28
Feb
2009
4 GEITJES
zaterdag, februari 28, 2009 8:25 pmHans en Anneke komen ons uithalen voor een wandeling ashore. Via een geitenpadje kan je naar een dorpje hier een beetje verder met één winkeltje en hoewel het hem eigenlijk om de wandeling op zich gaat is het vooruitzicht op vers brood toch ook wel leuk.
We klauteren omhoog naar het pad dat over de rotsen en tussen de cactussen door slingert met prachtige uitzichten op Colombier en de omliggende baaien.
Het dorp waar we uitkomen heeft mooi onderhouden huisjes maar we wandelen niet verder dan tot aan de winkel.
Gewapend met brood vangen we de terugtocht weer aan en als vier geitjes lopen we achter elkaar dat toffe padje weer af tot aan het strand.
Dit stukje stappen heeft Dirk, die zich al een paar dagen niet lekker voelt, zo uitgeput dat hij van Anneke zoutpillen en platte rust voorgeschreven krijgt.
Terwijl Dirk zich als een pasja bovenop een stel kussens in de kuip installeert ga ik nog een beetje ravotten met de schildpadden.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek27
Feb
2009
ST BART’S
vrijdag, februari 27, 2009 8:22 pm Om 8.30 halen we het anker binnen.
We ronden St Martin aan zijn noordelijke zijde en zetten koers naar St Bart’s. Langs deze kant van het eiland is dat wel iets langer dan wanneer we de Nederlandse brug zouden genomen hebben en de onderkant van St Maarten zouden gevolgd zijn, maar deze route is bezeilbaar en bij de kortere hadden we de wind los op onze neus gehad.
Het voelt zaaaalig om weer op zee te zijn, de zeilen te horen flapperen, de golven te horen bruisen en mijn haar constant uit mijn ogen te wrijven dat door de wind alle kanten opwaait.
De weercondities zijn bijna ideaal, een gematigd windje, niet te hevig maar ook niet zwakjes, een bijna platte zee maar in onze Narid zit niet veel fut vandaag. Ze is precies serieus uit conditie na die lange rustperiode op St Maarten!
De middag is al een stuk gevorderd als we Anse de Grand Colombier binnenzeilen en verwelkomt worden door de waterschildpadden.
Anse de Grand Colombier is een prachtige baai waar je gratis aan een mooring mag gaan hangen en heu…?
Door de marifoon hoor ik ‘Narid, Narid, hier de Zwit’
De Zwit…?hoe kan ik die nu horen, die liggen nu toch op St Kitts…!
Nog eens ‘Narid, Narid, hier Zwit. Helemaal vooraan in de baai , vlak naast ons komt een mooring vrij maar haast je wat want anders is er een Canadese boot mee aan de haal.’
En ja hoor daar ligt de Zwit echt!
Een tas koffie later springen we het water in de schildpadden achterna en ontdekken een grasveld met anemoontjes op onze Narid haar roer en een schroef versierd met lange groene slijmerige draden.
Nu snappen we waarom we zo langzaam gingen, je zou voor minder uit conditie geraken.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek26
Feb
2009
GRAND CASE
donderdag, februari 26, 2009 5:55 pm Op voorstel van James lichten we om 14.00 het anker en nemen de middagbrug van Marigot – de bruggen om Simpson Lagoon in en uit te varen gaan maar 3x per dag open – en zeilen maar tot Grand Case om daar eerst nog eens ribbetjes te gaan eten aan 4 US$. Morgen moeten we dan geen rekening meer houden met openingsuren van bruggen en kunnen dan of naar St Barth’s of naar St Eustatius zeilen.
Het water in Grand Case is zo helder en zuiver en van zodra het anker ligt duiken we erin voor een zwemmeke en een uitgebreid bad. Heerlijk…na zo een lange tijd eindelijk nog eens te kunnen zwemmen.
’s Avonds bij een bord bbq-spareribs en lekker frietjes besluiten we om het morgen kalm aan te doen en stippelen een tocht van +/- 26 nm uit naar St Barth’s.
1 Comment »
Category: Geen rubriek 25
Feb
2009
DRIE WEKEN!
woensdag, februari 25, 2009 5:52 pm DRIE WEKEN !
Morgen zijn we hier al 3 weken…hoog tijd dus om te vertrekken voordat we hier wortel schieten.
Ik vind dat eigenlijk wel gek dat die 3 weken zo omgevlogen zijn en precies sneller gingen dan wanneer we ‘on the way’ zijn. Misschien heeft dat te maken met dat er een soort van regelmaat in ons leven was gekomen, maar dan zou je toch juist denken dat de tijd langzamer gaat…?
Soit, hoog tijd dus om verder te trekken en de laatste paar dagen hebben we allerlei excuses gezocht om nog wat te blijven – navigatielicht dat nog vervangen moest worden, muis die gek doet – maar die zijn nu allemaal op. We moeten nog juist even langs James om een computerprogramma voor die zwiep muis en dan zijn we er klaar voor.
James had hetzelfde voor met zijn laptop, namelijk dat die de gps per vergissing aanzag als een muis en bij elk signaaltje van de gps floept de muis dan over het scherm. Hij heeft dat mooi opgelost met een ‘comportblocker’ en ja hoor, bij ons werkt dat ook.
Nog even langs de winkel en de douane en we spreken af met James en Margot, die ook dringend de wortels met St Maarten/St Martin moeten doorsnijden, om morgen samen te vertrekken.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek 24
Feb
2009
CARNAVAL
dinsdag, februari 24, 2009 5:53 pm In St. Martin vieren ze vandaag Carnaval en staat er een optocht door de straten van Marigot op het programma . Nu zijn wij eigenlijk zo geen Carnavalsmensen maar dit stukje folklore willen we toch echt niet missen.
We spreken af met Hans en Anneke om naar de stoet te gaan maar omdat wij eerst nog een boodschap moeten doen gaan zij alvast vooruit en nemen de marifoon mee opdat we elkaar ginds zouden kunnen vinden.
In Marigot aangekomen is het geen kunst om de stoet te vinden, die heeft zoveel lawaai bij dat je niet kan missen, maar die marifoon hadden we beter thuis gelaten want je hoort er geen snars op met al dat kabaal.
De Carnavalsparade is, voor zover ik me kan herinneren totaal anders als bij ons in België. Een vleesshow noemt Dirk het en daar heeft het inderdaad echt wel veel van weg.
Jonge vrouwen en meisjes in glitter bikini’s die om ter sexiest bewegen om de muziek. Elke groep heeft zijn eigen vrachtwagen mee met dj en een stuk of 12 boxen met een paar 1000 Watt en mensenlief…wat een herrie. De jongens en meisjes schuren en rijen tegen elkaar aan dat het een lieve lust is en we zijn blij als de stoet gepasseerd is en we onszelf weer kunnen horen denken.
Op weg naar ons Bieke komen we heel toevallig Hans en Anneke toch nog tegen op een terrasje en gaan er gezellig bij zitten maar oh jee…daar is die parade ook weer.
Na 2 rondjes stoet en een overdosis kabaal gaan we maar gauw door want een derde rondje kunnen onze oren niet meer aan.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek 23
Feb
2009
JEWELLERY STORE
maandag, februari 23, 2009 5:49 pm James van Margot, de Canadees dus – die van Freya hebben we al lang niet meer gezien maar die zouden naar het schijnt onze richting aan het uitvaren zijn dus wie weet…- wipt even bij ons binnen om te vragen of we iets nodig hebben van de ‘jewellery store’. James zegt steevast tegen de chandler (=handelaar in scheepsonderdelen vlg Prisma, maar dat klinkt zo lullig) de juwelier en eigenlijk…de hebbedingetjes die ze daar verkopen blinken even hard als goud en edelstenen en in de prijs ervan zit ook niet veer verschil.
Wij hebben nog een stuurboordnavigatielicht te vervangen en omdat er een grote keus aan navigatieverlichting bestaat gaan we maar even mee.
In de ‘jewellery store’ horen we dat Maltese Falcon in St Maarten is. In Antigua hebben we haar al eens van ver gezien en we hebben al veel over haar gehoord en nu zijn we zo nieuwsgierig dat we even een ommetje maken en bij haar langs gaan.
Maltese Falcon is een Italiaans designed 3 mast’s megajacht,volledig computergestuurd door Microsoft en met zeer speciale, roterende masten en zeilen. Elke mast heeft 6 ra’s en de zeilen rollen uit de mast verticaal over de ra’s langs links en rechts van de mast. De masten op zich kunnen 360° in het rond draaien en op 8 min tijd is dit schip volledig onder zeil en dat enkel door op een paar knopjes te drukken.
