AO CHALONG / PHUKET

De brokken aan de waterpomp vallen heel goed mee. Het is maar de dichting (rubberen ring) die versleten is en gelukkig hebben we zo een nieuwe dichting aan boord. De as waar die dichting rond zit is wel nogal aangevreten door het zout, maar die kan nog wel effe mee. Enfin dat hopen we toch want amaai, toen we op internet zochten naar zo’n nieuwe waterpomp verschoten we nogal van de prijs! Ze verkopen nu wel een ‘repair kit’ voor zo’n Jabsco waterpomp en die gaan we voor alle zekerheid toch maar bestellen.

NAI HARN 26 tot 28 februari



Nai Harn



We hebben nog een paar dagen in Thailand voor onze visa vervallen en willen die laatste dagen doorbrengen in Nai Harn. Een favoriete baai onder de cruisers omdat je er goed beschermd ligt, het er lekker rustig is en maar 2 uurtjes varen van Chalong of Patong.



Alleen kunnen we niet zo vroeg vertrekken als we van plan waren want er ligt een Frans zeiljacht bovenop ons anker en die Fransen zijn vanmorgen al heel heel vroeg naar de kant gegaan. Dirk is er nogal pissig om, want hij vond al dat die Fransen veel te dicht bij kwamen ankeren, maar telkens als hij de aandacht van die gasten wilde trekken om er iets over te zeggen, draaiden die gewoon hun hoofd om. Gisterenavond door de speling van de stroom en de wind lagen die dan ook zo dicht tegen ons, dat we bijna gewoon konden overstappen en vandaag ligt hun boot dus ook lelijk in onze weg. We proberen hem wel een beetje opzij te duwen en onze ketting er onderuit te peuteren, maar dat lukt niet goed en om nu eerst brokken en dan ruzie te maken hebben we precies ook geen zin. Dus zit er niets anders op dan te wachten tot die Fransen terug aan boord komen, of tot de stroom alles een beetje verzet en na een tijdje doet de stroming inderdaad zijn werk.

Nai Harn ligt helemaal in het zuiden van Phuket, een mooie baai met in het oosten een groot zandstrand vol met de typische parasollekes en ligstoelen en bijbehorende toeristen en in het noorden Ao Sane. Een strandje op het einde van de wereld dat nog niet zo heel lang geleden ontdekt is door de toerist en met een goed lokaal restaurant dat een prachtig uitzicht geeft over de baai.



Twee nachten blijven we hier in Nai Harn en de volgende middag keren we terug naar Chalong. De waterpomp van de motor lekt namelijk en drupt zoutwater op de boîte en die demonteren, reviseren en wat nog allemaal, doen we liever op een plaats waar we gemakkelijk aan reserve onderdelen kunnen geraken.

AO CHALONG / PHUKET 24 en 25 februari

Met 2 overvolle wasmanden en lege voorraadkasten keren we terug naar Chalong. Effe gauw winkelen en de was doen. Alleen duurt dat effe gauw bij ons altijd iets langer. Wij hebben namelijk en geen auto, maar een dinghy voor de deur liggen die ons niet verder brengt dan naar de kant en vanaf daar moeten we alles te voet doen en zelf dragen. En als je dan ten minste twee winkels moet afgaan plus de wasserij, ja dan lukt dat niet zomaar effe. Dus we zijn hier toch algauw weer een paar dagen kwijt.

ANDAMAN SEA 15 tot 23 februari

 

Een week lang cruisen we in de Andaman Sea van het ene mooie plekje naar het andere. Heel rustig op het gemakje. We zijn ook helemaal niet gehaast en al goed ook, want meestal staat er bijna geen wind. Met de genakker op maken we een snelheid van om en bij de 2 kn en wanneer we daar onder zakken, zoeken we een plekje om te ankeren. En na eerst een frisse duik gaan we dan ofwel de ‘hongs’ (grotten) verkennen of het dorpke waar we voor liggen of maken een strandwandeling, het kan hier allemaal. Alleen snorkelen is hier niet zo fantastisch. Het water is erg troebel en vol met groen spul en de koraalbanken hier kunnen bijlange na niet concurreren met die van Indonesië. Maar ja, ne mens moet niet alles willen hé.

We zeilen van Phi Phi Don in het zuiden van de baai tot Koh Pan Yi, vanwaar we niet verder noord meer kunnen. The floating village, zoals ze Koh Pan Yi hier noemen. Maar in tegenstelling tot de meeste paaldorpen in deze contreien is dit een moslim dorp en geen zee zigeuners dorp. Tijdens lunchtijd is het hier vreselijk druk met wel 3000 toeristen die ze hier dagelijks komen afzetten voor de lunch (volgens de reisgids) maar 2 uur later is het dorp zo goed als verlaten en gaan wij er eens kijken.

Een echt authentiek Thais dorpje waar we ons verbazen dat ze nog zo primitief leven met dagelijks zoveel buitenlanders over de vloer.

Ja echt, ze wonen daar nog in krotjes terwijl ze toch een pak inkomsten moeten hebben van hun restaurants en souvenir winkeltjes.

‘S Avonds durft het hier in de Andaman Sea wel spoken. Na een zo goed als windstille dag steekt de wind dan plots op en giert dan tussen de eilanden en rotsen door. Meestal duurt dat niet zo lang, maar aan Koh Hong duurde het toch lang genoeg om een paar charterboten op drift te laten slaan die natuurlijk knal voor ons lagen. Gelukkig dreven ze netjes langs ons door zonder te bosten.

RAILEY BEACH

Railey Beach: heel druk in de loop van de dag, maar vanaf een uur of 4 in de namiddag heerlijk rustig. Je kan hier namelijk alleen maar per boot geraken en dus vanaf een uur of 10 s morgens is het hier erg lawaaig van de longstails die hun klanten komen afzetten en ophalen, maar tegen het einde van de dag tot de volgende morgen is de baai alleen voor ons yachties en een paar bakcpackers.
Heel veel cruisers verafschuwen zulke toeristische plaatsen maar ik kan er niks aan doen, ik vind het wel eens leuk als er wat leven in de brouwerij zit.

longtails

RAILEY BEACH

Er komt maar geen einde aan de herstellingen. De buiskap kan er bijna terug op ( nog een paar kleinigheidjes) maar nu moet de bijboot weer bijgeplakt worden. De naad die was opengebarsten lekt ergens een beetje lucht. Ja ‘t is tegenwoordig altijd wat met die bijboot van ons, maar we geven hem nog niet op hoor.
We verleggen ons wel eerst een kleine 2 nm naar Railey Beach en dat is toch wel curieus in Thailand, je moet maar de hoek omdraaien om weer in een heel ander decor terecht te komen.

