nog even vredig bijliggen als daarstraks.
Alleen terug aan boord geraken ziet er een erg natte bedoening uit; ons Bieke is getransformeerd tot plonsbad en boven blijven ze maar met water smodderen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
21
Dec
2009
Cartagena XII maandag, december 21, 2009 10:44 am
Via via hebben we een adres gekregen waar ze zinkanodes op maat maken. Je weet wel, die dingen die je aan je schroef monteert en die na verloop van tijd verdwijnen, maar die daardoor je schroef beschermen tegen elektrolyse. Wij hebben er zo twee per jaar nodig en het model anode voor een maxprop (vaanstand porpeller) is niet altijd zo makkelijk te vinden. Nu zouden we naar het schijnt in de Ferreteria Inglesias zink kunnen kopen en tegenover deze ijzerwarenwinkel in dezelfde straat het zink in de Fonderia kunnen laten smelten tot anodes, (mits levering van een goed voorbeeld natuurlijk).
Om niet te lang te moeten zoeken naar bewuste winkels houden we een taxi aan en laten ons brengen naar de Ferreteria Inglesias op de Avenida Pedro de Heredio. Tien minuten later worden we gedropt voor de Ferretaria Americano…hm…niet helemaal hetzelfde als wat op ons papiertje staat maar voor een Colombiaan zijn Engelsen net als Amerikanen gringo’s dus laten we maar naar binnen gaan en eens vragen of ze zink verkopen. Nee dus, en Engels of Amerikaans spreken ze al evenmin. Omdat hier de ene ijzerwinkel naast de andere is lopen we maar eens de straat af op zoek naar Inglesias, maar niks te vinden net zomin als zink. Uiteindelijk vragen we een politieagent of die de winkel misschien weet zijn en die is zo vriendelijk om voor ons te gaan zoeken. Met zijn brommer rijdt hij de hele Avenida af en brengt ons tenslotte naar de Ferreteria’ International’. Maar ook hier geen zink en Inglesias kennen ze hier ook niet.(noch de winkel noch de taal).
Oké, dan geven we het maar op en hopen dat we nog wat anodes in Panama kunnen kopen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
20
Dec
2009
Cartagena XI zondag, december 20, 2009 10:43 am
Het is zondag en er valt dus weer weinig te beleven in Cartagena. We maken er dan ook een rustige dag van en nemen zelfs de moeite niet om van boord te gaan.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
19
Dec
2009
Cartagena X zaterdag, december 19, 2009 10:41 am
Het is echt warm in Cartagena en zo eens een duik in de zee, zoals we gewoon zijn, ziet er hier, in dit drekkige water niet echt gezond uit.
Nu hebben we wel gehoord dat je in sommige hotels tegen betaling mag gaan zwemmen en dat willen we vandaag wel eens gaan uitzoeken.
We wandelen helemaal naar de andere kant van de stad naar het Hotel Caribe waar we, volgens ons boekske van Cartagena, mogen gebruik maken van het zwembad, de ligstoelen, de gym en de douches en blijkbaar klopt dat ook, alleen kost dat 50US$ per persoon.
Oei…dat is wel heel veel en zulk bedrag staat helemaal niet in onze infogids! Als we een beetje doorvragen en uitleggen dat we per boot in Cartagena zijn en hadden gehoord dat Hotel Caribe een speciale regeling heeft getroffen met de jachtclub waar we vlak voor liggen, krijgen we ineens een heel ander verhaal te horen.
Voor €12 mogen we 14 dagen aan een stuk gebruik maken van de faciliteiten van het hotel, inclusief sauna en jacuzzi.