De Maltese Falcon is het meest exclusieve en duurste zeiljacht ooit en als je wilt kan je haar voor 1.000.000 US$ per week huren of kopen voor 150.000.000 US$.
Nu vind ik haar masten er wel heel indrukwekkend uitzien maar voor de rest had ik van haar uiterlijke toch wel meer verwacht. Over het interieur kan ik spijtig genoeg niets schrijven (we werden niet aan boord uitgenodigd…!) maar voor de liefhebbers; de ‘zeilen’ (watersportmagazine) heeft een tijdje geleden een gans artikel over haar geschreven.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek 22
Feb
2009
DOLGEDRAAIDE MUIS
zondag, februari 22, 2009 4:36 pm Onze navigatielaptop is niet meer van de jongste en van tijd tot tijd heeft hij het lastig om in gang te schieten. Als je hem dan aanzet start hij wel op maar zijn beeldscherm wil niet altijd direct mee. Met een beetje geduld en een paar keer proberen (soms wel 10x) lukt het dan meestal wel.
Nu vandaag is hij van de eerste keer helemaal mee maar ik krijg het icoontje van het dagboek op de desktop niet open. Telkens als ik bijna met de muis op het icoontje sta springt het pijltje weg.
Ja hé zeg, wat is dat nu weer….ik krijg met de beste wil van de wereld dat pijltje niet op de pictogrammen, als ik de muis naar links verschuif zwiep….en het vliegt helemaal naar rechtsonder van het scherm. Ondertussen is er al van alles open wat ik niet nodig heb, maar krijg dat maar eens weer dicht met zo’n zwiep muis…
Dirk zegt dat hij dat gisteren ook voorhad en nadat hij eerst de pc had uitgezet, het nadien bij het heropstarten wel lukte.
Ja ballekes….bij mij lukt dat niet en ik wordt er gewoon gek van, dat pijltje vliegt alle kanten op, behalve de goeie en rammelt eens goed met mijn voeten…
Och ja, zuchten we , we zijn nu toch volop aan het vernieuwen, dan zullen we de …
Vernieuwen…?!!!?
‘Tiens, zou dat niets te maken kunnen hebben met onze nieuwe GPS?’ vraagt Dirk.
‘Even uitproberen’
Hij zet de GPS die nu 24/24 ankerwacht houdt uit en de muis….springt niet meer in het rond maar gaat feilloos naar waar ik hem hebben wil.
Oef…dat is dan toch weer een laptop gespaard maar hoe moeten we nu in ’s hemelsnaam digitaal gaan navigeren want het is de bedoeling dat de gps de positie van de boot doorstuurt naar de kaartplotter op de laptop!
Laat ik maar alvast, voor alle zekerheid, beginnen zoeken waar de passer en plotter ook alweer gebleven zijn.
Nu vandaag is hij van de eerste keer helemaal mee maar ik krijg het icoontje van het dagboek op de desktop niet open. Telkens als ik bijna met de muis op het icoontje sta springt het pijltje weg.
Ja hé zeg, wat is dat nu weer….ik krijg met de beste wil van de wereld dat pijltje niet op de pictogrammen, als ik de muis naar links verschuif zwiep….en het vliegt helemaal naar rechtsonder van het scherm. Ondertussen is er al van alles open wat ik niet nodig heb, maar krijg dat maar eens weer dicht met zo’n zwiep muis…
Dirk zegt dat hij dat gisteren ook voorhad en nadat hij eerst de pc had uitgezet, het nadien bij het heropstarten wel lukte.
Ja ballekes….bij mij lukt dat niet en ik wordt er gewoon gek van, dat pijltje vliegt alle kanten op, behalve de goeie en rammelt eens goed met mijn voeten…
Och ja, zuchten we , we zijn nu toch volop aan het vernieuwen, dan zullen we de …
Vernieuwen…?!!!?
‘Tiens, zou dat niets te maken kunnen hebben met onze nieuwe GPS?’ vraagt Dirk.
‘Even uitproberen’
Hij zet de GPS die nu 24/24 ankerwacht houdt uit en de muis….springt niet meer in het rond maar gaat feilloos naar waar ik hem hebben wil.
Oef…dat is dan toch weer een laptop gespaard maar hoe moeten we nu in ’s hemelsnaam digitaal gaan navigeren want het is de bedoeling dat de gps de positie van de boot doorstuurt naar de kaartplotter op de laptop!
Laat ik maar alvast, voor alle zekerheid, beginnen zoeken waar de passer en plotter ook alweer gebleven zijn.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek21
Feb
2009
S/Y ZWIT
zaterdag, februari 21, 2009 4:34 pm Lang lang geleden, toen wij nog droomden van een wereldreis, volgden we de avonturen van het Nederlandse koppel Hans en Anneke met hun zeiljacht ‘Zwit’.
Toevallig is dat dié Zwit waar onze Narid het vorige week op gemunt had en bijna, op zelfstandige basis, had geënterd toen wij duiken waren. Diezelfde Zwit ligt nu weeral , op een veilige afstand weliswaar, bij ons in de buurt.
Uit curieuze tijd gaat Dirk eens kijken in hun dagboek op www.zeilbootzwit.nl wat zij geschreven hadden over die bewuste zaterdag 14 feb en ja hoor…Hans heeft er een lekker verhaaltje rond genaaid met het idee dat hij ‘die Belg met verkeerde prioriteiten’ nooit meer zou tegenkomen.
Omdat wij zijn point of view heel goed kunnen begrijpen nemen we het sportief op en zoeken hen in een zotte bui op.
‘Kennen we jullie?’ vragen ze ons
‘Euh nee, nog niet, maar we staan in jullie dagboek vermeld en dachten daarom om eens kennis te komen maken.’
We worden meteen aan boord uitgenodigd en als we vertellen dat wij die Belgen zijn met een ‘afgeschoten vlag’ begint er bij Hans een lampje te branden en weet hij eventjes niet goed wat zeggen.
Als we vertellen dat we het stukje pittig maar wel heel leuk geschreven vonden breekt het ijs meteen en lachen we er samen eens hartig om.
Het wordt uiteindelijk een super gezellig namiddag en na een paar kopjes thee en een pintje is het etenstijd maar zijn we nog lang niet uitgetaterd en spreken af om morgen bij ons voort te kletsen
Toevallig is dat dié Zwit waar onze Narid het vorige week op gemunt had en bijna, op zelfstandige basis, had geënterd toen wij duiken waren. Diezelfde Zwit ligt nu weeral , op een veilige afstand weliswaar, bij ons in de buurt.
Uit curieuze tijd gaat Dirk eens kijken in hun dagboek op www.zeilbootzwit.nl wat zij geschreven hadden over die bewuste zaterdag 14 feb en ja hoor…Hans heeft er een lekker verhaaltje rond genaaid met het idee dat hij ‘die Belg met verkeerde prioriteiten’ nooit meer zou tegenkomen.
Omdat wij zijn point of view heel goed kunnen begrijpen nemen we het sportief op en zoeken hen in een zotte bui op.
‘Kennen we jullie?’ vragen ze ons
‘Euh nee, nog niet, maar we staan in jullie dagboek vermeld en dachten daarom om eens kennis te komen maken.’
We worden meteen aan boord uitgenodigd en als we vertellen dat wij die Belgen zijn met een ‘afgeschoten vlag’ begint er bij Hans een lampje te branden en weet hij eventjes niet goed wat zeggen.
Als we vertellen dat we het stukje pittig maar wel heel leuk geschreven vonden breekt het ijs meteen en lachen we er samen eens hartig om.
Het wordt uiteindelijk een super gezellig namiddag en na een paar kopjes thee en een pintje is het etenstijd maar zijn we nog lang niet uitgetaterd en spreken af om morgen bij ons voort te kletsen
Leave a comment »
Category: Geen rubriek
20
Feb
2009
GYPSY II
vrijdag, februari 20, 2009 4:32 pm De gypsy ,dat stuk van de windlass dat niet paste, is binnen.
61US$ heeft dat aan Budget Marine gekost om het te laten opsturen en Tim, de gast die ons in de winkel geholpen heeft zegt met een zuur gezicht:
‘Ik zal dat jullie maar niet doorrekenen zeker, maar als ik het op voorhand geweten had, dan had ik jullie niet zoveel korting gegeven’.
Sorry Tim.
Natuurlijk het eerste wat Dirk doet zodra we aan boord zijn is dat ding monteren want we willen onze investering toch eindelijk eens tegoei uitproberen.
‘Shit…’roept Dirk ‘deze gypsy past ook al niet op onze ketting!’