AO NANG

Het probleem met de bb-motor???
De stopknop bleef haperen. Voor het contact van die stopknop zit een caoutchouc hoedje en dat zat niet goed, dat bleef maar duwen op de contacten en ja, als je constant op stop zit te drukken dan kan de motor niet draaien natuurlijk. Geen groot probleem dus, alleen...vindt het maar eens....
Dat heeft dan ook zolang geduurd dat we de rest van de dag hier maar blijven liggen. Kunnen we de buiskap verder afwerken, want de vensters staan er wel al in, maar nu we toch bezig zijn met die te renoveren willen we ook nog een nieuw wit biezeke op de buitenste naden stikken.

AO NANG

Mijn dagje winkelen in Krabi loopt af met een sisser. Het begon s morgens al eigenlijk. Wanneer Dirk mij naar de kant wilt brengen doet de bb-motor van de dinghy weer moeilijk. Vuil in de benzine of water? Moeilijk te zeggen maar de carburateur even proper maken helpt toch.

Enfin, na een ganse dag winkelen ( en zoals gewoonlijk met niks thuiskomen hoewel ik dringend toe ben aan nieuwe slips en bh’s) roep ik via vhf Dirk op om samen pizza te gaan eten. Maar, de bb-motor wilt weeral niet starten en deze keer helpt het niet om de carburateur proper te maken, dus moet Dirk naar de kant roeien. En met een dinghy zonder oorringen voor de roeispanen is dat niet zo simpel op je eentje. Soit, tegen dat Dirk aan de kant is, is die in zo een goed humeur dat ik niet verder ga beschrijven en die pizza...die smaakte ook niet zo goed als hij eruit zag.

AO NANG

In Ao Nang gaan we op zoek naar water, maar dat ziet er hopeloos uit. Souvenir winkeltjes en restaurants bij de vleet, maar waar die restaurants nu hun drinkwater en supplies gaan halen, dat is ons een groot raadsel. Nu zien we wel op veel plaatsen het leeggoed buiten staan, van die 5 gallon waterflessen waar wij naar op zoek zijn en komen heel toevallig ook nog de waterman tegen. Met handen en voeten ( ons Thais is nog niet zo goed en zijn Engels ook niet) vragen we hem of hij 10 volle flessen aan het strand kan afzetten en een beetje later het leeggoed terug kan komen ophalen. Geen probleem voor die gast. Oef...want we dachten eventjes dat we helemaal terug naar Chalong moesten om water.

AO NANG

Vanmorgen leek het erop dat er een lekker windje stond maar dat was maar voor eventjes, want nu gaan we al een tijdje vooruit aan 1 km per uur! Na twee uurtjes zo dobberen zetten we dan toch maar de motor op en een kwartier later krijgen we ineens 15 kn wind! Deju, als we dat vroeger hadden geweten dat we gewoon maar de motor moeten starten om wind te krijgen....

KO LANTA

Omdat er helemaal geen zuchtje wind staat en er ook geen sprietje wind wordt voorspeld voor vandaag, halen we de naaimachine boven en zetten nieuwe vensters in de buiskap.
Een toch niet zo’n simpel werkje. Zeker niet met een stikmachine van bijna 60 jaar oud die wel goed werkt maar toch moeite heeft om een laag sunbrella, plakband en plastic mooi samen te naaien. Met veel te weinig plaats aan boord om die buiskap zo te manoeuvreren dat je rechte naden kan stikken. Met 2 man die elk denken dat ze het beter kunnen dan de ander...
Enfin je snapt het wel hé. Maar we hebben deze relatietest toch weer overleefd en kunnen s avonds al terug hartig lachen om ons gekibbel van daarstraks.

KO LANTA

Ja dat klopt....dat is nu de derde keer dat we op Ko Lanta liggen, maar deze keer willen eens iets meer zien dan alleen de baai en huren een scooter voor een dag.
Ko Lanta is 30 km lang en 6 km breed en veel sneller als verwacht zitten we al aan de andere kant van het eiland. Het is dan ook heel fijn rijden hier, bijna geen verkeer en aan de ene kant van de weg de zee en aan de andere kant de jungle.

Lunchen doen we bij een Thais vrouwtje die een geimporivseerde keuken in haar voortuin heeft gezet. Als ik haar vraag of ik mag kijken hoe ze ons eten klaarmaakt, geeft ze met plezier tekst en uitleg bij de gerechten die we besteld hebben. Papaya salade, gebakken rijst met kip en varkensvlees met groenten in de wok. Ze heeft er echt plezier in en ik ook, want ik wilde eigenlijk een cursus Thais koken volgen, maar het zo leren van een Thais moederke is natuurlijk veel interessanter.

Lanta Old Town is een erg charmant stadje waar je nog enigszins kan zien hoe het er hier vroeger uitzag en aan de oostkant van het eiland heb je prachtige uitzichten. De westkant van het eiland moet het hebben van zijn stranden en aan deze kant vindt je dan ook veel resorts, maar hoewel het toerisme hier floreert is het hier bijlange na niet overvol maar in tegendeel erg rustig.

KO LANTA

Dat is toch wel kolossaal...! Vijf dagen achtereen hebben we moeten opkruisen tegen de wind en wanneer we ons kar draaien en terug gaan vanwaar we komen, moeten we weer opkruisen.
Maar misschien maar goed ook, want we spreken hier niet over veel wind en als zo’n beetje wind wat scherper binnenkomt dan heb je toch meer het gevoel dat je aan het zeilen bent i.p.v. aan het driften.


En ahja, waarom we weer omdraaien? Wel we zitten bijna aan de grens met Maleisië, maar hebben nog een maand tegoed in Thailand waar we nog heel veel mooie plekjes hebben te verkennen.

KO MUK

De giekneerhouder is weer kapot. Ja weer, want een jaar geleden ongeveer is die ook stuk geweest en net als vorige keer zijn de bouten waarmee die bevestigd is aan de giek er gewoon uit geploft. Allé gewoon, Dirk trok (nogal hard) aan de neerhouder en BWANG....hij trok hem gewoon uit de giek....