Hmmm, dat klinkt al veel beter…alleen zien we het niet zitten om alle dagen zo ver te wandelen…
In een ander, veel dichterbij gelegen hotel vernemen we dat we gratis mogen komen zwemmen zolang we maar iets verbruiken in de poolbar/restaurant…en van zodra de drukke eindejaarsperiode voorbij is en het hotel niet meer stampvol gasten zit…
Ja mooi…maar voor ons zal er dus niks te plonzen vallen en Cartagena…
Leave a comment »Category: Geen rubriek
18
Dec
2009
Cartagena IX vrijdag, december 18, 2009 10:40 am
Met Linda en Nani trek ik er nog eens op uit, naar de Caribe Plaza deze keer. Een modern winkelcentrum zoals we dat gewoon zijn van bij ons.
Het is toch ongelooflijk hoe veelzijdig Cartagena is. De ene moment loop je in een typische Zuid- Amerikaanse grootstad rondt met zijn kleine winkeltjes, armoedige kraampjes en alles wat daarbij hoort en de andere moment loop je een luxe, airconditioned megawinkelcentrum binnen. Alle grote kledingmerken zijn er zowat vertegenwoordigd, designerwinkels, een grote doe-het-zelf en…een carefour. Ja ja…de hypermarkt carefour en hij moet echt niet onder doen voor die van Hasselt.
De temperatuur in het winkelcentrum is zalig, koel maar niet koud. Heerlijk na die constante hitte van buiten.
Als we in de late namiddag terug zijn vragen onze mannen waar we toch zo lang hebben uitgehangen want we hebben helemaal geen boodschappen of koopjes bij.
‘In het winkelcentrum ‘ antwoorden we
‘Watblieft…zo lang…vrouwen en winkelen!!!’
‘Euhm…eigenlijk hebben we er niet veel winkeltjes gedaan, het was er alleen zo fijn om rond te lopen…’
17
Dec
2009
Cartagena VIII donderdag, december 17, 2009 10:39 am
Eindelijk, na acht maanden krijgt onze Narid nog eens een zoetwaterdouche. In april hebben we de laatste keer in een jachthaven gelegen en daar hebben we haar nog uitgebreid gewassen en gespoeld met kraanwater, maar sindsdien heeft ze het moeten stellen met emmertjes zout water.
Het is wel een heel gedoe, want we liggen niet in een marina waar we de tuinslang zomaar aan de kraan kunnen hangen en naar hartelust water spuiten, maar liggen voor anker. Maar we kunnen hier wel gemakkelijk en onbeperkt onze jerrycan’s vullen, dus geen excuus meer om niet te poetsen.
We zepen onze Narid eerst in, schrobben haar eens lekker tot al het aangekoekte zout en vuil loslaat en spoelen haar dan af met acht (!!) jerrycan’s zuiver kraanwater.
Twee keer moet Dirk over en weer naar de kant om water te halen maar het resultaat mag er dan ook wel wezen…een boot die er niet alleen van ver proper uitziet maar van dichtbij ook echt proper is.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
16
Dec
2009
Cartagena VII woensdag, december 16, 2009 6:04 pm
Met twee vriendinnen trek ik de stad in, het oude levendige gedeelte. We wandelen langst de markt en tussen de kleine straatjes door en kijken onze ogen uit Eigenlijk hebben we niets nodig, maar vinden het gewoon gezellig om de sfeer hier op te snuiven. Maar aan een paar dingen kunnen we toch niet weerstaan:
Een lekker verfrissende beker gemalen ijs met siroop. Je hebt hier kleine rijdende kraampjes waar ze stukjes ijs van een blok schaven en die dan overgieten met een felgekleurde siroop en als het iets meer mag zijn gieten ze er ook nog gezoete gecondenseerde melk over.
Ook aan de vers geperste, goed gekoelde huisgemaakte limoenlimonade geraken we niet zomaar voorbij en die wordt bijna op elke hoek van ’ t straat verkocht in een aqaurium op wielen.
Tenslotte proeven we nog gefrituurde ballekes die bij de eerste hap naar smoutebollen smaken maar eigenlijk kaasballen zijn.