‘Oh nee toch…zijt ge er zeker van want ik denk niet dat ze ons nog graag zien aankomen in Budget Marine om een gypsy te ruilen’.
Na nog eens proberen past het gelukkig wel en de ankerlier op zich…jongens…die werkt fijn!
Hopelijk lukt heel dat ankergedoe vanaf nu beter en is het geen soap meer waar Ria (ons bezoek) zoveel leute in had, maar eerst moeten we nog zien weg te geraken hier want er is een mooring in onze ketting verstrengeld geraakt.
61US$ heeft dat aan Budget Marine gekost om het te laten opsturen en Tim, de gast die ons in de winkel geholpen heeft zegt met een zuur gezicht:
‘Ik zal dat jullie maar niet doorrekenen zeker, maar als ik het op voorhand geweten had, dan had ik jullie niet zoveel korting gegeven’.
Sorry Tim.
Natuurlijk het eerste wat Dirk doet zodra we aan boord zijn is dat ding monteren want we willen onze investering toch eindelijk eens tegoei uitproberen.
‘Shit…’roept Dirk ‘deze gypsy past ook al niet op onze ketting!’
‘Oh nee toch…zijt ge er zeker van want ik denk niet dat ze ons nog graag zien aankomen in Budget Marine om een gypsy te ruilen’.
Na nog eens proberen past het gelukkig wel en de ankerlier op zich…jongens…die werkt fijn!
Hopelijk lukt heel dat ankergedoe vanaf nu beter en is het geen soap meer waar Ria (ons bezoek) zoveel leute in had, maar eerst moeten we nog zien weg te geraken hier want er is een mooring in onze ketting verstrengeld geraakt.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek19
Feb
2009
COMPUTERONTBIJT
donderdag, februari 19, 2009 4:31 pm Daniel, onze landgenoot en professionele schipper die we in Alvor (Portugal) hebben leren kennen, hebben we voor de eerste maal aan deze kant van de plas gezien in Antigua en nu weer hier.
Door Daniel zijn we net een gratis gas-bbq misgelopen, zo’n onnozel duur inox geval dat achter in de kuip op de reling wordt gemonteerd.
Van de week was ik naar ‘the Net’ aan het luisteren en er was iemand op die zijn bbq gewoon weggaf. Na de uitzending riep ik meteen die bewuste boot op maar kreeg antwoord van Daniel ipv de bbq-man.
Daniel nodigde ons uit op de koffie ’s middags en toen ik na ons praatje terug de bbq-boot opriep bleek de waar al verpatst te zijn. Damned…
Nu was het wel heel leuk om hem, Kushina en de kinderen nog eens terug te zien en hoogst waarschijnlijk was die bbq toch niet veel meer, maar het water liep me al in de mond als ik alleen al dacht aan gegrilde steak en ribbetjes.
Nu heeft Daniel voor zijn baas diens boot, een nieuwe Beneteau 57 voeter, tijdens de ARC de Atlantische overgstoken – met werkgever en gasten incluis - en toen zijn chef terug naar huis is gevlogen om kertmis te gaan vieren, is Kushina met haar kroost overgekomen om vakantie te komen vieren op die mooie nieuwe luxe boot. Maar mooie liedjes duren nooit lang en morgen al moet Kushina weer plaatsmaken voor de eigenaar.
Vandaag gaan we nog even gezellig met z’n zessen aan de Franse kant croissants eten met wifi en spreken voor 2011 af met haar in Indonesië (haar moederland) waar ze tegen die tijd een guesthouse wilt openen.
woensdag, februari 18, 2009 11:01 pm
Door Daniel zijn we net een gratis gas-bbq misgelopen, zo’n onnozel duur inox geval dat achter in de kuip op de reling wordt gemonteerd.
Van de week was ik naar ‘the Net’ aan het luisteren en er was iemand op die zijn bbq gewoon weggaf. Na de uitzending riep ik meteen die bewuste boot op maar kreeg antwoord van Daniel ipv de bbq-man.
Daniel nodigde ons uit op de koffie ’s middags en toen ik na ons praatje terug de bbq-boot opriep bleek de waar al verpatst te zijn. Damned…
Nu was het wel heel leuk om hem, Kushina en de kinderen nog eens terug te zien en hoogst waarschijnlijk was die bbq toch niet veel meer, maar het water liep me al in de mond als ik alleen al dacht aan gegrilde steak en ribbetjes.
Nu heeft Daniel voor zijn baas diens boot, een nieuwe Beneteau 57 voeter, tijdens de ARC de Atlantische overgstoken – met werkgever en gasten incluis - en toen zijn chef terug naar huis is gevlogen om kertmis te gaan vieren, is Kushina met haar kroost overgekomen om vakantie te komen vieren op die mooie nieuwe luxe boot. Maar mooie liedjes duren nooit lang en morgen al moet Kushina weer plaatsmaken voor de eigenaar.
Vandaag gaan we nog even gezellig met z’n zessen aan de Franse kant croissants eten met wifi en spreken voor 2011 af met haar in Indonesië (haar moederland) waar ze tegen die tijd een guesthouse wilt openen.
18
Feb
2009
woensdag, februari 18, 2009 11:01 pm
James (die Canadese toffe pée) is zijn boot aan het bevoorraden en klaarmaken om naar de Windward Islands – van St Lucia tot Grenada- te trekken.
Hij vraagt of we niet geïnteresseerd zijn om samen met hem in het groot aan te kopen en dan een pak van 24 blikken gepelde tomaten bijvoorbeeld de delen.
Ja natuurlijk zijn we dat, als we zo wat kunnen uitsparen op basisproducten willen we dat graag doen.
Nu heb je natuurlijk in het groot aankopen en in het gróót en in de ‘Prime’ moet je al 48 blikjes kopen van iets voordat je er voordeel uit haalt. Dat vinden we nu toch wel een beetje te veel, 24 blikken gepelde tomaten en gecondenseerde melk (voor de yoghurt) zijn weggeroest voor we ze ooit kunnen opgebruiken!
Ook de UHT melk moet je in zo’n grote hoeveelheid aankopen en zie je ons al met 20 liter melk sleuren naar de boot en dan spreken we nog niet over dat allemaal kwijt te geraken aan boord want de bilge zit nog goed vol.
De eerste winkel wordt dus niets maar we volgen James naar Philipsburg (met de bus) waar het goedkoop winkelen zou zijn en de units wat kleiner zijn.
Hier kan je 3 kilo diepgevroren beefsteak of kippenborsten aan een zeer voordelige prijs kopen maar als je geen diepvries hebt, wat doe je er dan mee…?
Voor de rest zijn de verpakkingen hier inderdaad kleiner en voor merkproducten liggen de prijzen zeer goed ( er zijn veel Nederlandse merken, wat heel gek is om hier te zien staan) maar ze kunnen niet op tegen de huismerken van een supermarktketen.
Tenslotte gaan we nog naar een derde winkel, een gewone grote (goedkope?) supermarkt maar komen tot de conclusie dat we vorige week in de plaatselijke superette voordeliger uitkwamen én een busrit gespaard hadden!
Hij vraagt of we niet geïnteresseerd zijn om samen met hem in het groot aan te kopen en dan een pak van 24 blikken gepelde tomaten bijvoorbeeld de delen.
Ja natuurlijk zijn we dat, als we zo wat kunnen uitsparen op basisproducten willen we dat graag doen.
Nu heb je natuurlijk in het groot aankopen en in het gróót en in de ‘Prime’ moet je al 48 blikjes kopen van iets voordat je er voordeel uit haalt. Dat vinden we nu toch wel een beetje te veel, 24 blikken gepelde tomaten en gecondenseerde melk (voor de yoghurt) zijn weggeroest voor we ze ooit kunnen opgebruiken!
Ook de UHT melk moet je in zo’n grote hoeveelheid aankopen en zie je ons al met 20 liter melk sleuren naar de boot en dan spreken we nog niet over dat allemaal kwijt te geraken aan boord want de bilge zit nog goed vol.
De eerste winkel wordt dus niets maar we volgen James naar Philipsburg (met de bus) waar het goedkoop winkelen zou zijn en de units wat kleiner zijn.
Hier kan je 3 kilo diepgevroren beefsteak of kippenborsten aan een zeer voordelige prijs kopen maar als je geen diepvries hebt, wat doe je er dan mee…?
Voor de rest zijn de verpakkingen hier inderdaad kleiner en voor merkproducten liggen de prijzen zeer goed ( er zijn veel Nederlandse merken, wat heel gek is om hier te zien staan) maar ze kunnen niet op tegen de huismerken van een supermarktketen.