En die terug herstellen, dat klinkt als ik Dirk zo bezig hoor, nog niet zo simpel. Er wordt hevig gediscussieerd met onze lieve heer in verband met een tekort aan materiaal, gereedschap ,de boot die te hard wiebelt en de zon die te hard schijnt. Maar het lukt Dirk toch maar weeral eens om het euvel te herstellen.

In de namiddag gaan we met Kari en Aslaug din/lunchen en maken achteraf een toertje langs de rubberplantages naar de andere kant van het eiland. Gezellig eilandje trouwens, aan de westkust een beetje toeristisch maar voor de rest heel rustig en nog authentiek.



oogsten van rubber



rubberen  lappen

KO MUK

Op Ko Muk is de mooiste hong. Of kamer in een grot zonder dak en loodrechte muren van zo’n paar verdiepingen hoog in kalksteen en meestal met een lagune.

De Emerald Cave. Aan de buitenkant van de rots is de ingang moeilijk te zien, een donkere tunnel die onderloopt bij hoogwater. De gang van deze hong kronkelt 80 m door de rots en komt uit op een krakend wit zandstrandje met een emerald blauw meertje helemaal omringd door hoge kliffen.

The entrance of Emerald cave

Een bijzonder mooi plekje.

KO LANTA

Another day in paradise!
Heerlijk zeilen onder een staalblauwe hemel en een stralende zon in een fantastische scenerie.
Een fris gekoeld wijntje in goed gezelschap.
Een door zijn eenvoud heerlijke Thaise maaltijd.
Wat moet een mens nog meer.

KO DAM

 Als de wind een beetje wilt meewerken dan gaan we naar Ko Lanta en zo niet, dan stoppen we op Ko Hong.
Nu beginnen we eraan met een flauw briesje en het ziet ernaar uit dat het een kort tripje gaat worden, maar als we aan Ko Hong arriveren trekt de wind aan en vinden het zonde om dan juist te stoppen. Omdat het echter niet lang genoeg blijft waaien om veel verder te geraken stoppen we ergens halverwege aan Ko Dam.
En dat is nu juist zo fijn aan zeilen in dit gebied. Er zijn zoveel mooie hoekjes en kantjes en prachtige ankerplaatsen dat het eigenijk niet uitmaakt waar je nu precies stopt voor de nacht. Als je wilt kan je hier wel maanden kris-kras tussen de eilandjes zeilen en elke dag iets nieuw zien.

PHANG NGA BAY

Woauw...wat is het hier magnifiek schoon! De Phang Nga Bay is zeker één van de mooiste plaatsen die we tot hiertoe gezien hebben op onze reis. Zo fantastisch dat ik er eigenlijk geen woorden voor heb, dus kijk maar zelf:

KO PHANAK

Samen met Kari en Aslaug van de ‘Lady Ann’ gaan we naar.......waar de wind ons brengt. En omdat die vanuit het oosten komt, gaan wij naar het noorden, richting de grote mooie Phang Nga Bay. Omdat diezelfde wind ook nog eens lekker waait, wat erg uitzonderlijk is in deze contreien, zeilen we tot Ko Phanak, een mooie afstand van 30 mijl.

Ko ( = eiland) Phanak is een indrukwekkende rots die verticaal uit de zee komt en waar we gewoon gaan naast liggen. Het ligt helemaal in het begin van de Phang Nga Bay en het is precies of we in een sprookje of science fiction film zijn terechtgekomen. Wel spijtig dat het vandaag zo bewolkt is alhoewel de nevel  een heel mystieke sfeer creëert over dit alles.

BAN NIT 28 tem 30 januari

Ban Nit is zo dichtbij Chalong en toch zo anders, dat we hier gelijk drie dagen blijven hangen.
Je kan hier mooie wandelingen maken naar de volgende baai Ao Yon, of naar het dorp nog een heel eindje verder.

We huren hier ook nog eens een scooter om in Phuket wat spullen te kopen zodat we ergens aan zo’n mooi strandje ook wat kunnen klussen aan boord. Want ja, wat moet je daar anders gaan doen hé?
Bovenaan op de ‘to do’ lijst staat: nieuwe vensters steken in de buiskap, want door de huidige kan je niet meer zien en dat is wreed ambetant. En in Phuket heb je een hele grote zeilmaker, Rolly Tasker Sails, waar je zowat alles kan kopen wat met zeilen en canvas heeft te maken inclusief hele goede plastic voor vensters. Het is wel een beetje ongemakkelijk om met een rol van 1.30 m onder onze arm, een rugzak vol brood en een zak vol wc-papier aan het stuur ( waren we de laatste keer vergeten in de winkel) op de scooter naar huis te rijden, maar als de Thaiers nog meer gepakt en gezakt én daarbij nog eens de hele familie kunnen vervoeren op twee wielen, dan kunnen wij dat toch ook zeker.

AO CHALONG / PHUKET

Nu we terug mobiel zijn en onze buitenboordmotor weer zo goed als nieuw, kunnen we eindelijk weg uit Chalong.
Maar eerst moet de frigo weer gevuld worden want die is natuurlijk zo goed als leeg na die anderhalve week en de watertanks staan ook nog maar half. Maar na de middag zijn we daar mee klaar en omdat het dan al laat is om nog ver te gaan, maar we toch weg willen, varen we naar de overkant van de baai. Naar Ban Nit, juist geteld 2 nm verder, alleen is het hier wel heel rustig en vredig. We komen hier ook de ‘Lady Ann’ weer tegen die, terwijl wij aan het oefenen waren in roeien, op en af de Thaise westkust zijn geweest tot aan de grens met Myanmar en als we hun verslag erover horen, dan hebben wij precies toch iets gemist. Maar wie weet, misschien komen we er ooit nog wel eens.

AO CHALONG / PHUKET

Deze keer brengen we de bb-motor naar Billy die een eenmanszaakje heeft en waar we nog niet anders als goed van hebben gehoord. We vragen hem of hij de bout wilt uitboren en wanneer dat klaar is laat hij Dirk alleen verder werken aan de motor want hij is zelf erg druk. Hij stelt zijn materiaal ter beschikking en verdwijnt gewoon. Echt een toffe kerel, alleen moeten we nadien wel lang op hem wachten zodat we hem kunnen betalen.

AO CHALONG / PHUKET

Deze keer telefoneren we eerst om te vragen hoe het zit met de ring. En hij ligt nog steeds bij de dealer, maar vandaag mogen we er wel zelf om.

Voor alle zekerheid bellen we ook nog eens naar de dealer en die zegt dat we na de lunch verwacht worden. Waarom pas na de lunch is ons een raadsel, maar ja, op een halve dag steekt het nu ook weer niet meer.