Voor de rest is het zonde dat we te uitgebreid geluncht hebben…en zien ons verplicht om nog eens terug te komen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
15
Dec
2009
Cartagena VI dinsdag, december 15, 2009 6:04 pm
Een paar weken geleden heb ik toch eens geschreven dat Dirk iets aan zijn vinger had. We zijn toen - dat was nog in Curaçao - naar de dokter geweest en het ziekenhuis en daar hebben ze zijn nagel verwijderd. Awel, 2 ½ maand later is die vinger nog altijd niet genezen… ondanks al de badjes in chloor, dettol of sodawater, het drie keer per dag insmeren met allerlei zalven en de twee antibioticakuren.
Hoog tijd dus om nog eens een dokter te gaan opzoeken.
In het AMI ziekenhuis vinden we een Engelssprekende dokter/zeiler, die met één blik op Dirk’s vinger de diagnose ‘schimmel’ vaststelt. Hij schrijft een nieuwe zalf voor die minstens 14 dagen nodig heeft voordat je enig resultaat ziet en 6 weken om de schimmelinfectie volledig te doen verdwijnen. Als het na twee weken niet stilletjesaan begint te beteren, zegt de dokter mag je terugkomen voor een gratis consult.
We zijn eens curieus….
Leave a comment »Category: Geen rubriek
14
Dec
2009
CARTAGENA V maandag, december 14, 2009 3:24 pm
Cartagena bestaat uit verschillende wijken die aan elkaar verbonden zijn door bruggen. Je hebt de oude historische wijk of Centro, de nieuwe moderne wijk vol hotels genaamd Bocagrande, de rustigere woonwijk Manga met ten noorden ervan de meer industriële wijk Pie de la Popa en tussen Manga en Centro ligt nog een oud gedeelte van Cartagena namelijk Getsemani.
Vandaag geraken we per toeval in deze laatste wijk verzeild en ik moet zeggen, hier bruist de stad van het leven en komen we de echte Cartageen tegen. In de straten hier is het alle dagen markt en kan je zowat alles kopen wat je je maar kan inbeelden. Van groenten tot vlees en van hemden tot schoenzolen. Ja echt waar, we komen er een winkel tegen waar je alles kan kopen om zelf je schoenen te maken. Ook zijn er veel kramen waar ze allerlei dingen repareren zoals ventilators, blenders, gsm’s maar ook paraplu’s en valiezen ed…een ongelooflijk mierennest maar wel heel gezellig en Dirk moet me hier zo’n beetje wegsleuren om terug naar huis te gaan, want ik zou hier nog uren kunnen mensen kijken. Ik denk trouwens dat ik hier ook nog eens een paar keer moet terug komen om al het lekkers te proeven wat ze hier op straat verkopen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
13
Dec
2009
CARTAGEN IV zondag, december 13, 2009 3:22 pm
Zoals gewoonlijk op een zondag houden we het rustig aan boord, maar in de namiddag vinden we het toch een beetje te stil en trekken er op uit ons benen strekken.
We wandelen op het gemakje naar Centro, het oude gedeelte van Cartagena, maar in tegenstelling tot de vorige keer valt er nu niet veel te zien of te beleven. Er loopt hier en daar wel iemand rond maar bijna alle cafeetjes en restaurants zijn gesloten. Typisch natuurlijk voor een katholieke Zuid-Amerikaanse stad maar in toeristisch Cartagena hadden we dat toch niet verwacht.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
12
Dec
2009
CARTAGENA III zaterdag, december 12, 2009 3:21 pm
Het is Dirk zijne dag niet.
’s Morgenvroeg gaan we naar de kant op zoek naar een agent om in te klaren en om wifi te kopen. Omdat we zowel op de agent als op internet moeten wachten gaat Dirk gauw even terug naar de boot de was halen zodat we die ondertussen naar de wasserij kunnen brengen.