Tenslotte gaan we nog naar een derde winkel, een gewone grote (goedkope?) supermarkt maar komen tot de conclusie dat we vorige week in de plaatselijke superette voordeliger uitkwamen én een busrit gespaard hadden!
Leave a comment »
Category: Geen rubriek De ankerlier is geïnstalleerd en aangesloten en lijkt te werken maar we kunnen het niet uitproberen want de gypsy (wiel waarover de ketting rolt) past niet op onze ketting. De binnenmaat van de schakels zijn 2 mm kleiner dan standaard maar gypsies kan je in verschillende maten krijgen dus is het maar kwestie van deze om te ruilen.
Met een beetje geluk zeggen ze in Budget Marine, de chandler, hebben we deze namiddag al een andere – als ze diegene die volgens de pc in voorraad is vinden – zo niet, dan zal het voor vrijdag zijn en als we pech hebben moeten we 2 weken wachten.
Van de chandler naar de boot passeren we 3 marina’s met superjachten, zo van die 3-4 deks miljarden motor- en zeiljachten tussen de 100 en 150 voet waar 4 to 8 man crew op zit.
De crew van deze boten zijn meestal jonge mensen in een mooi uniformke - een spierwit hemdje of T-shirt en marineblauwe of beige short – die op je neerkijken vanuit ‘the boss’s ‘dinghy – een rubberen speedbootje met alles erop en eraan – maar die je op hun werk constant ziet rondlopen met een poetsvod en van ’s morgens tot ’s avonds ziet schrobben, wrijven en opblinken. Eerlijkheidshalve moet ik wel vermelden dat die boten blinken als een spiegelke maar als we vandaag een crewlid helemaal boven op de boot de antennes zien afstoffen ja sorry…maar dan kunnen we onze lach toch niet inhouden.
Die bemanning van superjachten verdienen naar het schijnt nen dikke boterham met extra’s maar wat ons betreft mogen ze het hebben hoor.
Met een beetje geluk zeggen ze in Budget Marine, de chandler, hebben we deze namiddag al een andere – als ze diegene die volgens de pc in voorraad is vinden – zo niet, dan zal het voor vrijdag zijn en als we pech hebben moeten we 2 weken wachten.
Van de chandler naar de boot passeren we 3 marina’s met superjachten, zo van die 3-4 deks miljarden motor- en zeiljachten tussen de 100 en 150 voet waar 4 to 8 man crew op zit.
De crew van deze boten zijn meestal jonge mensen in een mooi uniformke - een spierwit hemdje of T-shirt en marineblauwe of beige short – die op je neerkijken vanuit ‘the boss’s ‘dinghy – een rubberen speedbootje met alles erop en eraan – maar die je op hun werk constant ziet rondlopen met een poetsvod en van ’s morgens tot ’s avonds ziet schrobben, wrijven en opblinken. Eerlijkheidshalve moet ik wel vermelden dat die boten blinken als een spiegelke maar als we vandaag een crewlid helemaal boven op de boot de antennes zien afstoffen ja sorry…maar dan kunnen we onze lach toch niet inhouden.
Die bemanning van superjachten verdienen naar het schijnt nen dikke boterham met extra’s maar wat ons betreft mogen ze het hebben hoor.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek Sinterklaas is precies langs geweest!
We hebben een nieuwe windlass, een nieuwe GPS én eindelijk ook een handheld marifoon, het kan niet op of ttz…het ís nu allemaal op.
We kregen 30% korting op de ankerlier en daarom hebben we dan ook maar gelijk een nieuwe GPS gekocht met ankerwatch.
Onze Magellan (gps) loopt op zij laatste pootjes en je zult dat anders gezien hebben hé, als we hier wegzeilen begeeft die het en hier in St Maarten zijn zulke aankopen toch voordeliger als in de rest van de Carib. De handheld marifoon stond al van in België op het lijstje en nu kan ik tenminste eens alleen naar de kant en Dirk oproepen als ik terug aan boord wil.
Het is alleen nog zaaks natuurlijk om alles aangesloten te krijgen want er steken zoveel gekleurde draadjes uit de apparatuur en zo simpel ziet het er nu precies niet uit.
We hebben een nieuwe windlass, een nieuwe GPS én eindelijk ook een handheld marifoon, het kan niet op of ttz…het ís nu allemaal op.
We kregen 30% korting op de ankerlier en daarom hebben we dan ook maar gelijk een nieuwe GPS gekocht met ankerwatch.
Onze Magellan (gps) loopt op zij laatste pootjes en je zult dat anders gezien hebben hé, als we hier wegzeilen begeeft die het en hier in St Maarten zijn zulke aankopen toch voordeliger als in de rest van de Carib. De handheld marifoon stond al van in België op het lijstje en nu kan ik tenminste eens alleen naar de kant en Dirk oproepen als ik terug aan boord wil.
Het is alleen nog zaaks natuurlijk om alles aangesloten te krijgen want er steken zoveel gekleurde draadjes uit de apparatuur en zo simpel ziet het er nu precies niet uit.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek Na het ontbijt neemt Dirk de nieuwe (allé voor ons nieuwe) buitenboordmotor onder handen. Hij vijst die helemaal uiteen, maakt de benzinefilter en carburateur zuiver, geeft de motor nieuwe benzine,…en dan natuurlijk moet de motor uitgetest worden.
Het verschil tussen onze vroegere 3,3 pk en de 5 pk van nu (eigenlijk 1 pk-tje teveel voor ons bootje) is groot en als we nu alletwee helemaal van voor gaan zitten en de gas volle poulle openderaaien planneren we zelfs. (dan komt de bodem van de boot helemaal uit het water)
Yess!!…. roept Dirk boven het lawaai uit ‘dit is nu wat ik al sinds ons vertrek probeer uit te leggen, met een krachtigere motor gaan we over de golven ipv in de golven en kunnen we tegen een ruwere zee of zelfs een branding tegenop en zullen niet zo snel nat worden in ons bootje.’
Een halve dag en ettelijke tripjes later staan mijn kleren stijf van het zout en grommel ik tegen Dirk dat hij mij al 6 maanden blaaskes aan het wijsmaken is met zijn zwaardere motor.
We gaan nu wel veel sneller vooruit ja…maar tegen dat er vroeger bijna geen spatje water overkwam vliegt nu elke golf binnen.
Het verschil tussen onze vroegere 3,3 pk en de 5 pk van nu (eigenlijk 1 pk-tje teveel voor ons bootje) is groot en als we nu alletwee helemaal van voor gaan zitten en de gas volle poulle openderaaien planneren we zelfs. (dan komt de bodem van de boot helemaal uit het water)
Yess!!…. roept Dirk boven het lawaai uit ‘dit is nu wat ik al sinds ons vertrek probeer uit te leggen, met een krachtigere motor gaan we over de golven ipv in de golven en kunnen we tegen een ruwere zee of zelfs een branding tegenop en zullen niet zo snel nat worden in ons bootje.’
Een halve dag en ettelijke tripjes later staan mijn kleren stijf van het zout en grommel ik tegen Dirk dat hij mij al 6 maanden blaaskes aan het wijsmaken is met zijn zwaardere motor.
We gaan nu wel veel sneller vooruit ja…maar tegen dat er vroeger bijna geen spatje water overkwam vliegt nu elke golf binnen.
Leave a comment »
Category: Geen rubrie James, nen toffe Canadese pée die ons een paar dagen geleden een sleepke heeft gegeven, heeft ons uitgenodigd om mee te gaan duiken. Hij heeft twee volledige duikuitrustingen en 3 flessen en wil ons overtoer meenemen naar de bodem van de zee.
Eigenlijk moeten wij, nu we terug mobiel zijn die ankerlier gaan kopen, dan kunnen we die vandaag en morgen (zondag als er toch niets te doen valt) installeren maar what the hell…zo’n aanbod krijgen we waarschijnlijk nooit meer en tegen maandag zullen de ankerlieren toch wel zeker niet uitverkocht zijn…!
We moeten wel met onze boot tot Grand Case varen maar dat is geen erg want dan kunnen we vanavond aan de Franse kant van het meer ankeren, de kant waar we officieel volgens de inklaringspapieren verblijven.
In Grand Case aangekomen laten we de Narid achter en laden de flessen, trimvesten, luchtregulators, duikbrillen zwemvliezen,…over in James’ (grote) dinghy – die we achter onze boot hadden meegesleept- en gaan door naar een koraalrif een klein beetje verder.
Dirk gaat als eerste mee de diepte ( max 9m) in en een uur later, als zijn luchtfles leeg is komt hij laaiend enthousiast terug boven.