Wanneer Dirk de motor weer in elkaar heeft gezet durven we hem eigenlijk niet proberen. Stel dat hij nog altijd niet start maar...1 keer trekken aan de startkoord en prttttt hij slaat aan. En moet je hem nu eens horen, niet meer KLAK KLAK KLAK KLAK maar heel smooth en niet luider als een poes die spint.

Yeah!!! we’re back in buisiness!!! Alleen nog effe de staartolie verversen en de inpeller nakijken, maar daar gaat het weer fout...De oude olie spuit er uit (en smoddert heel de kuip onder) en de nieuwe olie loopt er niet goed in en wanneer Dirk de staart uiteen wilt halen om te kijken naar de inpeller, breekt er een bout af.

Nondedju G*’%’" # § f¤©

AO CHALONG / PHUKET

De pistonring is aangekomen!!! Alleen ligt hij nog bij de dealer én vertelt ons een van de gasten van het werkhuis, zijne chef is ziek en kan die dus vandaag niet gaan ophalen.
Maar...misschien kunnen wij die zelf gaan oppikken?
Vinden we een prima idee, maar willen dan wel graag dat ze de dealer verwittigen van onze komst. Niet dat we een scooter gaan huren, dat hele stuk naar Boat Lagoon rijden en dan niets meekrijgen.
Oké dat wilt dat gastje wel even regelen, maar wanneer hij terugkomt van een paar telefoontjes, vertelt hij ons dat de ring toch nog niet is aangekomen. Morgen pas om 9.00 zal hij gereed liggen hier in het werkhuis.
Bullshit natuurlijk, maar ja, wat doe je eraan...nog een dagske roeien zekers....

AO CHALONG / PHUKET

In Thailand is het precies of dat we 10 jaar terug zijn gegaan in de tijd.

De waarde van de Thaise Bath is namelijk (bijna) gelijk aan de waarde van onze oude Belgische Frank. Of 41 Bath is € 1,00. Echt heel raar, want alles lijkt hier nu vreselijk duur, tot we de prijs omrekenen in euro’s. Ja, vroeger rekenden we de € om naar de Frank en zonder het te merken zijn we die euro’s zo gewoon geworden dat we nu de Bath moeten converteren naar de euro om een idee te krijgen hoeveel iets nu eigenlijk echt kost.

Zoals bijvoorbeeld 130 Bath voor een pakje koffie, wouw....dat is ook niet weinig. Maar € 3,25 voor een pakje koffie is anders niet meer als normaal.

Maar soms lijkt het dus echt wel op vroeger, zoals 20 Frank voor een cola, 5 Frank voor een fles water, 25 Frank voor de bus of 40 Frank voor een lokale lunch, alhoewel dat laatste heb ik toch nooit zo goedkoop geweten in België tenzij een pakje frit met curryworst.

AO CHALONG / PHUKET

We zijn nu 3 weken in Thailand hebben nog niet veel van de Thaise cultuur gezien. Enfin ‘t is te zeggen, we hebben het nachtleven in Patong gezien en al vele heerlijke Thaise curry’s gegeten maar dat is niet wat ik bedoel. Maar vandaag willen we daar iets aan doen door naar de belangrijkste Boeddhistische tempel op Phuket, namelijk ‘Wat Chalong’ te gaan.

Wat Chalong is een rijkelijk versierde tempel in het zuiden van Phuket. Vooral de muurschilderingen van de wanden in de tempel zijn bijzonder interessant. Wat Chalong wordt in verband gebracht met de monniken Luang Pho Chaem (1827-1908) en Luang Pho Chuang (1875-1945). Zij waren beroemde kruidenartsen en hebben destijds vele zieken genezen. Vele Thai geloven in de boven natuurlijke krachten van deze monniken en komen naar Wat Chalong om hen te aanbidden. Ook speelden beide monniken een grote rol in het beëindigen van een roerige opstand van Chinese immigrant tin-mijnwerkers op Phuket in 1876. http://www.thailandtotaal.nl


Nu is de tempel echt wel heel mooi, maar je ziet hem bijna niet staan door de talloze kraampjes die ervoor opgesteld staan of zeg maar gerust een ganse markt. Een beetje te toeristisch zou ik zeggen, tenzij deze markt eenmalig is ter ere van het Chinese Nieuwjaar natuurlijk. Moeilijk te zeggen want je hebt hier de typische kledingszaakjes voor toeristen maar evengoed de lokale stalletjes met orchideen en tamarinde en gefrituurde sprinkhanen of wormen en een heleboel snacks die niet echt in trek zijn bij de modale toerist.

17 tot 21 jan. AO CHALONG / PHUKET

Ik ga de afgelopen dagen wat samenvatten want anders gaan mijn verhaaltjes wel heel saai worden. In het heel kort komt het erop neer dat we nu 5 dagen verder zijn en de buitenboordmotor het nog altijd niet doet.

De kogellagers waren dus blijkbaar niet het enige probleem. Toen Dirk de motor terug in elkaar had gezet en vol verwachting probeerde te starten, gebeurden er niets...Motor terug uit elkaar, kijken of hij ergens iets gemist had bij de montage, terug in elkaar en....niets....

Wel raar, want er is ontsteking, er is benzine toevoer maar toch schiet hij niet in de gang. Er is wel niet veel compressiedruk in de ontstekingskamer, dus...motor terug uiteen en de oude stofringen terug voor de kogellagers, want de nieuwe pasten niet echt helemaal en laten misschien lucht door. Maar...geen avance.

Oké, nu weet mijnen Dirk het niet meer, dus tijd om naar de buitenboord garage te gaan. Daar bevestigen ze dat er niet genoeg compressiedruk is in de pistonkamer en wijten dit aan een koppakking die stuk is of de veer van de piston die versleten is. Het eerste kijkt de mekanieker na en is nog in orde, maar voor de rest heeft hij geen tijd meer. Is niet erg, want een nieuwe veer kan Dirk ook wel steken, dus bestellen we die meteen. Allen moeten we daar wel 6 dagen op wachten...

Ondertussen gaan we tegen beter weten in naar de Mariner dealer in Phuket, kijken of zij een veer hebben liggen, maar zij moeten die evengoed bestellen en dat duurt even lang. Ook gaan we kijken naar een nieuwe motor, maar tengevolge van de overstromingen een paar maanden geleden in Thailand, bedraagt de levertijd van eender welk merk kleine buitenboord 2 tot 3 maanden!