Het duurt lang voordat hij terug is en hij ziet er bovendien helemaal niet vrolijk uit.
‘In panne gevallen met Bieke’ krijg ik te horen.
Wanneer we al lang terug aan boord zijn, maar nog steeds geen internet verbinding hebben gaat Dirk opnieuw naar de kant, eens kijken wat er mis is. Nog slechter gezind als daarstraks komt hij weer:
‘Voor de tweede keer in panne gevallen en dat hele klote-eind voor niets geroeid, want er was niemand aanwezig’
Nog wat later, als Bieke hare motor het weer doet maar de wifi nog steeds niet gaat hij nog eens kijken hoe dat nu zit met internet.
Voor de derde keer op rij vandaag valt hij in panne en loopt er een verschrikkelijk slecht humeur bij op. Wat hem betreft is de 3,3 Mariner bb-motor gereed voor het stort en in de rest van de dag heeft hij geen zin meer …al sjans dat de dag al ver gevorderd is….
Leave a comment »Category: Geen rubriek
11
Dec
2009
CARTAGENA II vrijdag, december 11, 2009 3:18 pm
Peter en Nani maken ons wegwijs in Cartagena. Het is nog een eindje stappen van waar wij liggen naar het oude ‘centro’, maar het historische gedeelte is wel écht mooi. Het ziet er nog net zo uit als in de 16e eeuw, toen de Spanjaarden Cartagena stichtten. Huizen met balkons en enorme grote massieve deuren met de mooiste deurkloppers, pleinen, kerken en kloosters en dat alles ommuurd door een dikke wal. Prachtig!
Omdat het vandaag mijn verjaardag is nemen Peter en Nani ons na de korte rondleiding mee naar een restaurantje dat ze pas ontdekt hebben. Ze trakteren ons er op steak en sorry dat ik het weer over eten heb, maar dit kan ik toch echt niet onvermeld laten. We krijgen er een nog sissende steak – zo heet is hij - op een warme plaat opgediend, tamelijk dun maar overheerlijk…! Echt waar…de lekkerste steak sinds heel lang. Dirk krijgt een lap van 600 gr voor zijn neus geschoteld en na 15 min schiet er niets meer van over…
’s Avonds trekken we nog eens naar het centrum met een paar man om voort te vieren en het moet gezegd worden, Cartagena is een mooi verjaardagscadeau!
1 Comment »Category: Geen rubriek
10
Dec
2009
Cartagena I donderdag, december 10, 2009 9:02 pm
Om 6u00 beginnen we aan de laatste 50 zeemijlen vóór Cartagena. Het is windstil als we Puerto Velero uitvaren, maar uit ervaring weten we dat wanneer de zon opkomt de wind meestal ook op appèl verschijnt.
Nochtans is het vandaag anders, geen wind maar wel enorm veel deining. Het eerste stuk worden we nogal stevig gewiegd door goed veel swell – golven kan je het niet echt noemen, het is meer een ritmische beweging van de zee – en rammelt alles wat los staat van zijn plaats.
Na 15 mijl ongeveer neemt de deining wat af, maar wind krijgen we er niet voor in de plaats.
Tegen de middag zijn we het gebrom van onze motor spuugzat en proberen eens uit hoe snel we vorderen op zeil, maar na een half uur moeten we kiezen: of oorstoppen tegen het lawaai in ons oren en op een redelijk uur aankomen, of wachten tot de stroming ons vannacht aflevert in Cartagena. We kiezen voor het eerste, zetten een luid muziekje op en motoren nog dapper drie en een half uur door.