Eigenlijk moeten wij, nu we terug mobiel zijn die ankerlier gaan kopen, dan kunnen we die vandaag en morgen (zondag als er toch niets te doen valt) installeren maar what the hell…zo’n aanbod krijgen we waarschijnlijk nooit meer en tegen maandag zullen de ankerlieren toch wel zeker niet uitverkocht zijn…!
We moeten wel met onze boot tot Grand Case varen maar dat is geen erg want dan kunnen we vanavond aan de Franse kant van het meer ankeren, de kant waar we officieel volgens de inklaringspapieren verblijven.
In Grand Case aangekomen laten we de Narid achter en laden de flessen, trimvesten, luchtregulators, duikbrillen zwemvliezen,…over in James’ (grote) dinghy – die we achter onze boot hadden meegesleept- en gaan door naar een koraalrif een klein beetje verder.
Dirk gaat als eerste mee de diepte ( max 9m) in en een uur later, als zijn luchtfles leeg is komt hij laaiend enthousiast terug boven.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek Om 7.00 staan we op om het netje, dat over een half uur begint, zeker niet te missen. Om klokslag 7.30 komt de netleider op de radio, wenst iedereen een goede morgen en leest het plaatselijke weerbericht voor. Na het weer komen de aankondigingen en na nog 2 rubrieken is het koop- en ruiltijd.
Eason heeft nog steeds zijn Tohatsu 5 pk 2 stroke van 2003 in de verkoop staan en we spreken na de uitzending af dat hij ermee langskomt.
Om 9.00 staat de koffie klaar en staat Piet van de Eason (hij blijkt Nederlander te zijn, wat meteen gemakkelijker babbelt) met de motor in onze kuip.
Een uur later nemen we afscheid van Piet en proberen onmiddellijk onze nieuwe 200US$ aanwinst uit. De Tohatsu lijkt mooi te draaien en vanaf nu tuffen we niet meer maar scheuren over het water.
Een gedeelte van Simpson Lagoon ligt op Nederlands grondgebied en het andere (grootste stuk) ligt op Frans territorium. Voor het gebruik van de Nederlandse brug betaal je 10US$ en aan fees voor het meer ben je 20US$ per week kwijt.
De Franse brug is gratis evenals ankeren in Frans meerwater -de ankerbaai buiten de brug aan Franse kant is dan weer betalend!?!.
Omdat wij hier nu al een week liggen gaan we in plaats van bij te betalen, uitklaren uit St Maarten en weer inklaren in St Martin en dat zonder de Narid te verplaatsen.
Met ons Bieke scheuren we de 3,5 km naar Marigot en na 8 keer of meer stilvallen halen we , buiten verwachting om, toch nog de Franse kant.
We vrezen dat we dé miskoop van ons leven gedaan hebben maar vermits we, aan een ongelooflijk slakkengangetje weliswaar, ook weer terug geraken en de motor op zich mooi draait, denkt Dirk dat slecht een vuile carburateur het probleem is.
Eason heeft nog steeds zijn Tohatsu 5 pk 2 stroke van 2003 in de verkoop staan en we spreken na de uitzending af dat hij ermee langskomt.
Om 9.00 staat de koffie klaar en staat Piet van de Eason (hij blijkt Nederlander te zijn, wat meteen gemakkelijker babbelt) met de motor in onze kuip.
Een uur later nemen we afscheid van Piet en proberen onmiddellijk onze nieuwe 200US$ aanwinst uit. De Tohatsu lijkt mooi te draaien en vanaf nu tuffen we niet meer maar scheuren over het water.
Een gedeelte van Simpson Lagoon ligt op Nederlands grondgebied en het andere (grootste stuk) ligt op Frans territorium. Voor het gebruik van de Nederlandse brug betaal je 10US$ en aan fees voor het meer ben je 20US$ per week kwijt.
De Franse brug is gratis evenals ankeren in Frans meerwater -de ankerbaai buiten de brug aan Franse kant is dan weer betalend!?!.
Omdat wij hier nu al een week liggen gaan we in plaats van bij te betalen, uitklaren uit St Maarten en weer inklaren in St Martin en dat zonder de Narid te verplaatsen.
Met ons Bieke scheuren we de 3,5 km naar Marigot en na 8 keer of meer stilvallen halen we , buiten verwachting om, toch nog de Franse kant.
We vrezen dat we dé miskoop van ons leven gedaan hebben maar vermits we, aan een ongelooflijk slakkengangetje weliswaar, ook weer terug geraken en de motor op zich mooi draait, denkt Dirk dat slecht een vuile carburateur het probleem is.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek De kogel is door de kerk; we gaan een hele nieuwe ankerwinch kopen.
De motor van de lier repareren is onmogelijk, een nieuwe motor voor onze Franse winch kunnen we hier in de Caraïben niet bestellen ( de motor’s die we hier wel kunnen krijgen passen natuurlijk niet) en eentje laten opsturen vanuit België is in verhouding tot de 19 jarige lier veel te duur.
Voor we twee maandbudgetten op tafel leggen willen we wel zeker zijn dat de nieuwe lier in onze boot zal passen en gaan naar de winkel om de juiste maten ervan op te meten.
Naar de winkel snorren is geen probleem maar op de terugweg gebeurt het ongelooflijke dan toch….het buitenboordmotorke van ons Bieke geeft de geest…!
Met veel moeite (er staat serieus wat stroming en wind) geraken we nog naar de Narid geroeid maar met dit weer moeten we er niet aan denken om vandaag nog ergens naartoe te gaan.
Kortom, we zijn van de buitenwereld afgesloten (zonder outboard ben je hier verloren) en doen een oproep op kanaal 14 (van de vhf ) om in contact te komen met de persoon die, volgens zeggen, deze morgen een motor van de hand deed.
Van een Amerikaanse boot krijgen we antwoord en die raadt ons aan om morgen vanaf 7.30 te luisteren naar ‘The Net’ , het plaatselijke roddelkanaal van cruisers, die elke morgen een uitzending verzorgen met oa een rubriek ‘ te koop’.
De motor van de lier repareren is onmogelijk, een nieuwe motor voor onze Franse winch kunnen we hier in de Caraïben niet bestellen ( de motor’s die we hier wel kunnen krijgen passen natuurlijk niet) en eentje laten opsturen vanuit België is in verhouding tot de 19 jarige lier veel te duur.
Voor we twee maandbudgetten op tafel leggen willen we wel zeker zijn dat de nieuwe lier in onze boot zal passen en gaan naar de winkel om de juiste maten ervan op te meten.
Naar de winkel snorren is geen probleem maar op de terugweg gebeurt het ongelooflijke dan toch….het buitenboordmotorke van ons Bieke geeft de geest…!
Met veel moeite (er staat serieus wat stroming en wind) geraken we nog naar de Narid geroeid maar met dit weer moeten we er niet aan denken om vandaag nog ergens naartoe te gaan.
Kortom, we zijn van de buitenwereld afgesloten (zonder outboard ben je hier verloren) en doen een oproep op kanaal 14 (van de vhf ) om in contact te komen met de persoon die, volgens zeggen, deze morgen een motor van de hand deed.
Van een Amerikaanse boot krijgen we antwoord en die raadt ons aan om morgen vanaf 7.30 te luisteren naar ‘The Net’ , het plaatselijke roddelkanaal van cruisers, die elke morgen een uitzending verzorgen met oa een rubriek ‘ te koop’.
Leave a comment »
Category: Geen rubriekGisteren tegen de avond aan is de Genesis hier ook gearriveerd (zie Racen en Weeral zondag) en met Isabelle hebben we afgesproken om vanmorgen naar de versmarkt te gaan in Marigot, de hoofdstad van St Martin en zo’n 3,5 km vanwaar wij liggen.
Omdat 3,5 km toch wel een heel eind is voor ons pas gereanimeerd Bieke stelt Isabelle voor om met hun bijbootje te gaan.
Nog niet halfweg vallen we in panne…de motor heeft er geen zin meer in en hoe dikwijls Dirk ook probeert hem weer in gang te trekken hij blijft weigeren.
Daar staan of beter gezegd, dobberen we dan schoon in het midden van de laguna…maar we hebben nog geen tijd om Miguel op te roepen of we krijgen al een sleep terug naar de Genesis.
Op het moederschip wordt de dinghy omhoog gehesen en de motor direct onderzocht. Na een paar minuten luidt de diagnose: een vuile benzinefilter.
Omdat dit (klein) probleemke nu niet in 1,2,3 opgelost is zit er niets anders op om toch maar met ons Bieke naar Marigot te tuffen vooraleer de markt opkraamt.