Dus als we onze bb niet meer aan de praat krijgen, zit er niets anders op dan terug naar Maleisië te varen en hopen dat ze er in Langkawi in stock hebben, of dat de levertijd tenminste wat korter is. Trouwens in Langkawi is het ook veel voordeliger om zoiets nieuw te kopen, want daar moet je geen tax betalen.

Enfin, ik wilde terwijl we toch moeten wachten op die veer naar een of ander mooi eilandje varen, maar daar staat Dirk zijne kop niet naar dus liggen we nog altijd in Ao Chalong en krijgen schoon gespierde armen van al dat roeien.

AO CHALONG / PHUKET

Heel de morgen zoeken we op internet naar adressen in Phuket waar we een nieuwe buitenboordmotor kunnen kopen, want daar zijn we nu toch wel klaar voor, maar Dirk heeft blijkbaar geen zin om naar de kant te roeien want in plaats daarvan gooit hij de motor helemaal uit elkaar. En met helemaal bedoel ik dus ook echt helemaal.
Hij vindt kapotte kogellagers. Weeral. Ja ik weet niet wat wij tegenwoordig met kogellagers hebben en ik vraag me af waar die dingen nog allemaal in verwerkt zitten, maar in elk geval weten we waar we in Phuket moeten zijn voor nieuwe.
Dus morgen- nu is de dag al te ver gevorderd- toch maar naar de kant roeien en wie weet, fingers crossed kunnen we morgen terug over het water scheuren.

AO CHALONG / PHUKET

We vertrekken vroeg vandaag naar Ao Chalong en komen rond de middag al aan. Om niet teveel tijd te verliezen hangen we ons aan een mooring, zodat we niet moeten wachten om van boord te gaan totdat ons anker zich goed heeft gezet.
We scharrelen onze was bijeen en gaan naar de wasserette. Onderwijl gauw effe lunchen en een uurtje later terug naar de boot om de was op te hangen.
Vervolgens gaan we terug naar de kant om water te kopen. We hebben zo’n 14 gallons nodig en terwijl we met de eerste 7 flessen van 18l naar onze Narid tuffen, stopt de buitenboord motor er ineens mee. Klak, prrrffffttttt en da was`t! Geen leven meer in te krijgen. Was eigenlijk wel te verwachten, want dat motorke loopt al een tijdje als een oude koffiemolen, maar het was wel sympathiek geweest als het tenminste gewacht had tot we met onze vracht water vlak bij de boot waren. Maar niets aan te doen we moeten het laatste stuk peddelen. Gelukkig ziet Ralph van de Saltotu ons en schiet ons te hulp, sleept ons naar de Narid en gaat zelfs met Dirk op en af naar de kant om de tweede vracht water op te halen.
Tegen de avond zijn we dan ook helemaal gereed om een week of twee naar de afgelegen eilandjes en prachtige baaitjes te gaan waar ze in elke vakantiebrochure zo’n reclame van maken, maar zonder motor aan onze dinghy lijkt ons daar niet zoveel fun aan.

10 tot en met 14 januari PATONG

We varen nog eens terug naar Patong, om boodschappen te doen in de Big C - de Thaise versie van de Franse warenhuisketen Casino - en om een Thaise massage. Maar omdat we het in tegenstelling tot veel collega zeilers wel leuk vinden in Patong, blijven we er wat langer plakken. De meeste vinden Patong veel te toeristisch en druk en vinden de verkopers van de talloze winkeltjes veel te pusherig, maar na Indonesië stellen die verkopers hier echt niet veel voor. Als je ze negeert laten ze je direct met rust. Er lopen hier immers genoeg toeristen rond die zich wel later strikken door hun praatje.

Aan een Thaise massage doen we echter wel mee, daarvoor waren we onder andere naar hier gekomen. In Ao Chalong kan dat ook wel hoor, maar die massagesalons daar zagen er allemaal nogal dubieus uit.
Nu zo’n Thaise massage is wel iets anders als zo’n Balinese waar je spieren worden uitgewreven. Hier wordt je zowat plat genepen. Ze gaan op je benen en rug staan, trekken en sleuren aan je ledematen en af en toe moet je je masseuse wat intomen of je komt geradbraakt naar buiten. Dirk kon het anders wel appreciëren en die voelt zich opgelucht omdat zijn rug een paar keer gekraakt is en weer lekker los zit, maar ik prefereer toch de Balinese methode.

In Patong komen we ook Kari en Aslaug van de ‘Lady Ann’ terug tegen en Aslaug en ik muizen er een dag tussenuit naar Phuket. Niet dat ik iets nodig heb van de stad, maar de busrit over de berg is wel eens leuk om doen en het oude gedeelte van Phuket met zijn Portugese koloniale gebouwen en Chinese rijtjeshuizen zijn toch wel een bezoekje waard.



En een avondje uit in Patong is toch ook zeker een must. We zijn eigenlijk nog veel te vroeg op de avond maar de sfeer komt er toch al goed in. De ‘place to be’ voor het bruisende nachtleven is de Bangla Road, een straat vol bars met bar girls of boys. Ladyboys of he-she’s en ja watte, het verschil tussen de girls en de boys is bijna niet te zien en soms zelfs helemaal niet. Als man moet je hier goed oppassen wat je mee naar huis neemt, want er zou wel eens een stukje teveel in de deal kunnen zitten.

Enfin, na 5 dagen vinden we het tijd worden om eens verder te gaan en de grote baai oostelijk van Phuket te gaan verkennen, maar omdat het ondanks de weersvoorspellingen geen druppel geregend heeft, moeten we eerst terug naar Ao Chalong om water te kopen om onze tanks weer te vullen.



Girls of Boys???

 　

AO CHALONG / PHUKET

We hebben twee aderessen in Phuket stad waar we kans maken om het kogelgewricht te vinden, maar omdat dit zelfde stuk ook in een auto zit, stoppen we onderweg ook bij een paar garages. Maar daar doen ze nogal moeilijk. Wanneer ze daar vragen welk model auto we hebben en we antwoorden dat het voor een boot is, willen ze ons niet meer voorthelpen. Als we uitleggen dat dit stuk ook in een auto zit, geloven ze ons niet en sturen ons gewoon wandelen.