Zoals verwacht ligt de baai van Cartagena goed vol en onze eerste reactie is dan ook:
Oeijejoei, we gaan onze boot hier nergens kwijt geraken en in plaats van , zoals we hadden afgesproken, eerst een rondje te maken en te kijken waar het dinghydock enzo ligt, laat Dirk zonder te twijfelen het anker op het eerste ‘eventuele’ plekje vallen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
9
Dec
2009
Puerto Velero IV woensdag, december 9, 2009 9:02 pm
Voor we naar de troebele baai van Cartagena gaan, profiteren we nog eens van het propere zeewater om onze Narid af te spoelen. Het is ongelooflijk hoe stoffig ons bootje eruit ziet… er ligt bijna een gans strand op het dek! Ook de mast en al de vallen zijn langs één kant van kleur verschoten (zandkleurig) maar die krijgen we zomaar niet proper. Wat ons betreft mag het gerust eens een uurtje goed regenen, maar dat zit er volgens de weerberichten niet direct in. Dan maar goed spoelen met zout water en van de week naspoelen met kostbaar zoetwater.
In de namiddag maken we met zijn allen – Baros, Tara, High State en Narid – een wandeling; bedoeling is om naar het dorp Hermosa te stappen, maar we nemen ergens een verkeerde afslag en komen terug op het strand terecht. Na een uurtje zijn we rond maar voor we terug aan boord gaan installeren we ons lekker in de schaduw onder een rieten afdakje en werken onze vochtbalans weer bij.
’s Avonds houden we het rustig en kruipen er vroeg in, want morgen moeten we er vroeg uit.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
8
Dec
2009
Purto Velero III dinsdag, december 8, 2009 9:01 pm
De ‘Baros’, ‘Tara’ en ‘High State’ zijn naar hier onderweg en vermits we nog steeds niet gehaast zijn om door te gaan naar Cartagena blijven we nog een dagje op hen wachten.
Naar het schijnt is het water in de baai van Cartagena alles behalve proper en hangt de boot er binnen de kortste keren vol pokken en andere rotzooi en omdat we er Kerstmis willen vieren, komen we er liever niet té vroeg aan.
Onlangs kregen we een mailtje met het bericht dat twee zeiljachten na drie weken in de kom van Cartangena niet meer weg geraakten. Hun propellers waren zo erg aangegroeid dat die niet meer konden draaien!
Daarom dus zijn we het nu zo’n beetje aan het rekken en trekken.
7
Dec
2009
Puerto Velero II maandag, december 7, 2009 9:00 pm
We willen van hieruit een uitstapje maken naar Baranquilla, de stad aan de Rio Magdalena. Meestal zijn steden aan een rivier de moeite om te bezoeken en de Magdalena willen we ook wel eens van dichtbij zien.
We beginnen met een ritje achterop een brommerke naar de bushalte. Met drie!! – chauffeur, ik en Dirk – op een 125 cc brommer, rijden we eerst het zandpad af en dan nog ongeveer twee kilometer op de asfaltweg tot aan de grote baan. Daar wachten we zeker 45 min op de bus. De eerste die passeert stopt niet, maar die zit dan ook nokvol.
De tweede bus stopt gelukkig wel want we waren juist aan het overwegen om de expeditie af te blazen. We stappen de bontgekleurde bus op die van binnen bekleed is met rode stof, knalrode zetels en kanten gordijnen. De mensen op de bus zijn supervriendelijk en maken plaats zodat wij ook kunnen zitten. Een uur ongeveer duurt de rit naar de stad maar van het landschap zien we niet veel door de geblindeerde vensters en de gordijnen ervoor. Als we uiteindelijk in Baranquilla aankomen blijkt de stad vreselijk groot te zijn en wanneer de bus bijna leeg is stappen we zomaar ergens af.
Oeps wat nu gedaan, het is hier verschrikkelijk druk; mensen auto’s veel bussen, paard en kar, alles door elkaar…hoe gaan wij in hemelsnaam de juiste bus terug vinden naar ons bootje…?