45 min later komen doornat en licht gepekeld aan en hoewel ons Bieke op het laatst een beetje begon tegen te sputteren hebben we het toch gehaald!
De markt van lokale en naburige eilandboeren en vissers (cfr Imray Pilot) bestaat uit niet meer dan 3 kraampjes waar ze 3US$ voor een kilo tomaten en 2 euro voor 3 bananen vragen en….daarvoor zijn wij helemaal naar hier gekomen…!?!!
Enfin, na een colaatje om het zout een beetje weg te spoelen gaan we terug en het kost ons Bieke veel moeite maar we geraken (weeral kleddernat) toch weer veilig thuis.
Omdat 3,5 km toch wel een heel eind is voor ons pas gereanimeerd Bieke stelt Isabelle voor om met hun bijbootje te gaan.
Nog niet halfweg vallen we in panne…de motor heeft er geen zin meer in en hoe dikwijls Dirk ook probeert hem weer in gang te trekken hij blijft weigeren.
Daar staan of beter gezegd, dobberen we dan schoon in het midden van de laguna…maar we hebben nog geen tijd om Miguel op te roepen of we krijgen al een sleep terug naar de Genesis.
Op het moederschip wordt de dinghy omhoog gehesen en de motor direct onderzocht. Na een paar minuten luidt de diagnose: een vuile benzinefilter.
Omdat dit (klein) probleemke nu niet in 1,2,3 opgelost is zit er niets anders op om toch maar met ons Bieke naar Marigot te tuffen vooraleer de markt opkraamt.
45 min later komen doornat en licht gepekeld aan en hoewel ons Bieke op het laatst een beetje begon tegen te sputteren hebben we het toch gehaald!
De markt van lokale en naburige eilandboeren en vissers (cfr Imray Pilot) bestaat uit niet meer dan 3 kraampjes waar ze 3US$ voor een kilo tomaten en 2 euro voor 3 bananen vragen en….daarvoor zijn wij helemaal naar hier gekomen…!?!!
Enfin, na een colaatje om het zout een beetje weg te spoelen gaan we terug en het kost ons Bieke veel moeite maar we geraken (weeral kleddernat) toch weer veilig thuis.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek Wat een weer…de ene regenbui volgt de andere op, het is zeker een graad of 5,6 frisser als dat we gewend zijn en sinds daarstraks is er een venijnig windje komen opzetten.
We willen onze Narid een paar meter verleggen, vlak in de buurt van een marina met gratis wifi;-))
Als we bijna ankerop zijn (vermits de lier nog steeds niet gemaakt is duurt dat wat langer als normaal) raast de wind hier ineens tegen 35 knopen over de laguna en laten maar gauw de ketting terug vallen. Met zo’n weer vinden we het precies verstandiger om het anker, waarvan we weten dat het nu goed ingegraven is, stillekes te laten waar het is.
Een windstoot later vliegt ons Bieke ondersteboven, krijgt haar bb-motorke een geut zoutwater te slikken en drijven haar roeispanen weg. Dirk springt achter de peddels aan –zonder roeispanen en zonder outboard geraken we nergerns meer!- en krijgt eveneens een geut vies exxon-flavored zoutwater binnen.
Terug aan boord begint hij meteen ons Bieke te reanimeren en wonder boven wonder – dat is nu al de 2de keer in 2 weken dat ze overkop gaat en zoutwater is dodelijk voor buitenboordmotorkes- komt ze terug tot leven.
We willen onze Narid een paar meter verleggen, vlak in de buurt van een marina met gratis wifi;-))
Als we bijna ankerop zijn (vermits de lier nog steeds niet gemaakt is duurt dat wat langer als normaal) raast de wind hier ineens tegen 35 knopen over de laguna en laten maar gauw de ketting terug vallen. Met zo’n weer vinden we het precies verstandiger om het anker, waarvan we weten dat het nu goed ingegraven is, stillekes te laten waar het is.
Een windstoot later vliegt ons Bieke ondersteboven, krijgt haar bb-motorke een geut zoutwater te slikken en drijven haar roeispanen weg. Dirk springt achter de peddels aan –zonder roeispanen en zonder outboard geraken we nergerns meer!- en krijgt eveneens een geut vies exxon-flavored zoutwater binnen.
Terug aan boord begint hij meteen ons Bieke te reanimeren en wonder boven wonder – dat is nu al de 2de keer in 2 weken dat ze overkop gaat en zoutwater is dodelijk voor buitenboordmotorkes- komt ze terug tot leven.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek 9
Feb
2009
ST MAARTEN/ ST MARTIN
maandag, februari 9, 2009 6:10 pm St Maarten/St Martin: één eiland, twee landen en maar 90 km² groot.
Zijn dubbele nationaliteit is uniek in de wereld en op dit kleine stukje land spreekt men 4 verschillende talen, nederlands, frans, engels en papiamento, gebruikt men 3 verschillende valuta, US Dollar, Euro en Gulden en voert men twee verschillende vlaggen, de Franse en die van de Nederlandse Antillen.
Dankzij het verdrag van Concordia, getekend in 1648 is er geen grenscontrole en leven de twee landen als vredige buren naast elkaar.
Tot zover de theorie.
In de praktijk is St Maarten/St Martin erg Amerikaans gericht, spreekt iedereen engels, hoewel men aan de Nederlandse kant, nederlands leert op school en overheerst de US$ met als gevolg dat er van de Nederlandse Antilliaanse florentijn (of dus de gulden) nog maar enkel een administratieve fictie overblijft.
Die geldkwestie hier is ook wel een gekke zaak:
Aan de Nederlandse kant gaan we in de Palapa Marina Bar een biertje (Heineken natuurlijk) drinken. Twee US$ moeten we ervoor betalen.
Omdat we nog geen dollars op zak hebben vraag ik of ik misschien met euro’s kan afrekenen.
‘Natuurlijk’ zegt de barman ‘dat is dan 2€’
‘Jaja ‘ antwoord ik’ 2US$, maar in euro??’
‘2€ zegt hij weer’ hier is 1US$=1€’
Peter, een Nederlander die hier woont en onze verbaasde gezichten ziet legt uit dat in heel St Maarten/St Martin de koers 1US$=1€ wordt gehanteerd, behalve in grotere winkels en supermarkten en dat je dus beter naar de Franse kant gaat om te winkelen en een terrasje te doe
zondag, februari 8, 2009 11:08 pm
In 1493 ontdekte Columbus Antigua maar omdat het een eiland is zonder rivieren verlieten de Spanjaarden het en werd het vanaf 1632 bezet door Engeland. Tot 1967 was Antigua een Britse kolonie waarna het een onderdeel werd van de Commonwealth en zijn onafhankelijkheid kreeg in 1981.
Nelson’s Dockyard in English Harbour is nog een mooi bewaard overblijfsel uit het Briste koloniale verleden van Antigua. In 1950 is Captain Nicholson begonnen aan de restauratie van het oude havencomplex en tegenwoordig is het een onderdeel van het Nationaal Park en een druk bezochte toeristische attractie.
Wij liggen op het ogenblik in de achtertuin van de Admiral’s House, nu een luxehotel, en zijn precies in de 17de eeuw beland.
Van Fort Berkeley hier om het hoekje schiet anders niet veel meer over dan 1 kanon, symbool van het ooit onoverwinnelijke English Harbour en een bezoek eraan en de voorafgaande klim ernaartoe is het eigenlijk de moeite niet meer waard.
Na onze culturele voormiddag gaan we in de namiddag kijken hoe het met de motor van onze ankerlier gesteld is maar zoals we eigenlijk al wisten was het verloren moeite om hem nog binnen te brengen.
Zijn dubbele nationaliteit is uniek in de wereld en op dit kleine stukje land spreekt men 4 verschillende talen, nederlands, frans, engels en papiamento, gebruikt men 3 verschillende valuta, US Dollar, Euro en Gulden en voert men twee verschillende vlaggen, de Franse en die van de Nederlandse Antillen.
Dankzij het verdrag van Concordia, getekend in 1648 is er geen grenscontrole en leven de twee landen als vredige buren naast elkaar.
Tot zover de theorie.
In de praktijk is St Maarten/St Martin erg Amerikaans gericht, spreekt iedereen engels, hoewel men aan de Nederlandse kant, nederlands leert op school en overheerst de US$ met als gevolg dat er van de Nederlandse Antilliaanse florentijn (of dus de gulden) nog maar enkel een administratieve fictie overblijft.
Die geldkwestie hier is ook wel een gekke zaak:
Aan de Nederlandse kant gaan we in de Palapa Marina Bar een biertje (Heineken natuurlijk) drinken. Twee US$ moeten we ervoor betalen.