Enfin bij SKF denken ze dat ze dit stuk in hun andere winkel hebben liggen en zeggen dat we morgen maar eens moeten terugkomen, maar in de laatste winkel, bij G.C Huat hebben we eindelijk geluk. Er staat daar een Chinees vrouwke achter de toog die haar vak goed kent. Ze keek gewoon eens effe naar dat bolscharnier, verdween achter haar rekken en kwam een minuut later terug met een nieuwe, identiek aan de onze. Ook de stofring die we van de week nog mankeerde had ze in voorraad.

Dus nu zijn we weer helemaal gesteld.

AO CHALONG / PHUKET

Dat met een hamer slagen op het bolscharnier was toch niet zo’n goed idee...Het scharnier is nu gebarsten en moet nu zonder fout vervangen worden. Maar vandaag heeft het geen zin om ernaar op zoek te gaan want het is zondag. Dus maken we er dan verder ook maar een echte zondagse dag van.

Eerst dachten we dat het een duikboot was, achteraf bleek het het meest lelijkste mega-yacht te zijn dat we ooit zijn tegengekomen.

AO CHALONG / PHUKET

We hadden er niet echt een goed oog op, maar wanneer we de auto-onderdelenwinkel binnenstappen liggen de kogellagers al netjes te wachten op ons. Helaas zonder de stofring die ervoor moet zitten, maar het kan ook wel zonder die laatste volgens Dirk.

Met het bolscharnier hebben we iets minder geluk. Ze hebben er wel een liggen, maar de schroefdraad is niet compatibel. Maar zegt die meneer van de shop, je kan misschien gewoons eens met een hamer op de kom van het scharnier slagen zodat die wat vervormd en de bol niet meer zo kan wiebelen. En ja eigenlijk, dat kunnen we wel eens proberen.

Als we klaar zijn in de winkel rijden we met onze gehuurde scooter naar de Nakkerd Hills, naar de grote Boeddha die uitkijkt over Chalong Bay aan de ene kant en Kata Beach aan de andere kant. Deze Boeddha van 45 m hoog en met een diameter van 25 m is helmaal afgewerkt met Birmaans marmer. Tien jaar geleden zijn een paar vrienden aan dit enorme project, dat vandaag de dag nog niet af is, begonnen en hebben dit helemaal gefinancierd met donaties. Er staan dan ook verschillende giftboxes op de site die goed gespekt worden door de bezoekers ( en op een goede dag komt er +/- 1000 man over de vloer) of je kan een marmeren tegel kopen waar je een wens mag opschrijven aan de achterkant. De Boeddha op zich is toch wel indrukwekkend en het uitzicht hierboven weeral eens de moeite waard.

AO CHALONG / PHUKET

Vandaag demonteert Dirk één van de bolscharnieren die verantwoordelijk is voor de overbrenging van het stuurwiel naar het roer. Er zit namelijk nogal wat spel op dat scharnier en is dus eigenlijk dringend aan vervanging toe en met een beetje geluk hebben ze dat in die winkel waar we morgen terug naar toe moeten voor die kogellagers.

AO CHALONG / PHUKET

Ik weet niet of je je nog herinnert dat we in Indonesië problemen hebben gehad met de stuurkolom. Het stuurwiel draaide toen heel stroef doordat de kogellagers van de naaf - de pin die uit de stuurkolom komt en waaraan het stuurwiel is bevestigd - nogal erg verroest waren. Dirk heeft dat toen voorlopig opgelost met een halve bus WD40 tussen de lagers te spuiten, maar eigenlijk moeten de kogellagers gewoon vernieuwd worden. En Phuket is nu eens een plaats waar de kans heel groot is dat we die nieuw kunnen vinden.

Alleen is het nog niet zo simpel om de naaf te demonteren. Zeker niet wanneer er nog een clips voor de afdichtingsring zit die niet op het schema staat van de stuurkolom en die zo vettig is dat je hem niet meteen ziet. Maar met wat gevloek en bruut geweld komt het toch allemaal uit elkaar.

Aan Brent van de PCYC - de Yacht Club die in Chalong Bay moorings verhuurt en een bar-restaurant aan het strand heeft - vragen we waar we ergens een Spare Parts winkel kunnen vinden en die stuurt ons naar de Kachang Chaofa Co Ltd en verhuurt ons gelijk een scooter om ernaartoe te rijden.

De Kachang Chaofa is een kleine auto-onderdelenwinkel die een fantastisch groot magazijn moet hebben, want er komt veel volk over de vloer die voor de gekste onderdelen komen en bijna iedereen kan meteen geholpen worden. Maar de kogellagers die wij nodig hebben, hebben ze natuurlijk niet in voorraad. Die zijn van Japanse makelij en blijkbaar heel ongewoon hier in Azie! Maar ze willen ze toch proberen te bestellen en beloven ons niets, maar zeggen dat we overmorgen maar eens terug moeten langskomen.

AO CHALONG / PHUKET

Voordat de 24 uur om zijn staan we terug bij de customs om verder in te klaren en diezelfde douanier van gisteren doet of hij ons voor de eerste keer ziet en helpt ons heel vriendelijk om al de paperassen juist in te vullen. Ook de Port Captain die ons gisteren zag weggaan helpt ons netjes voort en het is vandaag allemaal gratis. Oef, daar zijn we toch een beetje opgelucht over, want we waren niet helemaal gerust dat het vandaag zo vlot zou verlopen.

De rest van de dag trekken Aslaug en ik samen Phuket stad in - een gewone zoveelste Aziatische stad met dat verschil dat als je hier je weg kent alles vindt dat je maar enigszins zou nodig kunnen hebben - en gunnen onze mannen een rustige dag voor zichzelf.

AO CHALONG / PHUKET

Bij immigratie moeten we voor het stempeltje in de paspoorten 300 Bath ( 7,5 euro) betalen. Tiens, we hadden gehoord dat inklaren in Thailand gratis was, uitgezonderd op zon- en feestdagen.
Een deur verder bij de customs moeten we even aanschuiven maar horen dat ze 600 Bath aanrekenen aan de man voor ons. Die man kijkt eens raar en vraagt waarom hij moet betalen. Omdat het vandaag 3 januari is en nog altijd feestdag, luidt het antwoord. Omdat dit helemaal niet klopt volgens de officiële Thaise kalender vraagt Dirk meteen of het morgen ook nog een feestdag is, waarop de beambte antwoord dat morgen de feestdagen voorbij zijn.
Oké zegt Dirk, is het dan goed dat we morgen terugkomen?
Zoals je wilt antwoordt de douanier, je hebt 24 uur de tijd om in te klaren.
Het voelt een beetje raar, maar toch draaien we ons om en zeggen dan vriendelijk ‘ tot morgen’, want de Port Captain wilt vandaag ook nog eens 600 B en eigenlijk houden wij dat geld liever in onze zakken in plaats van dat we dat in hun zakken steken. Tenslotte is dat alles tezamen € 30 en daar kan je hier met twee man wel 10 keer van gaan eten.
We zijn wel benieuwd wat dat morgen gaat geven als we verder komen inklaren en doen alvast een paar boodschappen ingeval dat....
　