Oké, dat zien we sebiet wel, eerst eten, want we hebben alle twee grote honger en schuiven bij het eerste restaurant dat we tegenkomen aan tafel. Na het eten (lekker en goedkoper als de busrit en het brood dat we onderweg kopen) lijkt het ons het verstandigste om maar meteen de bus terug te nemen, want aan de stad vinden we niet veel aan en wie weet hoe lang duurt het voor we terug aan onze boot geraken.
We staan nog maar juist een beetje rond te draaien en wat verloren te kijken of er komt iemand ons vertellen dat de bus naar Puerto Velero direct komt – die weet al beter als wij waar we naartoe moeten !…- en inderdaad nog geen vijf minuten later komt onze zelfde bus van daarstraks terug langst.
De terugrit is al even leuk als de heenrit en onze medepassagiers zorgen ervoor dat we aan de juiste halte afstappen. Ik denk dat als we hen gevraagd hadden om een taxi-brommer voor ons te regelen ze dat ook nog gedaan hadden, maar dat kregen we niet uitgelegd. Dus moeten we het laatste stukje nog te voet maar na een half uur goed doorstappen zien we onze Narid alweer liggen.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
6
Dec
2009
Perto Velero zondag, december 6, 2009 6:25 pm
Puerto Velero is één groot u-vormig strand. Het strand is ingedeeld in verschillende playa’s en elke playa heeft zijn bar en verhuurt stoelen met tafel en een hangmat onder afzonderlijke rieten afdakjes. Vandaag (zondag) zit het vol dagjesmensen en families die genieten van een vrije dag aan het strand. De mensen hier zijn allemaal ontzettend vriendelijk en het strand wordt intensief afgeborsteld en pico bello onderhouden.
Er is een kite- en surfschool en vermits hier bijna een constante bries staat zit de zaak in het weekend niet verlegen om klanten.
Het valt ons op dat hier zoveel brommertjes op en aanrijden, maar dan zien we het, ze fungeren als taxi voor de jeugd uit het dorp hier een beetje verder. Tegen de namiddag zit het hier goed vol en maken wij er een even relaxte dag aan boord van als de Colombianen aan het strand.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
5
Dec
2009
Punta Hermosa I zaterdag, december 5, 2009 6:24 pm
Bij het eerste ochtendlicht zijn we er vandoor.
Punta Hermosa is ons volgende doel en dat ligt 52 Nm verder. Niet zo heel ver dus maar zoals ik gisteren al schreef kan het op dit stuk soms nogal spoken; ruwe zee, hoge golven en véél wind. Vandaag moeten we ook de monding van de Magdalena rivier passeren en dat is naar het schijnt ook nogal een kwaad stukje. De rivier stroomt namelijk nogal krachtig de zee in, haaks op de stroming van de zee en dat uit zich in een kokende heksenketel van golven, wind, zout- en zoetwater. Bovendien bij slecht weer of regen in het binnenland durft de Magdalena veel rotzooi en zelfs ganse bomen uitspuwen in zee en probeer die maar eens te ontwijken in zo’n kolkend ruw water.
Enfin, vandaag zou het nogal moeten meevallen want als we nog maar pas vertrokken zijn valt er al één element weg; de wind!
We moeten even de motor starten om vooruit te komen, maar hoe dichter bij de rivier, hoe meer wind en de golven bouwen zich ook snel op tot zo’n 4 m hoog. Opeens alsof er een lijn getrokken is verandert de blauwe zee in een bruin sopje dat naar aarde ruikt, maar we hebben geluk; geen torenhoge golven of windstoten harder dan 28 kn en geen bomen of andere obstakels in het water. Zonder veel commotie geraken we over de rivier en eens aan de andere kant kalmeren de zee en de wind zich zodanig dat we het laatste stukje champagne zeilen tot aan puerto Velero, de ankerplaats.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
4
Dec
2009
Rodadero V vrijdag, december 4, 2009 9:11 pm
Rodadero by night is pas echt vakantie. Zeker in de kerstperiode.