Omdat we nog geen dollars op zak hebben vraag ik of ik misschien met euro’s kan afrekenen.
‘Natuurlijk’ zegt de barman ‘dat is dan 2€’
‘Jaja ‘ antwoord ik’ 2US$, maar in euro??’
‘2€ zegt hij weer’ hier is 1US$=1€’
Peter, een Nederlander die hier woont en onze verbaasde gezichten ziet legt uit dat in heel St Maarten/St Martin de koers 1US$=1€ wordt gehanteerd, behalve in grotere winkels en supermarkten en dat je dus beter naar de Franse kant gaat om te winkelen en een terrasje te doe
8
Feb
2009
zondag, februari 8, 2009 11:08 pm
Slapen dat wij de laatste tijd al gedaan hebben…dat is niet meer normaal!
Tussen zeven en acht staan we gewoonlijk op, drinken koffie om wakker te worden en eten zelfgemaakte yoghurt met muesli.
Jaja, zelfgemaakt…yoghurt is hier een luxeproduct en wij eten dat heel graag dus maken we dat toch gewoon zelf.
-½ liter UHT melk opwarmen tot 40°C (je moet je vinger nog juist in de melk kunnen houden)
-in een thermos gieten met 2 eetlepels yoghurt van gisteren
-dop erop draaien en 24 uur stilletjes laten staan (dus al je zeilt de thermos goed vastzetten op een rustig plekje)
Als je graag dikke yoghurt eet (zoals wij) gebruik je 1/8 ongezoete gecondenseerde melk en vul je de rest van de ½ liter aan met volle melk.
Heerlijk, zeker als je die dan nog eens een dag in de koelkast zet want wij eten hier 2 keer van en dag 2, als die ijskoud is, is die nog lekkerder.
Na het ontbijt beginnen we aan de dag en tegen een uur of negen à tien ’s avonds is ons pijp uit.
Ja…echt waar, we begrijpen het zelf niet goed maar tegen 22.00 u liggen we meestal al terug in bed.
Bij navraag onder collega zeilers blijkt dit een algemeen fenomeen te zijn en niemand snapt eigenlijk waarom we zo vroeg moe zijn, maar we slapen wel allemaal lekker lang.
Soit, vandaag wilden we, omdat het zondag is en er toch niet veel valt te beleven, eens uitslapen.
Om 4.30 word ik wakker, ga eens naar de wc, kruip er terug in en draai me om.
Om 5.00 ben ik nog steeds wakker maar Dirk ondertussen ook. We draaien ons samen nog eens om …maar geen avance we vallen niet meer in slaap en staan van ellende op om al aan de koffie te beginnen.
Tussen zeven en acht staan we gewoonlijk op, drinken koffie om wakker te worden en eten zelfgemaakte yoghurt met muesli.
Jaja, zelfgemaakt…yoghurt is hier een luxeproduct en wij eten dat heel graag dus maken we dat toch gewoon zelf.
-½ liter UHT melk opwarmen tot 40°C (je moet je vinger nog juist in de melk kunnen houden)
-in een thermos gieten met 2 eetlepels yoghurt van gisteren
-dop erop draaien en 24 uur stilletjes laten staan (dus al je zeilt de thermos goed vastzetten op een rustig plekje)
Als je graag dikke yoghurt eet (zoals wij) gebruik je 1/8 ongezoete gecondenseerde melk en vul je de rest van de ½ liter aan met volle melk.
Heerlijk, zeker als je die dan nog eens een dag in de koelkast zet want wij eten hier 2 keer van en dag 2, als die ijskoud is, is die nog lekkerder.
Na het ontbijt beginnen we aan de dag en tegen een uur of negen à tien ’s avonds is ons pijp uit.
Ja…echt waar, we begrijpen het zelf niet goed maar tegen 22.00 u liggen we meestal al terug in bed.
Bij navraag onder collega zeilers blijkt dit een algemeen fenomeen te zijn en niemand snapt eigenlijk waarom we zo vroeg moe zijn, maar we slapen wel allemaal lekker lang.
Soit, vandaag wilden we, omdat het zondag is en er toch niet veel valt te beleven, eens uitslapen.
Om 4.30 word ik wakker, ga eens naar de wc, kruip er terug in en draai me om.
Om 5.00 ben ik nog steeds wakker maar Dirk ondertussen ook. We draaien ons samen nog eens om …maar geen avance we vallen niet meer in slaap en staan van ellende op om al aan de koffie te beginnen.
Leave a comment »
Category: Geen rubriekHet eerste wat Dirk vandaag doet is naar de rem van de ankerlier kijken. De lier wordt helemaal gedemonteerd, er komt wat gevloek en gesakker bij te pas, er wordt wat gegromd dat we niet genoeg gereedschap mee hebben (1 grote bakkist + een halve kooi!) maar een uurtje later werkt de rem als nooit tevoren.
Oef…is dat een opluchting, het zag er even naar uit dat we hier definitief gestrand waren en het anker nooit meer konden ophalen.
En nu is het tijd om eens te gaan kijken naar het belastingsparadijs waar iedereen het over had.
In St Maarten is he duty-free kopen en daarom is dit eiland het mekka van de zeiler met brokken.
We stappen twee hele grote chandler’s binnen waar ze zowat alles verkopen wat van ver of dichtbij met pleziervaart te maken heeft, maar de artikelen zonder btw hier zijn in veel gevallen duurder geprijsd als dezelfde spullen, inclusief 19% btw in de Duitse katalogus van SVB (= Spezialversand für Yacht & Bootszubehör).
We dachten ons hier eens even uit te leven en een winkelkarretje vol te kopen maar valt dat efkes tegen…
Oef…is dat een opluchting, het zag er even naar uit dat we hier definitief gestrand waren en het anker nooit meer konden ophalen.
En nu is het tijd om eens te gaan kijken naar het belastingsparadijs waar iedereen het over had.
In St Maarten is he duty-free kopen en daarom is dit eiland het mekka van de zeiler met brokken.
We stappen twee hele grote chandler’s binnen waar ze zowat alles verkopen wat van ver of dichtbij met pleziervaart te maken heeft, maar de artikelen zonder btw hier zijn in veel gevallen duurder geprijsd als dezelfde spullen, inclusief 19% btw in de Duitse katalogus van SVB (= Spezialversand für Yacht & Bootszubehör).
We dachten ons hier eens even uit te leven en een winkelkarretje vol te kopen maar valt dat efkes tegen…
Leave a comment »
Category: Geen rubriekRICHTING ST MAARTEN
Barbuda gaan we even overslaan. We willen eerst de ankerlier vervangen (of miscchien toch alleen een nieuwe motor ervoor kopen) vooraleer te gaan snorkelen tussen de koraalriffen. Want zeg nu eerlijk; als je je hebben en houden niet met een gerust hart kunt achterlaten, dan kan al het moois dat de onderwaterwereld je te bieden heeft je gestolen worden.
We vertrekken pas na de middag en moeten dan volgens onze berekeningen tegen morgenochtend aankomen.
In het begin hebben we halve tot achterlijke wind en gaan lekker, zo rond de 6,5 knoop.
Tegen het donker zetten we ons schrap want we verwachten net zoals vorige keer, eens tussen de bescherming van de eilanden tussenuit, een speelballeke van de golven te worden.
Als we zo stilaan honger krijgen (en al in open zee zitten) is het nog altijd rustig en profiteer ik ervan om te koken.
Na het eten is het nog steeds kalm, zelfs als Dirk aan zijn wacht begint en ik die 6 uur later overneem. Tot St Maarten blijft het ideaal zeilen met de wind van achter (allé ze komt eigenlijk 140° binnen maar we gaan nu niet muggenziften hé) en maar af een toe een kleine squall met niet teveel regen en wind.
Zoals berekend zien we bij het krieken van de dag onze bestemming (in een grijze wolk) liggen.
In het Simpson Bay Lagoon laat Dirk het anker vallen en de ketting rolt en rolt en rolt en….en de rem van de ankerlier heeft het nu ook begeven.
Barbuda gaan we even overslaan. We willen eerst de ankerlier vervangen (of miscchien toch alleen een nieuwe motor ervoor kopen) vooraleer te gaan snorkelen tussen de koraalriffen. Want zeg nu eerlijk; als je je hebben en houden niet met een gerust hart kunt achterlaten, dan kan al het moois dat de onderwaterwereld je te bieden heeft je gestolen worden.
We vertrekken pas na de middag en moeten dan volgens onze berekeningen tegen morgenochtend aankomen.
In het begin hebben we halve tot achterlijke wind en gaan lekker, zo rond de 6,5 knoop.