AO CHALONG / PHUKET

Vandaag varen we de hoek om, naar Ao Chalong aan de westkant van Phuket, zodat we morgen onze paspoorten kunnen laten afstempelen.

Ao Chalong is een hele grote baai, druk met duik-charterboten en speedboten die dagtrips maken naar de eilanden en bezaaid met moorings, zodat we helemaal aan de buitenkant een plekje zoeken. Omdat hier regelmatig ankers beginnen te krabben, gaan wij maar voor de veiligheid niet meer van boord vandaag zodat we ons ervan kunnen verzekeren dat onze pin zich goed ingraaft in de modder.

PATONG / PHUKET

Het is heel rustig vandaag in Patong. Gisteren is hier serieus stevig gefeest geweest en vandaag wordt er hard geveegd om de resten ervan weer op te kuisen.

Omdat we hier nu zijn willen we s’ avonds eens gaan kijken naar het beruchte nachtleven in Patong, maar het heeft weinig zin om daarvoor van boord te gaan want de eerste dag van het jaar wordt dat blijkbaar gevierd in bed met een serieuze kater.

Happy New Year To All of You

PATONG / PHUKET

Omdat we onze Narid niet alleen willen laten als straks de papieren lampions opstijgen, vieren we oudejaar onder ons tweetjes aan boord. Heel rustig dus, maar ook supergezellig.
We installeren ons in de kuip met de bbq en bakken er de hele avond kleine stukjes vlees op die we lekker oppeuzelen terwijl we naar het vuurwerk kijken dat al om 7 pm begint. Het start met kleine pijlen maar het blijft wel de hele avond doorgaan. Hoe verder de avond vordert trouwens, hoe mooier het vuurwerk wordt en op het moment van de jaarwisseling is het een spektakel dat echt de moeite waard is. Ja we dachten dat het vuurwerk nooit beter kon zijn dan in Sydney, maar Patong moet echt niet onder doen. Het is wel niet zo georkestreerd als in Australië, maar zeker evenveel of misschien zelfs wel meer. Wat hier ook nog eens extra dimensie geeft aan het hele gebeuren zijn de lampions. De hele avond vliegen er vele lichtjes door de lucht, maar om 12 uur stijgt er een massa van die lampions op. Echt heel mooi om zien. Twee landen er bij ons aan boord. Eentje blijft in de mast steken en eentje valt op dek. Maar gelukkig zijn beiden hun lont al kwijt voor ze landen, want sommige luchtballonnetjes zien we brandend naar beneden vallen of al naar beneden komen terwijl hun lont nog nagloeit.
We hebben echt een spetterend begin van het nieuwe jaar en wensen jullie allemaal een goed, gezond en voorspoedig 2012!

LANGKAWI - PHUKET 26 tot 30 december

Vlak na de middag zeilen we al een stukje naar het noordwesten van Langkawi, vanwaar we morgen een vroege start willen maken. In vogelvlucht is een maar een etmaal zeilen naar Phuket in Thailand - waar we nieuwjaar willen vieren - maar we hebben nog dagen genoeg over om dit stuk in korte dagtrips te doen.

Dit stukje kust met zijn honderden eilandjes of gewoon rotsblokken met een toefke groen op die zomaar uit het water steken, verborgen baaitjes en witte zandstrandjes is trouwens veel te mooi om door te vliegen. Sommige van die eilanden hebben ook de gekste vorm zoals het eiland dat we hebben uitgekozen om voor de nacht te ankeren. Van ver ziet dat er maar bedenkelijk uit en eigenlijk hebben we een beetje spijt dat we geen eiland vroeger gestopt zijn, want dat zag er veel meer beschermd uit dan deze rechte rotsmuur van 150 m hoog die alleen maar wind en swell van of west of oost - hang ervan af aan welke kant je gaat liggen - tegenhoudt. Maar er vlak naast liggen we heerlijk rustig en is dit toch wel een indrukwekkend plekje.

De volgende dag passeren we nog allerlei mooie baaitjes maar stoppen pas bij Ko Lanta en hier merken we echt dat we niet meer in Maleisië zitten. Het is hier ineens veel toeristischer en iedereen loopt hier gewoon rond in zwembroek en bikini! Ha, eindelijk mogen onze t-shirts met mouwen en shorts tot onder de knieën weer de kast in.

Van Ko Lanta maken we een klein ommetje naar Ko Phiphi Don, het beroemdste backpackers eiland in de Andaman Sea. Een gezellige drukke plaats waar nog geen auto’s noch scooters ( uitgezonderd die van de politie) rondrijden. Hier wordt echt vakantie gevierd en na het serieuze Maleisië kunnen we de losse sfeer die hier hangt echt wel eens appreciëren.

De laatste etappe naar Patong, de grote baai in het zuidwesten van Phuket gaat langzaam doordat er net iets teveel wind staat om niet te zeilen. Het duurt dan ook dubbel zo lang als dat we gewoon zijn, maar we hebben nog altijd een dag over en kunnen als het moet nog stoppen, maar het moet niet. Wel ligt de anders niet zo populaire baai onder de yachties - veel ferry’s, jetskies en swell - nu al wel goed vol om naar de honderden papieren lampionnen te kijken die ze hier morgen met het inluiden van het nieuwe jaar laten opstijgen.

LANGKAWI

Musa is een man van zijn woord. Op de afgesproken tijd staat hij op de afgesproken plaats met onze auto. Alleen is de auto wel nog kleiner als we dachten, maar onze vier jerrycans passen er toch in én wij kunnen er ook nog bij!
We rijden eerst naar het pompstation dat op zondag en kerstdag gewoon open is, net zoals al de winkels hier op Langkawi. Maar ,misschien omdat het toch een beetje een feestdag is, mogen we gelijk 100 liter tanken aan de gesubsidieerde prijs. Dat gaat vlot, want wanneer we de diesel aan boord hebben afgezet, hebben we nog bijna een hele dag over met de auto.