Tot hier toe zagen we het niet zitten om ons Bieke onbewaakt en in de donkere op het strand achter te laten, maar we hebben een strandrestaurant gevonden met een Nederlands sprekende ober - heeft in Curaçao gewoond - die wel even wil bootzitten, terwijl wij een stapje in de wereld zetten.
Uit beleefdheid eten we eerst in zijn restaurant maar daar krijgen we al snel spijt van als we de promenade opwandelen. Het ene eetwagentje - tafel op wielen met toonbank en oven - staat daar naast het andere met heerlijk riekende pizza’s, vleesspiesen en maïskolven. Ruikt delicious.! Spijtig dat we geen honger meer hebben.
Terwijl het hier door de dag nogal druk is, hangt er nu een relaxte sfeer op de met kerstlicht verlichte dijk en in de stad is het veel drukker als anders en er hangt een echte party-vibe.
1 Comment »Category: Geen rubriek
3
Dec
2009
Rodadero IV donderdag, december 3, 2009 9:09 pm
Het ziet ernaar uit dat we hier verwaaid liggen!
Gisteren was Innforapenny - Peter en Penny - al eens vertrokken naar Punta Hermosa, maar na een uurtje lagen ze alweer gezellig bij de Joule en ons. Vandaag hebben ze dan nog eens een poging gewaagd en t’ is omdat ze een vliegtuig moeten halen in Panama dat ze doorgezet hebben, anders waren ze weer terug gekomen. Zo hard waait het dus buiten.! Nochtans hebben wij er hier in de baai niet veel last van.
Het volgende traject, van hier naar Punta Hermosa is anders wel een heel lastig stuk, maar aangezien wij nog altijd geen haast hebben om in Cartagena te zijn wachten we geduldig een goed weervenster af.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
2
Dec
2009
Rodadero III woensdag, december 2, 2009 9:08 pm
Na de rust en de pure natuur was het even wennen maar we vinden het hier reuze gezellig. Het doet ons echt denken aan de Belgische kust op een mooie zomerdag.alleen veel goedkoper.
Een vers geperst exotisch fruitsapje kost hier maar nen goeie euro en lunchen doe je voor 5$. Voor dat geld vinden we het dan ook niet de moeite om boodschappen te doen en zelf te kokkerellen maar gaan gewoon uiteten, proeven van de locale keuken.
Leave a comment »Category: Geen rubriek
1
Dec
2009
Rodadero II dinsdag, december 1, 2009 9:07 pm
Rodadero is heel anders dan we verwacht hadden. Onze twee vorige stops waren uithoekjes van Colombia maar nu zijn we in een echte stad beland! Een badstad,. zoiets als Blankenbergen.
Hoge flatgebouwen en appartement met zeezicht, een promenade vol restaurantjes en een groot druk strand bezaaid met fruitstalletjes en venters van ijscrème, frisdrank, bier, garnalen ed.
Voor een doordeweekse dag is het hier heel druk en vol met Colombiaanse vakantiegangers en veel jeugd. Zouden ze hier een winterbreak hebben of zo.?
Voor de verandering zijn wij met onze zeilboten eens de toeristische attractie. Ze zwemmen vanaf het strand naar ons toe of nemen de waterfiets en komen foto’s van ons nemen. Sommigen vragen zelfs of ze aan boord mogen komen kijken. En het zijn niet alleen kinderen die langskomen hé, ook Oma en Opa zijn nieuwsgierig en willen wel eens zo nen zeilboot van dichtbij zien.Ze zijn wel allemaal vriendelijk en we hebben niet de indruk dat ze kwaad in de zin hebben en als we hen uitleggen dat dit ons ‘huis’ is, begrijpen ze dat we hen niet aan boord uitnodigen.
Toch wel raar om zo bekeken te worden maar eigenlijk doen ze niets anders als wij, als we in een authentiek plaatske terecht komen en ons fototoestel boven halen.
Abonneren op:
Posts (Atom)