Tegen het donker zetten we ons schrap want we verwachten net zoals vorige keer, eens tussen de bescherming van de eilanden tussenuit, een speelballeke van de golven te worden.
Als we zo stilaan honger krijgen (en al in open zee zitten) is het nog altijd rustig en profiteer ik ervan om te koken.
Na het eten is het nog steeds kalm, zelfs als Dirk aan zijn wacht begint en ik die 6 uur later overneem. Tot St Maarten blijft het ideaal zeilen met de wind van achter (allé ze komt eigenlijk 140° binnen maar we gaan nu niet muggenziften hé) en maar af een toe een kleine squall met niet teveel regen en wind.
Zoals berekend zien we bij het krieken van de dag onze bestemming (in een grijze wolk) liggen.
In het Simpson Bay Lagoon laat Dirk het anker vallen en de ketting rolt en rolt en rolt en….en de rem van de ankerlier heeft het nu ook begeven.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek In een omtrek van pakweg 5 km is er één supermarktje, ideaal gelegen tussen de twee marina’s English Harbour en Falmouth Harbour. Natuurlijk profiteert dat winkeltje van zijn monopolie en ik weet niet of zijn groenten en vlees altijd júist zijn uitverkocht of dat hij altijd alleen maar kippenbillen en kippenvleugels heeft. In elk geval hebben we de laatste tijd zoveel kip gegeten dat we er bijna zelf van beginnen te kakelen.
Omdat we morgen richting St Maarten willen gaan en nog niet weten hoeveel tussenstops we zullen maken (Barbuda, St Barth) willen we voor een paar dagen proviand inslaan en als het even kan geen kip.
France en Guy van de Canadese Moana zijn ook door hunne voorraad heen en samen maken we er een shopping daguitstap van.
We nemen de bus naar St Thomas (de hoofdstad van Antigua) en stappen daar over op de bus naar Woods.
Woods is een soort Amerikaans getinte shoppingmall waar je zowat alles kan vinden inclusief ‘The Epicurean Fine Foods’, te vergelijken met onze Delhaize.
Wauw…wat een grote winkel en wat een keuze aan vlees , er is hier zoveel dat we niet meer weten kiezen wat te kopen…
Omdat we morgen richting St Maarten willen gaan en nog niet weten hoeveel tussenstops we zullen maken (Barbuda, St Barth) willen we voor een paar dagen proviand inslaan en als het even kan geen kip.
France en Guy van de Canadese Moana zijn ook door hunne voorraad heen en samen maken we er een shopping daguitstap van.
We nemen de bus naar St Thomas (de hoofdstad van Antigua) en stappen daar over op de bus naar Woods.
Woods is een soort Amerikaans getinte shoppingmall waar je zowat alles kan vinden inclusief ‘The Epicurean Fine Foods’, te vergelijken met onze Delhaize.
Wauw…wat een grote winkel en wat een keuze aan vlees , er is hier zoveel dat we niet meer weten kiezen wat te kopen…
Leave a comment »
Category: Geen rubriek In 1493 ontdekte Columbus Antigua maar omdat het een eiland is zonder rivieren verlieten de Spanjaarden het en werd het vanaf 1632 bezet door Engeland. Tot 1967 was Antigua een Britse kolonie waarna het een onderdeel werd van de Commonwealth en zijn onafhankelijkheid kreeg in 1981.Nelson’s Dockyard in English Harbour is nog een mooi bewaard overblijfsel uit het Briste koloniale verleden van Antigua. In 1950 is Captain Nicholson begonnen aan de restauratie van het oude havencomplex en tegenwoordig is het een onderdeel van het Nationaal Park en een druk bezochte toeristische attractie.
Wij liggen op het ogenblik in de achtertuin van de Admiral’s House, nu een luxehotel, en zijn precies in de 17de eeuw beland.
Van Fort Berkeley hier om het hoekje schiet anders niet veel meer over dan 1 kanon, symbool van het ooit onoverwinnelijke English Harbour en een bezoek eraan en de voorafgaande klim ernaartoe is het eigenlijk de moeite niet meer waard.
Na onze culturele voormiddag gaan we in de namiddag kijken hoe het met de motor van onze ankerlier gesteld is maar zoals we eigenlijk al wisten was het verloren moeite om hem nog binnen te brengen.
Leave a comment »
Category: Geen rubriekMet de motor van de ankerlier in de rugzak gaan we op zoek naar een elektrotechnicus. De eerste die we tegenkomen is niet thuis maar via de telefoon legt Dirk het probleem uit. De technicus twijfelt eraan of dat kan gemaakt worden, maar we mogen altijd deze namiddag nog eens langskomen zodat hij het eens kan bekijken.
Twee huizen verder zit er nog ene, een Nederlander en die vertelt ons meteen dat het een hopeloos geval is en onherstelbaar.
Nu willen we ons niet zo snel gewonnen geven en kruipen achter de pc en snuffelen internet af.
Een halve dag en een paar telefoontjes later luidt het verdict: als de magneten los zijn van de behuizing vergeet het dan maar.
Tegen beter weten in brengen we de motor toch nog naar die eerste elektrotechnieker van deze morgen en zeggen hem dat als de reparatie meer dan $100 kost hij er niet moet aan beginnen. We leggen hem uit dat de hele ankerlier al 18 jaar oud is, dat een nieuwe motor €400 kost en we daarom overwegen om de hele prul te vervangen.
Twee huizen verder zit er nog ene, een Nederlander en die vertelt ons meteen dat het een hopeloos geval is en onherstelbaar.
Nu willen we ons niet zo snel gewonnen geven en kruipen achter de pc en snuffelen internet af.
Een halve dag en een paar telefoontjes later luidt het verdict: als de magneten los zijn van de behuizing vergeet het dan maar.
Tegen beter weten in brengen we de motor toch nog naar die eerste elektrotechnieker van deze morgen en zeggen hem dat als de reparatie meer dan $100 kost hij er niet moet aan beginnen. We leggen hem uit dat de hele ankerlier al 18 jaar oud is, dat een nieuwe motor €400 kost en we daarom overwegen om de hele prul te vervangen.
Leave a comment »
Category: Geen rubriek Gisteren hadden Miguel en Isabel ons uitgenodigd om iets te komen drinken op de Genesis.
We gingen eigelijk maar heel eventjes gaan maar wat dacht ge nu; we zijn natuurlijk weer blijven plakken.
Op de vraag of we eerst eens wilden rondkijken op de catamaran zeiden we natuurlijk ja. We zijn al lang nieuwsgierig hoe zo’n cat er vanbinnen uitziet en deze gelegenheid wilden we zeker niet voorbij laten gaan.
Wauw…is alles wat we naderhand weten te zeggen, wat een plaats en ruimte en uitzicht en bergingsmogelijkheden en…
We wilden op slag wisselen met onze Narid maar dat zagen de kinderen niet zitten, die wilden liever elk hun slaapkamer houden.
Vandaag steken we niet veel uit. Het is zondag – Jezus, de weken vliegen hier voorbij- en naar Caraïbische gewoonte is alles gesloten. Wij gaan dan maar weer eens op zoek naar free wifi - onze antenne krijgt alleen de betalende providers opgepikt- maar hadden geen rekening gehouden met een platte batterij en een 110V spanningsnet.
Als onze laptop al na 10 minuten uitgeput is en wij er een beetje beteuterd staan op de kijken krijgen we ineens een adapter te leen en praten nog eens gezellig bij met België.
We gingen eigelijk maar heel eventjes gaan maar wat dacht ge nu; we zijn natuurlijk weer blijven plakken.
Op de vraag of we eerst eens wilden rondkijken op de catamaran zeiden we natuurlijk ja. We zijn al lang nieuwsgierig hoe zo’n cat er vanbinnen uitziet en deze gelegenheid wilden we zeker niet voorbij laten gaan.
Wauw…is alles wat we naderhand weten te zeggen, wat een plaats en ruimte en uitzicht en bergingsmogelijkheden en…
We wilden op slag wisselen met onze Narid maar dat zagen de kinderen niet zitten, die wilden liever elk hun slaapkamer houden.
Vandaag steken we niet veel uit. Het is zondag – Jezus, de weken vliegen hier voorbij- en naar Caraïbische gewoonte is alles gesloten. Wij gaan dan maar weer eens op zoek naar free wifi - onze antenne krijgt alleen de betalende providers opgepikt- maar hadden geen rekening gehouden met een platte batterij en een 110V spanningsnet.
Als onze laptop al na 10 minuten uitgeput is en wij er een beetje beteuterd staan op de kijken krijgen we ineens een adapter te leen en praten nog eens gezellig bij met België.