We rijden eerst naar de kabelbaan in het noordwesten van langkawi. Een 919,5 m lange kabelbaan op de top van de Gunung Mat Chincang berg. Maar het is daar zo verschrikkelijk druk en zeker twee uur aanschuiven voor we erop geraken, dat we maar verder rijden en een klein rondje Langkawi maken.

Tussendoor stoppen we uiteraard verschillende keren zoals bij het Craft en Culture center, het veld van de verbrandde rijst , Oriental Village en Hole in the Wall en hebben echt een gezellige dag.

LANGKAWI

Naar de top van de berg in Kuah zou een mooi wandelingetje zijn. Niet te lang en een geasfalteerde weg tot helemaal boven. En dat niet te lang klopt wel, maar nondedju het is wel erg stijl naar omhoog. Ik geraak ocharm niet zonder stoppen tot aan de top. De beloning na de klim is anders wel de moeite. Een prachtig uitzicht over heel Langkawi en zijn eilandjes. Maar mijn conditie... ja amaai, ik denk dat ik al een goed voornemen heb voor het nieuwe jaar.

Kerstavond vieren we op de Sunflower. We zijn in totaal met z’n vijfentwintig en passen net allemaal op het voordek! Omdat het kerstmis is heeft iedereen iets speciaals meegebracht zoals kaas en salami en kaas en feta en olijven en pizza en gedroogde tomaatjes en het is een echt festijn, maar toch voelt het niet als kerstmis. Het is rond de 30°C warm en op het hele eiland valt geen enkele kerstbal of sfeerlichtje te bespeuren.

LANGKAWI

Op de afgesproken tijd staan we bij Suray haar winkel, maar onze auto is er nog niet. Die brengen ze een uurtje later, zegt ze. Oké dan wachten we wel even.
Maar een uur later krijgen we te horen dat hij vandaag niet meer wordt binnengebracht. We krijgen wel de sleutels van een andere, grotere auto maar als we voor we instappen even naar de prijs informeren, kost die het dubbele van de auto die we besteld hadden.
Euh sorry....dat is ons teveel, zeker omdat de dag ondertussen al bijna half om is.
Dan telefoneren we liever naar Musa, die ook een klein oud gevalletje verhuurd, om met hem iets te regelen. En die zijn auto is morgen al wel bezet, maar zondag is die voor ons.

LANGKAWI

In Maleisië wordt de diesel gesponsord door de staat maar alleen voor de Maleisiers zelf . Omdat ze aan ons toeristen de normale prijs moeten aanrekenen, verkopen ze ons eigenlijk niet graag diesel. Tenzij we 1 jerrycan per dag aan het pompstation laten vullen, dan knijpen ze meestal een oogje dicht en geven ons de lokale prijs.

Omdat het verschil van prijs tussen wel of niet gesponsorde brandstof 65% bedraagt is het voor de 100 liter die wij maar nodig hebben al voordeliger om een auto te huren en bij verschillende pompstations telkens 1 jerrycan te laten vullen. Tenminste, als je een kleine goedkope auto huurt. En dat kan bij Suray van het winkeltje bij het dinghydok. Zij arrangeert naast haar slijterijtje ook auto’s en bij haar bestellen we het goedkoopste wat ze kan regelen (€ 10/dag ) voor morgen. Komt goed uit, want dan kunnen we na de diselrun onze zware zak was gaan ophalen en de rest van de dag het eiland rond tuffen.

LANGKAWI - KUAH

Hoewel Langkawi nog altijd Maleisië is, moet je hier toch inklaren bij aankomst. Wat wij nog niet gedaan hebben. We waren oorspronkelijk ook maar van plan om hier 1 dag of zo te blijven en dan in één keer in en uit te klaren, maar nu we wat langer blijven, lijkt het ons toch een goed idee om ons officieel te gaan aanmelden.
Niet dat ze er hier erg mee inzitten hoor. Bij de costums vragen ze niet meer als ons uitklaringsbewijs van Johor Bahru en zeggen dat als we Langkawi verlaten we eerst langs immigratie moeten. Ook bij die mannen van de immigratie wordt niet veel gezegd of gevraagd. We moeten daar gewoon een papiertje invullen en klaar is kees. Hm...achteraf gezien hadden we ons die wandeling naar de jetty misschien toch kunnen besparen.

LANGKAWI

Eten in Maleisië is goedkoop maar een biertje drinken of een wijntje...hola...dat is duur. Tenminste, als je het al kan krijgen. In een warung - lokaal restaurantje - kan je het al pertinent vergeten om een fris pintje bij je eten te drinken. Alleen in grote supermarkten bij de non-halal producten is het te verkrijgen. Maar dat kost je wel rond de € 2 per blikje van 32 cl. En voor de goedkoopste Château Migraine betaal je al gauw € 8,00.

Maar Langkawi is duty-free en in bijna elke winkel kan je chocolade, huishoudgerief en alcohol kopen en hoewel de twee eerste artikelen niet altijd goedkoper zijn dan op een ander, zijn de spiritualiën dat zeker wel.
Zeker als je naar een groothandelaar gaat.

Met de crew van nog twee andere boten gaan we naar ‘Teow Soon Huat’ wholesales en omdat onze vrienden nogal veel inslaan kunnen wij mee profiteren van de nog eens extra korting op het bier en betalen uiteindelijk € 0,25 per blikje Skol. Ook de wijnen zijn hier erg interessant van prijs en voor de liefhebbers van iets sterkers is dit eveneens een uitstekend adres.

Ja, we vonden Langkawi al leuk, maar het wordt er alleen nog maar beter op!

KUAH - LANGKAWI

Omdat we ondertussen al zoveel anti-reclame hebben gehoord over Kerstmis vieren in Phuket en we Kuah na deze eerste dag wel een leuk stadje vinden, besluiten we om hier te blijven tot na kerst.

In Phuket is het naar het schijnt tijdens de feestdagen ontzettend en enorm druk en niet aangeraden om van boord te gaan om kerstavond noch -dag te vieren, want je zou wel eens een leeggeroofde boot kunnen terugvinden. Nu weten we wel dat je niet alle geruchten moet geloven die de ronde doen, maar toch...het is geen leuke gedachten in je achterhoofd om mee te nemen naar een feestje.
Trouwens, hier in Kuah zijn we via via al uitgenodigd op de Sunflower en we kennen die mensen wel niet, maar wel een paar andere gasten van hen. Dus dat is dan geregeld.